Włoszczowa – 84. rocznica śmierci bł. Józefa Pawłowskiego

W 84. rocznicę męczeńskiej śmierci bł. ks. Józefa Pawłowskiego, byłego rektora WSD i proboszcza katedralnego w Kielcach, zamordowanego w 1942 r. w niemieckim obozie koncentracyjnym Dachau, z wiernymi jedynej w Polsce parafii pod tym wezwaniem 9 stycznia modlił się i sprawował Eucharystię bp Jan Piotrowski.

Parafia istnieje od 26 lat, budowa kościoła trwała 17 lat. Poświęcono go w maju 2025 roku.

Uroczysta Eucharystia była zarazem okazją do przypomnienia sylwetki ks. dr. Józefa Pawłowskiego.

Rektor seminarium w Kielcach i proboszcz katedry czasów II wojny światowej, zasłynął z roztaczanej opieki nad ludnością cywilną. Rozdawał ubrania, pożywienie, pieniądze, odwiedzał ich w kieleckim więzieniu, z przemycanym Najświętszym Sakramentem. Aby pomagać polskim żołnierzom, którzy przebywali w obozach jenieckich na terenie miasta oraz więźniom Niemieckiego Zakładu Karnego przy ul. Zamkowej, został kapelanem Polskiego Czerwonego Krzyża. Ks. Pawłowski przenosił korespondencję, ułatwiał ucieczki. W swojej ryzykownej akcji pomocy wspierał zarówno Polaków, jak i Żydów. Ukrywał także chorych i rannych członków organizacji podziemnych. Dzięki niemu Caritas działająca przy parafii katedralnej od początku 1940 r., wydawała obiady dla ubogich.

Został aresztowany 10 lutego 1941 r., trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, następnie do KL Dachau, gdzie 9 stycznia 1942 r. został zamordowany.

– „Pan Bóg jest dobry” – to słowa, które bł. ks. Józef wypowiedział w obozie w Dachau, ale były one zarazem mottem całego jego życia. Swoim świadectwem, kapłańską służbą, dobrocią i miłosierdziem, a także pochylaniem się nad potrzebującymi, a w końcu swoją męczeńską śmiercią pokazywał, że Pan Bóg jest dobry – mówił ks. Leszek Dziwosz, proboszcz parafii.

Homilię, w której zawarte były odniesienia do sylwetki ks. Pawłowskiego i do współczesnych czasów wygłosił bp Jan Piotrowski.

Wyraził swoje „głębokie pragnienie”, aby właśnie tutaj sprawować Msza św. dziękczynną za dar osoby błogosławionego i trud budowy nowej świątyni. Przypomniał m.in. istotę i właściwy sens obchodów świąt Bożego Narodzenia. – Drogę spotkania Jezusa, pełną pokory i wiary obrał młody Józef Pawłowski, który święcenia kapłańskie przyjął 13 lipca 1913 r., a była w nim pokora i prostota pasterza – mówił biskup kielecki. – Wiedział i wierzył, że dzięki spotkaniu Jezusa znalazł prawdę o własny m życiu, mimo barbarzyńskiej dominacji Niemców. Nie opuścił  łodzi swego życia i łodzi Kościoła – zauważył.

– Bł. ks. Józef Pawłowski odważnie świadczył o miłości, a jej szczyty ujawniły się podczas ciemnej nocy obozowej w Dachau. Mimo nieludzkiego upodlenia przez niemieckich oprawców i sprowadzania jego życia do poziomu numeru obozowego 25286, ta ewangeliczna miłość osiągnęła w nim kres doskonałości – mówił biskup kielecki. – Nie znał lęku, mocno wierzył i ufał Bogu. Wydoskonalony w miłości aż do dnia swojej męczeńskiej śmierci – 9 stycznia 1942 roku – zaznaczył.

Ukazywał ks. Pawłowskiego jako patriotę zatroskanego o Polskę i Polaków, szanującego godność każdego człowieka. Biskup odnosząc się do czasów współczesnych wskazywał przypadki lekceważenia tej godności, nieposzanowania wiary i symboli religijnych.

Jak zaznaczył, jeśli nie będzie „nawrócenia, modlitwy i duchowej odwagi”, nie będzie także „lepszej Polski ani lepszej przyszłości w naszym kraju, który z dnia na dzień staje się „republiką pustostanu” – obszarem pustym dla Boga i Ewangelii oraz miejscem dramatycznie złych obyczajów”.

– W takim kraju, pełnym fałszywie pojętej tolerancji, dopuszczalne staje się to, aby nauczycielka w swoim kaprysie, powiem wprost, w swoim chamstwie zdejmowała krzyż i wrzucała go do kosza na oczach uczniów. Czy to jest wychowawcze, pedagogiczne? Zresztą, nie chodzi tylko o krzyż, ale o każdy inny symbol wiary – mówił bp Jan Piotrowski.

Na zakończenie polecił zebranych opiece Matki Bożej Włoszczowskiej Opiekunki Rodzin i bł. ks. Józefa Pawłowskiego.