Kard. Ravasi odprawił Mszę św. w intencji abp. Życińskiego

Znaczenie poszukiwania i stawiania pytań dla prawdziwego poznania przypomniał 28 września kard. Gianfranco Ravasi podczas Mszy św. w kościele akademickim KUL.

Przewodniczący Papieskiej Rady Kultury w ramach IV Kongresu Kultury Chrześcijańskiej odprawił Eucharystię w intencji twórcy Kongresu, abp. Józefa Życińskiego i innych zmarłych pracowników KUL.

Kard. Ravasi, od wczoraj doktor honoris causa lubelskiej uczelni, odwołał się do czytań mszalnych, by podkreślić wagę poszukiwań i stawiania pytań. – Kohelet zachęca nas, by zrozumieć, że jeśli nawet człowiek przeżywa kryzys, to w tym kryzysie może być także pewne światło prawdy. Jego wizja to wizja trudna, twarda, ale słowa tej księgi także należą do słów Bożych – zauważył. – Bóg mówi także czasami poprzez ciemną ciszę ludzkości. Mówi poprzez pytania, które ludzkość posyła w stronę nieba. To zaproszenie do tego byśmy mieli w sobie szacunek dla ludzkiego poszukiwania, nawet kiedy ono nie zbliża się do odpowiedzi – dodał.

Kard. Ravasi zaznaczył, że bez pytania „dlaczego” nie istnieje w pewnym sensie żadna nauka. – Bez poszukiwania nie istnieje autentyczna wiara, bez poszukiwania nie istnieje kultura. Przypominamy tutaj, w sercu świata akademickiego, konieczność i wagę pytania – mówił. – Podkreślmy też znaczenie pytania wewnątrz modlitwy. Pytanie to nie jest modlitwa o stopniu niższym w porównaniu do modlitwy chwały i uwielbienia. Pytania, które znajdziemy w psałterzu i modlitwie „Ojcze nasz” są tak naprawdę wyznaniem transcendencji Bożej wobec naszego bytu. Te wielkie pytania wiodą nas w tej pielgrzymce ludzkiej, pielgrzymce wiary – dodał.

Przewodniczący Papieskiej Rady Kultury podkreślił, że istnieją dwa rodzaje ciszy: jeden, który oznacza pustkę, niezdolność do znalezienia odpowiedzi, przekazania przesłania, i drugi, który narzuca Jezus. – Wszystkie słowa skupiają się w tej pełnej ciszy. Dlatego w tradycji biblijnej i hebrajskiej imię Boże jest niewymawialne – ponieważ jest to tajemnica. Punktem dojścia wiary jest kontemplacja, kontemplacja w ciszy, w której znajdujemy prawdziwe ostateczne odpowiedzi dane nam przez Boga – powiedział.

Dodał też, że „wielkim świadkiem szacunku dla różnych odpowiedzi i pytań zadawanych przez ludzi” był abp Józef Życiński. – Był świadkiem pytań i poszukiwania. Jako wierzący i naukowiec był także wielkim świadkiem kontemplacji Bożego milczenia. Dziś wspominam go z wami, bo miałem trudną łaskę przeżywania razem z nim ostatnich godzin jego życia. Widziałem jak jego życie gasło jeszcze wewnątrz tego świata – mówił.

Mszę św. w kościele akademickim koncelebrowali pomocniczy biskup lubelski Artur Miziński, warszawski biskup pomocniczy Tadeusz Pikus i ordynariusz sandomierski bp Krzysztof Nitkiewicz.

Abp Stanisław Budzik przypomniał, że abp Życiński zawsze dbał o to, by w czasie poprzednich edycji kongresu we Mszach świętych wspominać wybitnych twórców kultury, którzy odeszli w ostatnim czasie. – On na pewno do takich ludzi należał – podkreślił.