Papież spotkał się z uczestnikami letniej szkoły astrofizyki

Wszystkie narody powinny mieć dostęp do badań i kształcenia oraz móc cieszyć się zdobyczami nauki. Okazją do tego stwierdzenia było dla Franciszka spotkanie z uczestnikami szkoły letniej, zorganizowanej przez Watykańskie Obserwatorium Astronomiczne w dniach 1-27 czerwca.

Odbywająca się w Castel Gandolfo impreza zgromadziła w tym roku 25 studentów i młodych pracowników naukowych z 23 krajów. Przyświecało jej hasło: „Galaktyki: bliskie i dalekie, młode i stare”.

Ojciec Święty zauważył, że watykańska szkoła astrofizyki staje się praktycznym miejscem oraz wzorcem współpracy i dialogu młodych naukowców z różnych środowisk, zjednoczonych w poszukiwaniu prawdy. „Ta prosta i konkretna inicjatywa ukazuje, w jaki sposób nauki mogą być stosownym i skutecznym narzędziem wspierania pokoju i sprawiedliwości” – stwierdził papież.

Podkreślił, że również z tego powodu Kościół angażuje się w dialog z naukami, wychodząc od światła rzucanego przez wiarę. „Jest bowiem przekonany, że wiara może poszerzyć perspektywy rozumu, ubogacając go. W tym dialogu z naukami Kościół raduje się ze wspaniałego postępu naukowego, uznając olbrzymi potencjał, jakim Bóg obdarzył ludzki umysł (por. „Evangelii gaudium” 238, 243), niczym matka, która cieszy się i słusznie jest dumna, gdy jej dzieci wzrastają «w mądrości, latach i łasce» (Łk, 2, 52)” – zaznaczył Ojciec Święty.

Zwrócił też uwagę, że zaledwie niewielka część ludzkości ma dostęp do takich zdobyczy naukowych, jak np. uczestnicy letniej szkoły astrofizyki w Castel Gandolfo. Dlatego zachęcił młodych astronomów do dzielenia się zdobytą tu wiedzą i doświadczeniem ze swymi rodakami w krajach pochodzenia.

Watykańskie Obserwatorium Astronomiczne (Specola Vaticana) sięga swymi korzeniami pontyfikatu Grzegorza XIII (1572-85), gdy przygotowywał on reformę kalendarza, nazwanego później jego imieniem. Polecił on w 1578 utworzyć w Watykanie tzw. Wieżę Wiatrów, w której początkowo prowadzono przede wszystkim obserwacje meteorologiczne, a na początku XIX w. również astronomiczne. Później na kilkadziesiąt lat placówka ta nie działała i dopiero Leon XIII (1878-1903) dokumentem motu proprio „Ut mysticam” z 14 marca 1891 utworzył nowe Obserwatorium Watykańskie.

Następni papieże stopniowo rozszerzali zakres jego działania, a Pius XI (1922-39) powierzył prowadzenie Obserwatorium jezuitom, a jego siedzibę przeniesiono z Pałacu Apostolskiego do Castel Gandolfo, gdzie Ojciec Święty oficjalnie otworzył odnowioną placówkę we wrześniu 1935.

Na początku lat osiemdziesiątych XX w., w związku z coraz większym rozświetleniem nieba w Rzymie i okolicach Specola Vaticana została przeniesiona w okolice miasta Tucson w amerykańskim stanie Arizona. Tam na Mount Graham na wysokości 3,2 tys. m npm. rozpoczął się nowy etap działalności Obserwatorium. We wrześniu 2010 Benedykt XVI poświęcił i otworzył jeszcze jedną siedzibę tej placówki – w odnowionych pomieszczeniach w Watykanie.

Obecnie w Castel Gandolo mieszczą się dyrekcja, biblioteka i ośrodek obliczeniowy Obserwatorium oraz watykańskie zbiory meteorytów. Odbywają się tam również międzynarodowe konferencje astronomów, tygodnie studiów nt. związków między nauką, filozofią i teologią a od 1986 – wspomniane szkoły letnie młodych astronomów: studentów i pracowników naukowych.