Benedykt XVI zainaugurował Synod Biskupów i ogłosił nowych Doktorów Kościoła

Na szczególną rolę rodzin w dziele nowej ewangelizacji wskazał papież podczas Mszy św. inaugurującej XIII Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów.

Ojciec Święty zaznaczył, że są one nie tylko przedmiotem, ale także i podmiotem głoszącym Dobrą Nowinę. Benedykt XVI ogłosił dziś także Doktorami Kościoła świętego Jana z Avili i św. Hildegardę z Bingen.

Na początku Eucharystii sprawowanej na placu św. Piotra odśpiewano litanię do Wszystkich Świętych. Następnie prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych poprosił papieża o zaliczenie do grona Doktorów Kościoła świętego Jana z Avili i św. Hildegardę z Bingen. Podkreślił, że w ich życiu można dostrzec wyraźne powiązanie ich myśli i życia wiarą, lecz poszukiwanie zbieżności także między kulturą ich czasów a tajemnicą Chrystusa i mogą także być dziś wzorem niestrudzonego poszukiwania prawdy. Po wysłuchaniu życiorysów obydwojga świętych Benedykt XVI ogłosił ich Doktorami Kościoła.

W swojej homilii Ojciec Święty zaznaczył, że temat Synodu: „Nowa ewangelizacja dla przekazu wiary chrześcijańskiej” odpowiada ukierunkowaniu programowemu życia Kościoła, wszystkich jego członków, rodzin, wspólnot, jego instytucji. Perspektywę taką umacnia zbieżność z rozpoczęciem Roku Wiary, które będzie miało miejsce w najbliższy czwartek, 11 października, w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia II Soboru Watykańskiego. Podkreślił, że punktem centralnym i ostatecznym ewangelizacji jest Jezus Chrystus, Syn Boży, natomiast krzyż jest w pełnym tego słowa sensie znakiem wyróżniającym tego, który głosi Ewangelię: znakiem miłości i pokoju, wezwaniem do nawrócenia i pojednania.

Pełny tekst papieskiej homilii

Papież stwierdził, że Kościół istnieje dla ewangelizowania. Przypomniał, że na przestrzeni jego dziejów dochodziło do ożywienia działalności misyjnej. „Także w naszych czasach Duch Święty rozbudził w Kościele nowy powiew, by głosić Dobrą Nowinę, dynamizm duchowy i duszpasterski, który znalazł swój wyraz powszechniejszy i swój najbardziej autorytatywny impuls w II Soborze Watykańskim” – powiedział Benedykt XVI. Wskazał, że trzy aspekty ewangelizacji: głoszenie Ewangelii tym, którzy jeszcze nie znają Jezusa Chrystusa i Jego orędzia zbawienia, nowa ewangelizacja skierowaną zasadniczo do osób, które chociaż zostały ochrzczone, oddaliły się od Kościoła i żyją bez odnoszenia się do praktyki chrześcijańskiej oraz zwyczajna praca apostolska Kościoła ściśle ze sobą się wiążą, wzajemnie się dopełniają i umacniają.

Odnosząc się do czytań liturgicznych 27 niedzieli zwykłej Ojciec Święty podkreślił, że małżeństwo samo w sobie stanowi już pewną Ewangelię, Dobrą Nowinę dla współczesnego świata, a zwłaszcza dla świata zdechrystianizowanego, jest znakiem mówiącym z mocą o Bogu. „Małżeństwo związane jest z wiarą nie w sensie ogólnikowym. Małżeństwo jako więź miłości wiernej i nierozerwalnej, jest oparte na łasce, która pochodzi od Trójjedynego Boga, który w Chrystusie umiłował nas miłością wierną aż po krzyż. Dzisiaj jesteśmy w stanie pojąć całą prawdę tego stwierdzenia, z uwagi na kontrast z bolesną rzeczywistością wielu małżeństw, które niestety się rozpadają. Istnieje wyraźne powiązanie kryzysu wiary i kryzysu małżeństwa. Jak od dawna twierdzi i świadczy Kościół, małżeństwo jest powołane, aby było nie tylko przedmiotem, ale także podmiotem nowej ewangelizacji” – stwierdził papież.

Benedykt XVI wskazał również na wezwanie do świętości, która nie zna przeszkód kulturalnych, społecznych, politycznych, religijnych. Jej język – język miłości i prawdy – jest zrozumiały dla wszystkich ludzi dobrej woli i zbliża ich do Jezusa Chrystusa, niewyczerpalnego źródła nowego życia. W tym kontekście wskazał na przykład nowych Doktorów Kościoła świętego Jana z Avili i świętej Hildegarda z Bingen. Zaznaczył, że „spojrzenie na ideał życia chrześcijańskiego, wyrażony w powołaniu do świętości, pobudza nas do patrzenia z pokorą na słabości wielu chrześcijan, a nawet na ich grzech osobisty i wspólnotowy, stanowiący wielką przeszkodę dla ewangelizacji i do rozpoznania mocy Boga, który w wierze spotyka ludzką słabość. Dlatego nie można mówić o nowej ewangelizacji bez szczerej gotowości do nawrócenia. Chęć pojednania z Bogiem i bliźnim jest najlepszą drogą nowej ewangelizacji. Chrześcijanie, jedynie będąc oczyszczeni, mogą odnaleźć uzasadnioną dumę ze swej godności dzieci Boga, stworzonych na Jego obraz i odkupionych cenną krwią Jezusa Chrystusa, mogą doświadczyć Jego radości, aby ją dzielić ze wszystkimi, bliskimi i dalekimi” – powiedział papież. Zawierzył też obrady synodalne wstawiennictwu wielkich ewangelizatorów, w tym błogosławionego Jana Pawła II, „którego długi pontyfikat był także przykładem nowej ewangelizacji”, a szczególnie Najświętszej Maryi Panny, Gwieździe nowej ewangelizacji.