Rafał Wieczyński

Również Kościół bywa źródłem doczesnego cierpienia, ale nie obiecywano nam raju na ziemi. Nawet jeśli marzę o lepszym, to kocham Kościół jaki jest tu i teraz, bo to jest mój Kościół. Jednak czasem marzę…

Po pięcioletnim okresie spędzonym w więzieniach i obozach koncentracyjnych ks. Adam Kozłowiecki, przyszły ojciec soborowy i kardynał, zanotował, że oprócz najbliższych wspierały go „prawie wyłącznie te lekceważone często przez księży zakonniczki i dewotki. W trudnych chwilach to one właśnie zdobywają się na ofiarność i odwagę.” Słyszałem też, że kiedy pewien biskup z Azji zapytał biskupa Wojtyłę: „Co sprawia, że Kościół utrzymuje się w Polsce tak silny? w odpowiedzi usłyszał – „jedność.”

Marzę o Kościele, który wewnętrznie nie konkuruje, w którym giętkie umysły intelektualistów i twarda mądrość wiary ludowej wspierają się i  jednoczą na rzecz  każdego człowieka oraz wzbogacania życia publicznego obecnością  Chrystusa. O Kościele, który jest odważny i nie daje się uwodzić politykom.  Jest radykalny jak Chrystus, ani trochę bardziej, ani mniej.

Rafał Wieczyński, reżyser filmowy