Ewa Kiedio o osobliwych skutkach małżeństwa

Nakładem Wydawnictwa Więź ukazała się książka Ewy Kiedio „Osobliwe skutki małżeństwa” − eseistyczne rozważanie o tym sakramencie.

Wśród poruszonych w książce wątków najsilniej zarysowane są te dotyczące ludzkiej seksualności i wspólnego przeżywania codzienności. Całą książkę spaja temat stworzenia człowieka na obraz i podobieństwo Boga. Idąc za myślą Jana Pawła II i Benedykta XVI, autorka przypomina, że ludzka miłość i seksualność znajdują swój wzór w zjednoczeniu Trójcy Świętej.

„Ekscytuje mnie to, że mój mąż został stworzony na Boży obraz i podobieństwo; że dzięki temu jest szczeliną, przez którą zaglądam do samego nieba, a czasami bywa też oknem” − pisze Ewa Kiedio. Teologia ciała w ujęciu Jana Pawła II łączy się tu z myślą rosyjską, m.in. z refleksją Włodzimierza Sołowjowa przedstawioną w książce „Sens miłości” oraz z mistyką ikony.

Nie brak jednak także przykładów zaczerpniętych z literatury pięknej: powieści Dostojewskiego i Tołstoja, a także z kultury rozrywkowej. Pojawiają się nawiązania do Kabaretu Starszych Panów, serialu „Ranczo”, filmu „Shrek” czy też piosenek Antoniny Krzysztoń i zespołu Armia. Takie połączenie ma w zamyśle autorki uczynić chrześcijańską myśl o małżeństwie przystępną i bliską doświadczeniu współczesnego odbiorcy.

Na temat takiej konstrukcji książki Tomasz Kurzydło pisze na portalu Jagiellonski24.pl: „Trzeba przyznać, że rozstrzał tematyczny i ilościowy jest spory. Szczególnie to zaskakuje, gdy weźmie się pod uwagę rozmiar książki – niecałe sto stron! Widać, że nie ma tu miejsca na zbędne rozciąganie i nudne wywody; autorka cały czas zaskakuje celnymi oraz dającymi do myślenia uwagami”.

Na specyficzny język „Osobliwych skutków małżeństwa” zwraca uwagę Joanna Kociszewska na portalu Wiara.pl: „Ewa Kiedio udowadnia, że książki można malować. Może nawet rzeźbić? Słowa mają kształt, barwę, fakturę. Już nie tylko można je zobaczyć, można ich dotknąć. Są proste i konkretne”.

Ewa Kiedio jest absolwentką filologii polskiej na UW, redaktorem w wydawnictwie i kwartalniku „Więź”, członkiem Zespołu Laboratorium „Więzi”, założycielką magazynu „Dywiz. Pismo Katolaickie” i współautorką książek „Pamięć, która łączy. Polscy chrześcijanie w dialogu z Żydami i judaizmem” (Więź) oraz „Idźcie, zróbcie raban. Jak młodzi w Polsce rozumieją wezwanie Franciszka” (WAM). Publikowała m.in. w „Więzi”, „Tygodniku Powszechnym”, „Gościu Niedzielnym”, „Kontakcie” oraz na portalach „Deon” i „Tezeusz”.