Bp Greger: Bóg nie zostawia człowieka samego w chorobie

O tym, że Bóg nie zostawia człowieka samego w chorobie, lecz współcierpi z nim i nadaje jego doświadczeniu sens w świetle krzyża i zmartwychwstania Chrystusa, przypomniał bp Piotr Greger podczas Mszy św. w budynku Beskidzkiego Centrum Onkologii – Szpitala Miejskiego im. Jana Pawła II.

W 34. Światowy Dzień Chorego, 11 lutego 2026 r., biskup przewodniczył Mszy św. Odwiedził także chorych w Hospicjum im. św. Jana Pawła II oraz pacjentów szpitala przy ul. Wyspiańskiego – na oddziałach onkologicznych i kardiologii. Przy ul. Emilii Plater spotkał się z pacjentami oddziału paliatywnego i zakładu opiekuńczo-leczniczego.

W homilii biskup przyznał, że Światowy Dzień Chorego jest szczególną okazją, by pochylić się nad tajemnicą cierpienia oraz nad tymi, którzy je przeżywają. – Zdrowie jest jedną z najbardziej istotnych wartości. Choroba przychodzi nie w porę, burzy plany, zmienia życie, czasem na długie miesiące i lata. Bywa doświadczeniem bardzo trudnym, zwłaszcza gdy uzależnia nas od pomocy innych – zauważył.

Biskup mówił o duchowości cierpienia, która pozostaje tajemnicą do końca niezgłębioną. – Bóg nie jest wobec niej obojętny. Nie towarzyszy człowiekowi jako zewnętrzny obserwator, ale jako Ten, który współcierpi. Odpowiedzią Boga na ból człowieka jest miłość objawiona w krzyżu Jezusa Chrystusa – akcentował.

Dzięki tajemnicy wcielenia, męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa ludzkie cierpienie zostało odkupione. – Dlatego Kościół uważa za swój obowiązek głoszenie chorym nadziei chrześcijańskiej – obecnej, choć często ukrytej i trudnej do przyjęcia – mówił.

Bp Greger podkreślił macierzyńską obecność Maryi przy łóżku każdego chorego, szczególnie tych, którzy czują się samotni i opuszczeni. Wyraził także wdzięczność wobec wszystkich, którzy na terenie diecezji opiekują się chorymi: personelowi szpitali, sanatoriów, domów opieki i hospicjów, wolontariuszom oraz rodzinom. Słowa podziękowania skierował również do kapelanów szpitalnych i duszpasterzy odwiedzających chorych w domach.

– Mówię to z głębi serca, w poczuciu ogromnej wdzięczności, bo sam doświadczyłem krótkiego pobytu w szpitalu i spotkałem się z kompetencją, szacunkiem oraz taktem ludzi tam pracujących – wyznał biskup.

Na zakończenie zachęcił do modlitwy, aby nigdzie nie zabrakło rąk gotowych do niesienia pomocy cierpiącym. – Miarą naszego humanizmu i ewangelicznej dojrzałości jest sposób, w jaki traktujemy chorych. Niech nie cierpienie ma ostatnie słowo, ale miłość – zaapelował.

Liturgia zgromadziła pacjentów, ich bliskich, personel medyczny oraz wolontariuszy.

W bielskim szpitalu przy ul. Wyspiańskiego, od czasu poświęcenia diecezji Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, wielu pacjentów i pracowników decyduje się poświęcić Najświętszemu Sercu Jezusa. Biskup wpisał się do pamiątkowej księgi. Widnieją w niej także wpisy tych, którzy oddali się Sercu Jezusa.