900 lat świętuje parafia w Szczaworyżu – jedna z najstarszych w diecezji

W wigilię odpustu patrona św. Jakuba rozpoczęły się trzydniowe obchody 900 lat parafii w Szczaworyżu k. Buska-Zdroju, wypełnione modlitwą, katechezami, wspólną zabawą i prezentacją tego, co w parafii najlepsze. Mieszkańcy są dumni z dziedzictwa dziewięciu wieków.

Dzisiejszy dzień parafianie przeżywają pod znakiem dnia skupienia, z Mszami św. i naukami. Odpust parafialny św. Jakuba Apostoła 25 lipca ma specjalną oprawę. Wierni będą uczestniczyli w Mszach św. z katechezami i naukami, które przez trzy dni głosi  ks. dr Jan Nowak, biblista, redaktor naczelny wydawnictwa „Jedność”. Odbędzie się także poświęcenie pojazdów, podczas którego zbierane będą ofiary na akcję „Św. Krzysztof” i wsparcie misjonarzy w zakupie środków transportu. Po południu zaplanowano festyn rodzinny. Wystąpi Zespół Śpiewaczy „Echo Łysicy” i lokalni artyści. Zostaną rozstrzygnięte konkursy skoncentrowane wokół jubileuszu, a gwiazdą wieczoru będzie Marcin Styczeń.

W niedzielę 26 lipca Mszy św. będzie przewodniczył bp. Jan Piotrowski. Po Eucharystii odbędzie się procesja eucharystyczna wokół kościoła, a wierni zaśpiewają hymn Te Deum – „Ciebie Boga wysławiamy” jako podziękowanie za 900 lat istnienia parafii.

Parafia w Szczaworyżu liczy ok. 1600 osób, a jej proboszczem jest ks. Jacek Malewski, który zaktywizował wiernych do aktywnego duchowo i kulturowo, przeżywania jubileuszu.

Przygotowania do jubileuszu trwały od kilku miesięcy. W tym celu miały miejsce różne inicjatywy, np. oprowadzanie po kościele z przewodnikiem ks. Pawłem Tkaczykiem, dyrektorem Muzeum Diecezjalnego. Parafianie uczestniczyli także w rekolekcjach maryjnych (3-6 maja), które prowadził o. prof. Jan Strumiłowski, cysters. Program obejmował konferencje, adorację Najświętszego Sakramentu i procesję różańcową na dróżkach szczaworyskich. Odbywały się koncerty pieśni religijnych. Mieszkańcy parafii bliżej poznawali życiorys patrona św. Jakuba Apostoła.

Najstarsze informacje o kościele i parafii przekazał ks. Jan Długosz w „Liber beneficiorum”, pisząc o drewnianym kościele św. Jakuba Apostoła i św. Leonarda, dokumentując Szczaworyż jako parafię już w 1126 r.  Miejscowość odnotowano również w dokumentach kościelnych pod koniec XII w., przy okazji wzmianki o dziesięcinie dla klasztoru norbertanów w Busku. W dokumencie dotyczącym świętopietrza z 1326 r. Szczaworyż (Sczavoricz) występuje jako siedziba parafii, wymieniony jest także jej proboszcz Vitko (Vicko) Pierwszy, drewniany kościół spłonął 21 lipca 1595 r. W 1613 r. rozpoczęto budowę kamiennej świątyni, poświęconej przez bp. Tomasza Oborskiego w 1618 r. W kolejnych latach rozbudowano ją w stylu późnorenesansowym. Ołtarze w świątyni reprezentują w dużej mierze styl późnobarokowy.

Od stuleci w Szczaworyżu odbiera cześć wizerunek Matki Bożej Łaskawej Szczaworyskiej z XVII wieku. W przeszłości obraz należał do kamedułów, którzy mieli swój klasztor na górze Chełmicy. W czasie najazdu szwedzkiego, chcąc ocalić wizerunek, przekazali go do kościoła w Szczaworyżu. Obraz otaczany jest wielkim kultem i słynący łaskami, poddany został konserwacji w 2014 r., ukoronowany diademami przez bp. Jana Piotrowskiego w 2025 r.