Ks. inf. Przemysław Kwiatkowski: to nie będzie 40 dni coraz lepszej wersji mnie samego

Prymas Polski abp Wojciech Polak przewodniczył w Środę Popielcową w katedrze gnieźnieńskiej Mszy św. rozpoczynającej 40-dniowe przygotowanie do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. – Wchodzimy dziś na wielkopostną drogę pokuty. Niech to będzie dla nas dobra okazja, by nadstawić ucha na słowo Pana – mówił.

Metropolita gnieźnieński przypomniał, że papież Leon XIV w orędziu na tegoroczny Wielki Post przypomina, że każda droga nawrócenia zaczyna się, gdy pozwalamy, by dotarło do nas słowo Boga i kiedy przyjmujemy je z uległością ducha.

– Wchodzimy dziś na wielkopostną drogę pokuty. Niech to będzie dla nas dobra okazja, by nadstawić ucha na słowo Pana. Wszyscy jesteśmy zaproszeni do tej wielkopostnej wędrówki, na której słuchanie Bożego słowa, słuchanie wołania ludzi ubogich staje się wolą wspólnego życia, a modlitwa, post, jałmużna będą nas w tym wpierać – mówił na początku Mszy św. abp Wojciech Polak.

Homilię wygłosił proboszcz parafii katedralnej ks. infułat Przemysław Kwiatkowski, który wskazując na popiół – szczególny znak rozpoczynającego się Wielkiego Postu, ale i naszej ludzkiej doczesności – zauważył, że zwykle przychodzimy po niego wszyscy. Niekoniecznie wszyscy śpiewamy, nie zawsze wszyscy przyjmujemy komunię świętą, ale po popiół zazwyczaj podchodzi każdy, bo każdy potrzebuje Boga i każdy jest przez Niego szukany.

Podchodzimy wszyscy, bo wszyscy jesteśmy prochem. Kruchym, rozsypującym się, wypalonym, niekiedy zmęczonym samym sobą. Ale to nie jest najważniejsze. Najważniejsze jest to, w czyich rękach jest ten proch – podkreślił ks. Kwiatkowski przypominając, że to właśnie od decyzji Boga zaczyna się nasze zbawienie. On nas szuka, On widzi naszą walkę, widzi nasze upadki i powroty i nigdy nie patrzy na nas jak sędzia, ale jak Ojciec, który chce nas podnieść.

– A jednak – przyznał dalej proboszcz katedry – jest w nas coś takiego, co chce nas zatrzymać w połowie drogi, w połowie nawrócenia, w połowie prawdy o sobie. Jest jakiś lęk przed pójściem dalej. Jest wymawianie się, że to nie dla mnie, że jeszcze nie teraz, że to co jest wystarczy.

– Ale Ty Boże nie jesteś taki jak my. Nie masz planów „w połowie”. Nie zbawiasz trochę i nie kochasz trochę. Nie przebaczasz trochę i nie nawracasz trochę. Twoje plany są większe niż nasze wyobrażenia, czasem aż przyprawiają o zawrót głowy, ale to są plany, które ratują nasze życie – mówił ks. Kwiatkowski.

Kapłan podkreślił również, że Wielki Post jest trochę także po to, aby pomóc nam zdemaskować te nasze złudzenia, że poradzimy sobie sami, że mamy jeszcze czas. Jest również po to, aby w mnogości zalewających nas bodźców, informacji, kolorów, obrazów i spraw zerwać z obojętnością, znieczuleniem i zadowoleniem z byle czego.

– To nie będzie 40 dni coraz lepszej wersji mnie samego – zauważył ks. Kwiatkowski. – To będzie ciągłe powracanie. Będzie upadek – myśl o Ojcu, który kocha – i powrót. Będzie zniechęcenie – myśl o Ojcu, który kocha – i powrót. Będzie zmęczenie – myśl o Ojcu, który kocha – i powrót. Właśnie z tego powracania rodzi się wierność i pokora.

Chciejmy więc – prosił dalej – wracać do jałmużny, żeby nie kręcić się tylko wokół samego siebie. Chciejmy wracać do modlitwy, żeby nie wpadać w pułapkę samowystarczalności. Chciejmy wracać do postu, żeby nie wypełniać od razu i byle czym prawdziwego głodu i tęsknoty naszego życia. I pamiętajmy, że choć prochem jesteśmy, to ten proch jest w ręku kochającego Ojca – mówił ks. Kwiatkowski.

Po homilii abp Wojciech Polak poświęcił popiół, który następnie przyjął na swoją głowę, i którym posypał głowy wszystkich uczestniczących w liturgii kapłanów, a oni obecnych w katedrze wiernych.

Mszę św. wspólnie z Prymasem Polski celebrowali m.in.: bp Radosław Orchowicz oraz kanonicy Kapituły Prymasowskiej.

W pierwszy piątek Wielkiego Postu abp Wojciech Polak będzie przewodniczyć w katedrze gnieźnieńskiej nabożeństwu Drogi Krzyżowej i odprawi Mszę św. w intencji osób zranionych wykorzystaniem seksualnym. Tego dnia Kościół w Polsce obchodzić będzie Dzień modlitwy i solidarności z osobami skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym.