Kraków: ukazały się teksty papieskich katechez „Jezus Chrystus naszą nadzieją”

Książka „Jezus Chrystus naszą nadzieją”, wydana przez Wydawnictwo M, stanowi odpowiedź na duchowe i społeczne wyzwania współczesności. Jak podkreśla Piotr Słabek, decyzja o jej publikacji wynikała z przekonania, że w czasach napięć politycznych, sekularyzacji, polaryzacji społecznej i kryzysów wewnątrz Kościoła szczególnie potrzebne jest mocne i jednoznaczne wskazanie źródła nadziei — osoby Jezusa Chrystusa.

Publikacja zawiera cykl katechez papieży: Franciszka i Leona XIV. Ich nauczanie ukazuje Chrystusa jako drogę, prawdę i życie, prowadząc czytelnika przez wydarzenia Ewangelii — od narodzin Jezusa aż po Jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Centralnym przesłaniem książki jest prawda, że Zmartwychwstanie nie jest jedynie faktem historycznym, lecz wydarzeniem przemieniającym ludzką historię i nadającym jej ostateczny sens.

Ewangeliczne odniesienia katechez

Jednym z kluczowych fragmentów omawianych w książce jest przypowieść o miłosiernym ojcu i marnotrawnym synu z Ewangelii św. Łukasza (Łk 15, 11–32). Papież Franciszek w tekście przygotowanym na jego ostatnią audiencję generalną wskazuje, że jest to przypowieść nie tylko o tych, którzy się zagubili, ale również o tych, którzy nie dostrzegają własnego zagubienia — jak starszy syn. Orędzie tej przypowieści niesie fundamentalną prawdę: niezależnie od tego, jak i gdzie człowiek się zagubił, Bóg zawsze wychodzi mu na spotkanie.

Katechezy odwołują się również do innych fragmentów 15. rozdziału Ewangelii św. Łukasza — przypowieści o zagubionej owcy (Łk 15, 4–7) i zagubionej drachmie — podkreślając, że doświadczenie miłosierdzia Boga pozwala z nadzieją patrzeć w przyszłość, nawet jeśli po ludzku wydaje się ona niepewna.

Zmartwychwstanie i uczniowie z Emaus

Szczególne miejsce w książce zajmuje refleksja nad Zmartwychwstaniem oraz spotkaniem Jezusa z uczniami idącymi do Emaus (Łk 24, 13–32). Papież Leon XIV podkreśla, że Zmartwychwstanie nie jest „teatralnym zwrotem akcji”, lecz cichą, głęboką przemianą rzeczywistości. Jezus spożywający posiłek z uczniami potwierdza, że ludzkie ciało, historia i relacje nie są czymś drugorzędnym — są przeznaczone do przemienionej pełni życia.

Historia uczniów z Emaus ukazuje, że Chrystus przychodzi także w chwilach rozczarowania i niezrozumienia. Ich „pałające serca” stają się obrazem nadziei, która nie gaśnie nawet pod popiołem zwątpienia.

„Jezus Chrystus naszą nadzieją” to krótka, lecz duchowo intensywna lektura, która — zgodnie ze słowami papieży — ma umacniać wiarę i przywracać pokój serca w czasach niepewności.