Uroczystości Matki Bożej Śnieżnej

Ponad 3 tysiące pielgrzymów wzięło udział 5 sierpnia w uroczystościach odpustowych na Trzonce w Beskidzie Małym. Na wysokości 729 metrów n.p.m., w Paśmie Bukowskiego Gronia, stoi kapliczka z wizerunkiem Matki Bożej Śnieżnej.

Od ponad pół wieku do miejsca tego pielgrzymują całe rodziny z okolicznych miejscowości Podbeskidzia. W niedzielnej liturgii na w beskidzkiej scenerii udział wzięli także turyści z Włoch czy USA.

Uroczystej liturgii przy kapliczce, spod której wypływa źródło, przewodniczył ks. Kazimierz Mynarski, rezydent parafii św. Macieja w Andrychowie. Jak zauważa ks. Eugeniusz Nycz, proboszcz parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Porąbce, mimo początkowo deszczowej pogody, górskimi szlakami wiodącymi do kapliczki na Trzonce szły dziś prawdziwe rzesze pielgrzymów.

„Były całe rodziny i dużo młodych ludzi. Wielu przystąpiło do sakramentu pokuty i pojednania” – dodał.

Kapliczka na Trzonce została wybudowana prawdopodobnie w XVIII wieku. Oprócz wizerunku Matki Boskiej Śnieżnej, autorstwa Józefa Laszczaka z Porąbki, znajduje się tu figura „Upadek Chrystusa pod krzyżem” oraz płaskorzeźba Matki Boskiej ofiarowana przez Adama Siwka z Andrychowa.

Tradycja organizowania odpustów na Trzonce sięga lat 50. ubiegłego wieku. Wówczas do miejsca tego pielgrzymowała młodzież z Czańca pod opieką ówczesnego proboszcza, ks. Jana Stachańczyka. Od 1959 r. kapliczka należy do parafii w Porąbce.

Odpust na Trzonce wypada zawsze w pierwszą sierpniową niedzielę przed liturgicznym wspomnieniem Matki Bożej Śnieżnej, obchodzonym 5 sierpnia. Taki tytuł nadany temu wspomnieniu wiąże się z pewną legendą dotyczącą Rzymskiej Bazyliki Santa Maria Maggiore – Bazyliki Matki Bożej Większej. Pewnej nocy papieżowi Liberiuszowi (352-366), oraz pewnemu patrycjuszowi Janowi przyśniła się Matka Boża. Poleciła ona wybudowanie bazyliki ku Jej czci w miejscu wskazanym przez śnieg. W nocy z 4 na 5 sierpnia śnieg pokrył wzgórze Eskwilinu wyznaczając w ten cudowny sposób miejsce powstania bazyliki ku czci Matki Bożej. W ten sposób patrycjusz wraz ze swoją żoną mogli spełnić swoje pragnienie – nie mając dzieci swoje dobra chcieli ofiarować w dziedzictwie Matce Bożej.