46. rocznica protestu głodowego kolejarzy we Wrocławiu

Środowisko kolejarskie z całej Polski zebrało się na Mszy św. w kaplicy pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu. Eucharystia była częścią obchodów 46. rocznicy kolejarskiego strajku głodowego z października 1980 r. W modlitwie uczestniczyli przedstawiciele środowiska kolejarskiego z całej Polski.

W homilii bp Jacek Kiciński CMF, który przewodniczył Eucharystii, przypomniał, że protest głodowy we Wrocławiu trwał od 21 do 27 października 1980 r. Wzięli w nim udział przedstawiciele kolejarzy z różnych regionów Polski, którzy domagali się uznania niezależnego samorządnego związku zawodowego „Solidarność”, podwyżek płac, poprawy warunków pracy oraz zagwarantowania podstawowych praw pracowniczych.

– Dziś wydaje się, że domagali się oczywistych spraw – zauważył hierarcha. Podkreślił, że protest stał się jednym z najważniejszych momentów kształtowania się kolejarskiej „Solidarności”.

Głodówka trwała 141 godzin. Jej uczestnicy otrzymali wsparcie mieszkańców Wrocławia, studentów, środowisk akademickich oraz pracowników kolejowej służby zdrowia. Opiekę duchową nad protestującymi sprawował ks. Stanisław Orzechowski, znany jako „Orzech”, który odprawiał Msze św. na terenie lokomotywowni. Dzień przed tegorocznymi obchodami jego imieniem nazwano skwer przy wrocławskim dworcu.

Biskup zwrócił uwagę na cenę, jaką uczestnicy protestu mogli zapłacić za swoją odwagę. Ryzykowali represje ze strony władz, a także konsekwencje dla życia rodzinnego i społecznego. Jednocześnie ich działanie spotkało się z szerokim poparciem społecznym.

– Dziś spoglądamy na ich determinację, ale jednocześnie na ogromne wsparcie społeczne, na ludzką solidarność – mówił.

Nawiązując do Ewangelii o przykazaniu miłości Boga i bliźniego, bp Kiciński podkreślił, że autentyczna wiara prowadzi do troski o drugiego człowieka. Zaznaczył, że wolność nie może być oddzielona od miłości i odpowiedzialności.

– Nie ma wolności bez miłości. Miłość pozbawiona wolności staje się niewolą, a wolność bez miłości prowadzi do swawoli – przestrzegał.

Hierarcha odniósł te słowa do doświadczeń kolejarzy z 1980 r., wskazując, że podporządkowanie człowieka systemowi i stawianie decyzji władzy ponad dobrem ludzi prowadzi do ograniczania wolności i naruszania godności. Podkreślił, że prawo Boże służy życiu i wyzwoleniu człowieka. Przywołał także biblijne wezwania do ochrony przybyszów, wdów, sierot i ubogich.

W dalszej części homilii zachęcił zgromadzonych do refleksji nad współczesnym rozumieniem solidarności. Zauważył, że dziś często brakuje wrażliwości na potrzeby innych i gotowości do poświęcenia dla drugiego człowieka.

– Czasami z nostalgią wspominamy czasy dawnej „Solidarności”. Wtedy człowiek był w stanie poświęcić wszystko dla drugiego człowieka – przypomniał.

Biskup wezwał do odnowienia więzi z Bogiem i bliźnimi oraz do budowania wspólnoty opartej na jedności i wzajemnej odpowiedzialności. Podkreślił, że świadectwo solidarności powinno szczególnie inspirować młode pokolenie.

– Uczyńmy wszystko, by świadectwo naszego życia, naszej jedności i solidarności pociągało innych, zwłaszcza ludzi młodych, do budowania i szerzenia cywilizacji miłości, jedności i pokoju – apelował.

Po Mszy uczestnicy obchodów przeszli na plac pod pomnik św. Katarzyny przy dworcu, gdzie odbył się uroczysty apel pamięci.