Wstawiennictwu św. Stanisława zawierzam wasze rodziny i cały Kraj

„Kościół w Polsce obchodził uroczystość św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, patrona narodu polskiego. Jego wstawiennictwu zawierzam was wszystkich, wasze rodziny i cały Kraj” – powiedział Benedykt XVI podczas audiencji ogólnej w Watykanie.

Dzisiejszą katechezę papież poświęcił refleksji nad zawartą w Dziejach Apostolskich modlitwą Kościoła za Piotra uwięzionego na rozkaz Heroda Agrypy i uwolnionego na skutek cudownej interwencji anioła Pańskiego.

Benedykt XVI pozdrowił pielgrzymów w kilku językach. Zwracając się do Polaków powiedział: „Witam polskich pielgrzymów. Wczoraj Kościół w Polsce obchodził uroczystość św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, patrona narodu polskiego. Jego wstawiennictwu zawierzam was wszystkich, wasze rodziny i cały Kraj. Niech wyprasza łaskę pokoju, jedności i społecznej solidarności w budowaniu wspólnego dobra. Niech Bóg wam błogosławi!”

Wśród pielgrzymów polskich obecne były grupy z Landwarowa i Jaszun w archidiecezji wileńskiej na Litwie, a także z Grodna na Białorusi.

Papieską katechezę streścił po polsku ks. Prał. Paweł Ptasznik z watykańskiego Sekretariatu Stanu: „Kontynuując cykl katechez poświęconych modlitwie Ojciec Święty zatrzymał się dziś nad epizodem opisanych w Dziejach Apostolskich, związanym z uwięzieniem św. Piotra. Gdy Herod Agrypa osadził Piotra w więzieniu, Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga. Tymczasem, jak relacjonuje św. Łukasz Piotr spokojnie śpi. Ta wzmianka pozwala sądzić, że Piotr, mając świadomość duchowej bliskości braci i sióstr jest pełen pokoju i ufności. Zawierza swoje losy Chrystusowi. Modlitwa Kościoła jest skuteczna. W nocy przychodzi anioł i uwalnia Piotra z więzienia. Przebieg tego nadzwyczajnego wydarzenia nawiązuje do historii wyzwolenia narodu wybranego z Egiptu oraz do zmartwychwstania Chrystusa. Piotr jest tego świadom i dlatego wyznaje: „Teraz wiem na pewno, że Pan posłał swego anioła i wyrwał mnie z ręki Heroda i z tego wszystkiego, czego oczekiwali Żydzi” (Dz 12, 11). Ta historia z Dziejów Apostolskich jest wezwaniem dla nas, abyśmy nie ustawali w modlitwie, byśmy mieli pokój i ufność i byśmy wierzyli, że wytrwała modlitwa dzięki mocy Bożej może całkowicie odmienić życie nasze i tych, których polecamy Panu.”