Franciszek do biskupów: Szukajcie obojętnych i tych, którzy są daleko

Na poszukiwanie obojętnych i tych, którzy są daleko, by „otworzyć wyłom w murze, za którym zazdrośnie chronią swoją autarkię”.

Taka jest misja wskazana przez papieża Franciszka biskupom, którzy otrzymali sakrę w ciągu tego roku i uczestniczą w spotkaniu zorganizowanym przez Kongregacje ds. Biskupów i Kościołów Wschodnich.

Podczas audiencji, która odbyła się w czwartek 10 września rano w Sali Klementyńskiej, Papież zalecił pasterzom, by nie uchylali się przed „dramatycznymi wyzwaniami” dzisiejszego świata: wśród nich jest globalizacja, która „przybliża tych, którzy są daleko, ale z drugiej strony oddziela tych, którzy są blisko”, oraz migracje; lecz również troska o środowisko naturalne, „ogród, który Bóg dał człowiekowi i innym stworzeniom jako mieszkanie, a który jest zagrożony przez krótkowzroczny i często drapieżny wyzysk”, a także praca, „której pozbawione są całe pokolenia, sprowadzone do danych statystycznych”.

Wśród trosk Papieża jest też zubożenie relacji międzyludzkich, „rozpowszechniony brak odpowiedzialności”, „zagubienie licznych młodych ludzi” i „samotność wielu osób starszych”. Dla Franciszka, mówiąc krótko, „żadna dziedzina życia ludzi nie może być wyłączona z tego, o co troszczy się serce pasterza”, który musi wystrzegać się „niebezpieczeństwa, że zaniedba którąś z wielu szczególnych rzeczywistości” powierzonego mu stada.

W tym sensie Papież wezwał biskupów, by stawali się „pedagogami, kierownikami duchowymi i katechetami” dla tych, którzy obcują ze wspólnotami chrześcijańskimi, by dawali się zarazić radością, bez której – przestrzegł – „chrześcijaństwo staje się trudem, czystym wysiłkiem”. W stosunku do ochrzczonych, którzy nie żyją zgodnie z wymogami Ewangelii, zadaniem pasterza, według Franciszka, jest zagrzewanie serc słowami, lecz przede wszystkim „przez pokorne i bezinteresowne słuchanie”, by pomóc im „rozpoznać swego Pana, aby mieli siłę wrócić do Jerozolimy”.

W odniesieniu do tych, którzy są daleko, Papież powiedział: „Idźcie do nich, stańcie przed nimi i patrzcie, bez lęku i zawstydzenia, niezależnie od tego, na jakie weszli drzewo. Nie bójcie się zachęcić ich, by szybko z niego zeszli, bo Pan chce dziś właśnie wejść do ich domu. Dajcie im zrozumieć, że zbawienie przechodzi pod drzewem ich życia i spiesznie skierujcie się do ich domów, często pełnych rzeczy pozbawionych sensu”.