Bp Kaleta: Słowo Boże jest światłem rozjaśniającym mroki naszego życia

Przynagleni papieskim wezwaniem chcemy zatrzymać się wobec tajemnicy Słowa Bożego, które jest światłem rozjaśniającym mroki naszego życia – mówił bp Andrzej Kaleta w Miechowie, przewodnicząc w Niedzielę Słowa Bożego uroczystej Sumie? w bazylice Grobu Bożego.

W homilii bp Kaleta omówił kontekst historyczny i geograficzny początków działalności publicznej Jezusa na terenach określanych mianem „Ziemia Zabulona i Neftalego”, gdy Jezus zamieszkał w mieście Kafarnaum, w ośrodku kwitnącego handlu, rybołówstwa i rolnictwa, w niedalekim sąsiedztwie z grecką Tyberiadą.

– Jezus zaczął nauczać, ale inaczej niż to czynili rabini. Mówił wprost o Bogu jako Ojcu, mówił z mocą, wzywał do zmiany życia, do pokuty za grzechy, uzdrawiał chorych m.in. uzdrowił: człowieka opętanego, następnie sługę setnika, kobietę cierpiącą na krwotok, i jeszcze teściową Piotra. Wiele dobra uczynił na tej pogańskiej i pogardzanej ziemi. Tutaj też powołał swoich uczniów i pomocników: Piotra, Andrzeja, Mateusza i innych – przypomniał bp Kaleta.

Zauważył, że „Ewangelista Mateusz widział w osiedleniu się Jezusa w Kafarnaum realizację Izajaszowego proroctwa wyrażonego w słowach: „Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką, nad mieszkańcami kraju mroku zabłysło światło” (Mt 4, 16). – Tym światłem był On sam.  Jego słowo było jak wschodzące słońce nad krainą ciemności i mroku – zaznaczył biskup.

Podobnie dzisiaj w obliczu nowych filozofii i ideologii, odrzucane są wartości „nie pasujące do współczesnej poprawności”, jak Dekalog i chrześcijańskie zwyczaje i tradycje, aczkolwiek my współcześni  „słuchamy słowa Bożego w czasie liturgii”.

–  Okazuje się jednak, że słowo w małym stopniu kształtuje i przemienia nasze życie, a często jest nam zupełnie obojętne. Czyżby słowo Boże było zbyt słabe, nieskuteczne? – zapytywał. Przestrzegał przed przyzwyczajeniem się do wersetów Słowa Bożego, przed ich spowszednieniem.

– Nie pozwalamy, by słowo Boże było naszym sędzią i oddzielało w nas, jak miecz obosieczny dobro od zła. Tracimy wrażliwość na słowo Boże. Stajemy się na nie głusi, słowo Boże nie płynie w naszych żyłach, nie jest w nas żywe, a więc nie może też być skuteczne – mówił bp Kaleta.

Niemniej, „podobnie jak kiedyś, Pan Jezus nie zostawia nas samymi, przychodzi i chce zamieszkać pośród nas, w naszej codzienności”, pozwoli nam odnaleźć „samych siebie”.

Bp Kaleta mówił o znaczeniu osobistego spotkania z Chrystusem na kartach Pisma Świętego, gdy „Pismo Święte staje się dla mnie listem od kogoś, kto mnie kocha, adresowanym osobiście do mnie”.

– Jeżeli przy pomocy łaski Bożej potrafimy dotrzeć do tego typu spotkania z Chrystusem w Piśmie Świętym, to już nigdy nie pozwolimy, by tę świętą księgę pokrył kurz. Każdego dnia znajdziemy trochę czasu, by je otworzyć i czytając fragment spotkać się z żywym Chrystusem. Miłość zawsze znajduje czas, bo spotkanie z ukochaną osobą jest najważniejsze – podkreślał bp Andrzej Kaleta.