Abp Śmigiel: życie konsekrowane jak latarnia i kotwica

W Święto Ofiarowania Pańskiego z okazji obchodów XXX Dnia Życia Konsekrowanego w szczecińskiej Bazylice Archikatedralnej św. Jakuba osoby konsekrowane spotkały się na wspólnej modlitwie. Uroczystej Mszy św. i procesji ze świecami przewodniczył abp Wiesław Śmigiel.- Żyjemy w czasach, gdy wszystko zmienia się jak w kalejdoskopie, nie ma nic stałego. W takim rozchwianym, pełnym zagrożeń świecie osoby konsekrowane są jak latarnia i jednocześnie kotwica – mówił metropolita szczecińsko-kamieński.

W swojej homilii abp Śmigiel zwrócił uwagę na znaczenie życia konsekrowanego dla Kościoła oraz pojedynczych wiernych przeżywających różne trudności egzystencjalne. Mówił m.in.: „W Kościele życie konsekrowane odzwierciedla to co wiąże się z dojrzałym wiekiem, ze stabilnością i mądrością. Żyjemy w takich czasach, że wszystko zmienia się jak w kalejdoskopie. Wszystko się zmienia, wszystko płynie, nie ma nic stałego. W takim rozchwianym, zmiennym i płynnym świecie, pełnym zagrożeń osoby konsekrowane są jak latarnia i jednocześnie kotwica. Osoby konsekrowane pokazują całemu światu przez przykład swojego oddania Jezusowi Chrystusowi i wspólnocie Kościoła, że są gotowe trwać przy Chrystusie. (…) Życie konsekrowane pozostaje znakiem nadziei tam, gdzie godność człowieka bywa naruszana a wiara poddawana ciężkiej próbie.  Ono nie toczy się obok historii, lecz w jej samym centrum. Osoby konsekrowane żyją w miejscach, gdzie codzienność oznacza wojnę, niestabilność, polityczną marginalizację, przemoc oraz przymusowe migracje. W takich realiach ich obecność staje się cichym, ale czytelnym znakiem, że Bóg nie opuszcza swojego ludu, że Bóg jest, a dobra nowina bywa przeżywana w warunkach szczególnej kruchości i próby. Życie konsekrowane jawi się jako obecność, która trwa i wyraża się w cierpliwym zmaganiu z brakiem stabilności”.

Arcybiskup nawiązał również do biblijnej sceny ofiarowania Pan Jezusa i postaci Symeona i Anny. „Spotkanie Symeona i Anny z Jezusem przyniesionym do Świątyni Jerozolimskiej w szerszym znaczeniu to spotkanie dziadków z wnukami.  To dziadkowie przekazują młodym pokoleniom doświadczenie życia i wiarę.  Dobrze wiemy, że Bóg powołuje do swojej służby ludzi w różnym wieku, czasem to są ludzie bardzo młodzi i wówczas boją się swojego powołania a nawet przed nim uciekają.  Ale kiedy powołanie przychodzi w wieku starszym również przychodzą przeróżne wątpliwości. Czy w takim wieku można jeszcze zrealizować swoje powołanie czy wypełnić swoje dni w taki sposób, aby służyć drugiemu człowiekowi a przede wszystkim Chrystusowi. Symeon z wdzięcznością wypowiada swoją wzruszającą modlitwę. Podeszły wiek jest znakiem łaski Bożej. Od człowieka starszego właśnie dlatego że wiele przeżył i ma bogate życiowe doświadczenie należy oczekiwać życia w bojaźni Bożej”.

Na zakończenie Mszy św. siostry zakonne obecne w szczecińskiej katedrze otrzymały od Fundacji Małych Stópek w podziękowaniu za ich służbę i obecność białe róże i wonne olejki.

Po modlitwie w Bazylice Archikatedralnej osoby konsekrowane spotkały się na wspólnej agapie na plebanii przy katedrze. Kolejne obchody Dnia Życia Konsekrowanego w Szczecinie zostały zorganizowane przy udziale Wydziału Życia Konsekrowanego Kurii Metropolitalnej Szczecińsko-Kamieńskiej, któremu przewodzi salezjanin ks. Paweł Żurawiński.