Konsekracja dwóch dziewic w archikatedrze wrocławskiej

Święto Ofiarowania Pańskiego zgromadziło w archikatedrze wrocławskiej osoby konsekrowane na diecezjalnym Dniu Życia Konsekrowanego. Eucharystii przewodniczył abp Józef Kupny, metropolita wrocławski, który konsekrował dwie dziewice.

W czasie liturgii arcybiskup Kupny dokonał konsekracji dwóch kobiet – Sylwii i Elżbiety – które zostały włączone do stanu dziewic konsekrowanych. Po złożeniu przyrzeczeń otrzymały pierścień, znak oblubieńczej więzi z Chrystusem, oraz brewiarz – symbol modlitwy Kościoła, do której są szczególnie zaproszone.

Osoby konsekrowane obecne w archikatedrze odnowiły również swoje śluby i rady ewangeliczne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

Homilię wygłosił bp Jacek Kiciński CMF, biskup pomocniczy archidiecezji wrocławskiej.

Ukazał Ofiarowanie Pańskie jako święto światła i nadziei. – Dzisiaj obchodzimy dzień światła i nadziei dla każdego człowieka. Dzień, w którym dziękujemy Bogu za spełnienie Jego obietnic – mówił, zachęcając do refleksji nad biblijnym znaczeniem tego wydarzenia.

Przypomniał, że zgodnie z Prawem Mojżeszowym pierworodny syn należał do Boga, a czterdziestego dnia po narodzeniu był ofiarowany w świątyni. Zwrócił uwagę na ubóstwo Maryi i Józefa, którzy złożyli ofiarę z synogarlicy, oraz na słowa Symeona: „Światłość na oświecenie pogan”.

Wyjaśniał, że światło gromnicy wskazuje na Chrystusa – Pana stworzenia. Dla osób konsekrowanych ten dzień jest szczególnym momentem dziękczynienia i jedności z Kościołem.

W nawiązaniu do synodu archidiecezjalnego bp Kiciński przypomniał jego hasło: „Uczyńcie wszystko, cokolwiek powie wam Syn”, podkreślając, że celem jest nawrócenie i odnowa Kościoła.

Oś homilii oparł na trzech słowach: oczekiwać, spotykać, przygotowywać. Wskazał na Symeona i prorokinię Annę jako wzory wiernego oczekiwania. Przywołał także obraz papieża Franciszka o pokoleniowości w Kościele: „W kajaku młodzi są przy wiosłach, a starsi przy sterze”.

– Oczekiwanie wpisane jest w nasze życie. Tymczasem oczekiwanie pozbawione czasu odziera człowieka z tajemnicy i z Bożych niespodzianek – mówił biskup, zaznaczając, że czas przygotowuje serca.

Spotkanie z Jezusem, jak u Symeona i Anny, rodzi radość i potrzebę dzielenia się nią z innymi. – Jedyną rzeczą, która jest w stanie przekonać świat o miłości Boga, jest osobiste świadectwo wiary – podkreślił.

Nawiązując do nauczania papieża Franciszka o Kościele jako „szpitalu polowym”, bp Kiciński apelował o wyjście do konkretnego człowieka, jak miłosierny Samarytanin. Przypomniał też słowa św. Jana Pawła II, że domy osób konsekrowanych mają być „szkołami modlitwy”. – Jeśli sami nie płoniemy miłością Boga, zabraknie ciepła, by ogrzać siebie, a tym bardziej innych – zaznaczył.

Na zakończenie zachęcał, by osoby konsekrowane kształtowały kulturę spotkania i były znakiem nadziei.

– Nośmy Jezusa do świątyń ludzkich serc. Stawajmy się Bożą świecą, która wskazuje na Światłość świata – mówił, dziękując za ich obecność w życiu Kościoła i w synodzie diecezjalnym.