Pragnienie pokoju – tym, co łączyło Jana XXIII i Jana Pawła II

Tym, co złączyło Jana Pawła II i Jana XXIII, było pragnienie zapanowania pokoju na całym świecie, pogrążonym wówczas w zimnej wojnie. Obydwaj dają nam też do zrozumienia, że świętość może wpływa nie tylko na życie Kościoła, ale zwłaszcza na życie zwykłych ludzi – powiedział KAI Mimmo Muolo, watykanista „Avvenire”, dziennika konferencji biskupów włoskich.

„Kanonizacja Jana Pawła II i Jana XXIII to z pewnością wydarzenie historyczne” – stwierdził Mimmo Muolo. – Oto bowiem osiągają uznaną przez Kościół świętość dwaj papieże, którzy zmienili nasze czasy, każdy na swój sposób. A ściślej rzecz biorąc, pierwszy był zapowiedzią tego, co zmienił drugi.

Watykanista podkreśla, że Jan XXIII powinien zostać zapamiętamy przede wszystkim dzięki idei zwołania i rozpoczęcia obrad Soboru Watykańskiego II. – Ale obok tego wielkiego intuicyjnego działania, duże znaczenie miała też jego encyklika „Pacem in terris” z 1963 r., ogłoszona w trakcie znaczących napięć spod znaku zimnej wojny między Stanami Zjednoczonymi i ZSRR – przypomniał.

Jego zdaniem, ta encyklika ma w związku z tamtymi wydarzeniami niemalże profetyczne znaczenie, które już wkrótce zyskały praktyczny wymiar – podczas pacyfistycznych wystąpień w krajach Zachodu w roku 1968. – Tamte wydarzenia miały na sztandarach przede wszystkim pragnienie pokoju, i może kilka innych nieco mniej powszechnie podzielanych żądań, ale stały się zarzewiem ogólnoświatowego wołania i zaprzestanie konfliktów wojennych – stwierdził watykanista „Avvenire”.

Owo pragnienie osiągnięcia pokoju na świecie zostało podjęte kilkanaście lat później przez Jana Pawła II i wręcz wprowadzone jako stały element jego nauczania. – Jan Paweł II zwalczył komunizm na podstawie głębokiego przekonania, że człowieka nie można podzielić na pół, oderwać go od wymiaru transcendentnego jego życia, jego kontaktu z Bogiem – powiedział KAI watykanista „Avvenire”.

– Obydwaj papieże – dzięki temu, że nauczanie jednego było konsekwencją działania drugiego – pozwalają nam zrozumieć, że świętość może wpływać nie tylko na życie Kościoła, ale przede wszystkim na życie zwykłych ludzi na całym świecie – podkreślił Mimmo Muolo.