Uczestnicy niemieckiej „drogi synodalnej” przyjęli orędzie końcowe

Po sześciu latach intensywnych i często kontrowersyjnych debat, w tę sobotę w Stuttgarcie, „droga synodalna” o przyszłości Kościoła katolickiego w Niemczech dobiegła końca. Przyjmując orędzie końcowe, tzw. „WegWort” (Słowo Drogi) biskupi i przedstawiciele świeccy potwierdzili swoje zaangażowanie w kontynuowanie reformy pomimo wszelkich zastrzeżeń. Zakończenie projektu obchodzono jako przejście do nowej, trwałej formy współpracy.

Krótko po godzinie 11:00 prezydium zgromadzenia przedstawiło dokument, którego programowy tytuł brzmi: „Dla świata, który ma przyszłość – z kościołem, który daje nadzieję”. Tekst, gruntownie zrewidowany przez teologów podczas całonocnej debaty, ma być zarówno „przeglądem, jak i zobowiązaniem”.

Postawa nadziei

W deklaracji zgromadzenie potwierdza, że ​​„droga synodalna” charakteryzuje się „fundamentalną postawą nadziei”. „Kościół pełen nadziei, który niczego już nie ukrywa i się odnawia, może skuteczniej zabiegać o świat, który ma przyszłość”. Konieczne było „ujawnienie krzywdzących działań, struktur sprzyjających nadużyciom i własnego współudziału. Proces uczenia się charakteryzował się wielkim zaangażowaniem”.

Siostra Katharina Kluitmann podkreśliła podczas prezentacji tekstu, że nie chcieli niczego „upiększać”: „Na tej drodze zdarzały się napięcia, niepowodzenia i kryzysy; niektóre wysiłki były udaremniane, a ludzie poranieni”. Niemniej jednak pod wieloma względami końcowym rezultatem jest sukces nowego sposobu współistnienia i nowych form przejrzystości.

W deklaracji podkreślono, że „zainicjowano nowy sposób współpracy, nowe formy synodalności, wagę odpowiedzialności i przejrzystości oraz umożliwiono większy udział”. Dotyczy to nie tylko szczebla krajowego; impulsy zostały również przekazane diecezjom, parafiom, stowarzyszeniom i wspólnotom kościelnym.

Krótka debata, jednoznaczny wynik głosowania

Przyjęcie „Słowa Drogi”,” nie obyło się bez dyskusji końcowych. Niektórzy uczestnicy, tacy jak ks. Werner Otto, nie odnieśli się do konkretnych decyzji – na przykład w kwestii homoseksualizmu. Z kolei biskup Stephan Ackermann przestrzegł, aby Kościół nie wydawał się zbyt zamknięty w sobie i nadmiernie skupiony na kontroli.

Aby dotrzymać terminów, prezydium podjęło decyzję o zakończeniu debaty po krótkiej dyskusji. 108 głosami za, 20 przeciw i 14 wstrzymującymi się oficjalnie przyjęto „Słowo Drogi”. Zgromadzenie uznało wynik i wyraziło wdzięczność inicjatorom projektu, kardynałowi Reinhardowi Marxowi i Thomasowi Sternbergowi, byłemu przewodniczącemu Centralnego Komitetu Katolików Niemieckich (ZdK), owacją na stojąco.

Konferencja Synodalna jako nowe narzędzie

Uczestnicy wyraźnie uważają, że „droga synodalna” „to wszystko, tylko nie ukończony projekt”. Kolejnym celem jest utworzenie stałej „Konferencji Synodalnej”. Ten nowy krajowy organ doradczy i decyzyjny ma na celu trwałą walkę z systemowym wymiarem nadużyć władzy oraz zapewnienie równości płci i partycypacji.

Podwaliny pod to zostaną położone w nadchodzących tygodniach. Z jednej strony, jest to podróż do Rzymu: biskup Essen Franz-Josef Overbeck wkrótce uda się do Watykanu na ostateczne rozmowy wyjaśniające. W tę sobotę wyraził on nadzieję na pozytywny sygnał dotyczący statutu nowego organu. Z drugiej strony, temat ten zostanie poruszony na kolejnym plenarnym zgromadzeniu biskupów. Od 23 lutego Konferencja Episkopatu Niemiec podejmie w Würzburgu decyzję o utworzeniu Konferencji Synodalnej.

Na zakończenie biskup Georg Bätzing podziękował wszystkim zaangażowanym za odwagę. Irme Stetter-Karp, przewodnicząca Centralnego Komitetu Katolików Niemieckich (ZdK), podkreśliła nowo rozwinięte poczucie jedności, które pomimo wszelkich istotnych różnic stanowi fundament na przyszłość. Zgromadzenie zakończyło się w sobotę w południe w kościele św. Fidelisa, zamykając historyczny rozdział w dziejach Kościoła katolickiego w Niemczech.

„Konferencja Synodalna” ma rozpocząć się w listopadzie, po uzyskaniu zgody biskupów i Watykanu.