Centrum Aktywności i Integracji Uchodźców z Ukrainy działa już prawie 4 lata

Prawie od początku agresji Rosji na Ukrainę, której czwarta rocznica wypada dzisiaj, przy krakowskiej parafii MB Fatimskiej działa Podwawelskie Centrum Aktywności i Integracji Uchodźców z Ukrainy. – To była odpowiedź na potrzebę chwili i odruch serca – opisuje proboszcz miejsca, ks. Jarosław Nowak.

Pomysłodawcy centrum pragnęli, aby osoby uciekające przed wojną z Ukrainy miały przestrzeń, gdzie mogą się spokojnie spotkać, wymienić informacjami i choć na chwilę zapomnieć o wojennych realiach w swojej ojczyźnie. – Chcieliśmy udzielić konkretnej pomocy osobom, które potrzebowały wsparcia prawnego, logistycznego i mentalnego. Od samego początku organizowaliśmy pomoc humanitarną i psychologiczną, także poprzez zaangażowanie samych uchodźców – wskazuje ks. Nowak.

Pomysły na konkretne zajęcia brały się z trudności, jakie Ukraińcy napotykali przy adaptacji do nowej życiowej sytuacji w Polsce. – Trzeba pokonywać bariery językowe, trwające poczucie wyobcowania czy trudne sytuacje rodzinne, np. śmierć bliskich czy rozpad małżeństw, do czego doprowadza przedłużająca się wojna. To wcale nie jest łatwe. Nawet w przypadku osób, które są w Polsce już prawie cztery lata – mówi Żenia Taradajka, prezes Fundacji Jest Nadzieja, która aktualnie zajmuje się organizacją zajęć dla Ukraińców w salkach parafii na os. Podwawelskim w Krakowie.

W ramach działania placówki uchodźcy mogą wziąć udział w zajęciach języka polskiego czy warsztatach, które uczą, jak radzić sobie ze stresem, rozwijać odporność psychiczną i skutecznie funkcjonować w nowym środowisku. Szeroka jest też oferta kulturalna, która obejmuje m.in. spacery po Krakowie z przewodnikiem, zajęcia teatralne czy półkolonie dla dzieci.

– Nie zapominamy także o naszych rodakach, organizując zbiórki. Wspomagamy, jak możemy, także żołnierzy walczących za wolność Ukrainy – z inicjatywy fundacji i dzięki wsparciu parafii udało się zebrać dużą ilość przędzy, z której uczestniczki warsztatów wykonały bardzo wiele adaptacyjnych skarpetek dla rannych żołnierzy – wymienia Ż. Taradajka.

Jako że centrum działa przy parafii, ważne jest wsparcie duchowe, które ma wymiar ekumeniczny. – Lubię przychodzić na niedzielne czytanie Pisma Świętego w grupie protestantów, katolików i prawosławnych. To ciekawe doświadczenie, które uczy nas budować wspólnotę i pozwala prawdziwie odetchnąć od trudów codzienności – opisuje pani Lana.

– Nieoceniona jest możliwość korzystania z przestrzeni parafii oraz jej wsparcie duchowe i materialne. To wyjątkowy przykład, że solidarność i miłość bliźniego nie znają granic – podsumowuje Żaneta Taradajka.