Debaty i koncerty

Na pytania czy wiara i nauka skazane są na konflikt oraz jakie jest miejsce Kościoła w przestrzeni publicznej próbowali odpowiedzieć uczestnicy debat, które odbyły się przed warszawskim kościołem Sióstr Wizytek. Debaty w kontenerach ustawionych w przestrzeni miejskiej to kolejne odsłony „Dziedzińca Dialogu”.

W dyskusji oksfordzkiej „Rozum i wiara – skazane na konflikt?” moderowanej przez prof. Tomasza Dołęgowskiego, członka rady naukowej Centrum Myśli Jana Pawła II, starli się ze sobą przedstawiciele Studenckiego Koła Naukowego Badań nad Konkurencyjnością SGH. Cechą charakterystyczną tego typu debaty jest próba jak najbardziej wnikliwego poznania sposobu argumentacji przeciwnika. W tym celu uczestnicy debaty, niezależnie od swych poglądów, losują stanowisko, jakie mają zająć w sporze.

– Choć dla niektórych ten sposób dyskutowania jest trudny do przyjęcia, pozwala on jednak lepiej zrozumieć sposób myślenia oponentów i rozpocząć prawdziwy, głęboki dialog pomiędzy zwaśnionymi stronami – powiedział prof. Tomasz Dołęgowski.

W odpowiedzi na pytanie, czy wiara i nauka pozostają w trwałym konflikcie prof. Dołęgowski zaznaczył, że pewne napięcie na linii wiara-nauka zawsze będzie istniało. Jednak wbrew temu, co się potocznie sądzi, spór nie zawsze jest czymś negatywnym. Choć nie należy dążyć do konfliktu, często właśnie dzięki niemu te dwie dziedziny ludzkiej aktywności mogą się dynamiczniej rozwijać.

O miejscu Kościoła w przestrzeni publicznej na przykładzie obecności lekcji religii w szkołach dyskutowali m. in. Michał Barcikowski z Christianitas, Zofia Borkowska z Centrum Myśli Jana Pawła II, prof. Olaf Żylicz i dr Piotr Rycielski ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie oraz przedstawiciele Stowarzyszenia Racjonalista. Uczestnicy debaty deliberatywnej zastanawiali się czy możliwe jest znalezienie platformy porozumienia wśród środowisk o poglądach skrajnie różnych.

Wieczór zakończył koncert zespołu SzaZa, czyli duet Szamburski i Zakrocki. Muzyka ta to niezwykłe połączenie pozornie skrajnych przeciwieństw – hałasu i ciszy, popu i współczesnej kameralistyki, piękna i brzydoty, a także wyrafinowanej mądrości i czystej, naiwnej bezmyślności.

Kontener ustawiony na skwerze im. ks. Twardowskiego odwiedzany był przez całe popołudnie zarówno przez osoby zainteresowane „Dziedzińcem Dialogu” jak i przez przypadkowych przechodniów. Podczas gorących sporów niewielkie wnętrze namiotu mieściło nawet do trzydziestu słuchaczy.