Oświęcim-Brzezinka: Droga Krzyżowa w intencji trzeźwości na terenie Auschwitz-Birkenau

Około 3 tys. osób uczestniczyło 7 marca w Drodze Krzyżowej w intencji trzeźwości narodu na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz II-Birkenau. Wierni modlili się, przechodząc obozowymi drogami – wśród ruin krematoriów, obok baraków więźniarskich oraz miejsc, gdzie podczas II wojny światowej ginęły tysiące ludzi. Nabożeństwo było modlitwą za osoby uzależnione oraz ich rodziny.

Droga Krzyżowa rozpoczęła się przy tzw. Bramie Śmierci. W tym miejscu przypomniano słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane podczas pielgrzymki w 1979 roku. Papież mówił wówczas, że niemiecki obóz koncentracyjny jest miejscem „zbudowanym na zaprzeczeniu wiary w Boga i wiary w człowieka”. Jednocześnie podkreślił, że także tutaj wielu ludzi odniosło duchowe zwycięstwo dzięki wierze i miłości. Jako przykład wskazywał św. Maksymiliana Kolbego, którego świadectwo do dziś pozostaje symbolem triumfu dobra nad złem.

Rozważania nabożeństwa koncentrowały się na dramacie uzależnienia oraz drodze powrotu do wolności. W modlitwie powtarzano słowa o rozpoczynaniu życia na nowo mimo upadków i o miłości, która oznacza powstawanie. Uczestnicy prosili Boga o siłę dla tych, którzy zmagają się z nałogami, a także o uzdrowienie dla rodzin dotkniętych skutkami uzależnień.

Drogę Krzyżową rozpoczął duszpasterz ruchów trzeźwości w diecezji bielsko-żywieckiej ks. Piotr Leśniak. Kapłan zachęcił do modlitwy za osoby walczące z uzależnieniami oraz za tych, którzy utracili nadzieję i poddali się w walce ze swoimi słabościami. Wskazał, że potrzebują oni szczególnego wsparcia modlitewnego i doświadczenia Bożej pomocy.

Modlitwę poprowadził kapelan oświęcimskiego Bractwa Trzeźwości ks. Wojciech Medwid. W organizację nabożeństwa zaangażowane były środowiska trzeźwościowe oraz wspólnoty związane z Ruchem Światło-Życie, w tym Domowy Kościół i Diakonia Wyzwolenia Człowieka. Uczestnicy podkreślali, że modlitwa w takim miejscu ma szczególny wymiar i przypomina o godności człowieka oraz potrzebie duchowej wolności.

Podczas nabożeństwa swoje świadectwa składali także ludzie, którzy doświadczyli dramatu uzależnienia i powrotu do trzeźwości. Jedno z nich złożył mężczyzna z diecezji warszawsko-praskiej, który mówił o wieloletnim uzależnieniu od alkoholu oraz o cierpieniu, jakie przeżywała jego rodzina. Wspominał, że przełomem w jego życiu była modlitwa przy przydrożnym krzyżu, kiedy poprosił Boga o przemianę życia. Jak podkreślił, od tamtej pory dzięki pomocy wspólnoty i modlitwie żyje w trzeźwości od 12 lat.

Inny uczestnik opowiadał o swojej drodze wychodzenia z nałogu. Po latach uzależnienia zdecydował się podjąć leczenie i rozpocząć nowe życie. Podkreślał znaczenie wsparcia rodziny oraz wspólnoty, które pomagają wytrwać w trzeźwości i budować na nowo relacje.

W modlitwie uczestniczyli pielgrzymi z licznych wspólnot trzeźwościowych z różnych regionów Polski, m.in. z Podbeskidzia, Małopolski, Podhala, Mazowsza i Lubelszczyzny. Wśród nich byli abstynenci, trzeźwiejący alkoholicy, członkowie ruchów kościelnych oraz rodziny osób uzależnionych. Podczas drogi rozważano Mękę Pańską, odmawiano także Różaniec i Koronkę do Bożego Miłosierdzia.

Na zakończenie w kościele św. Maksymiliana w Oświęcimiu sprawowano Mszę św., podczas której odczytano list bp. Tadeusza Bronakowskiego, przewodniczącego Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych. Biskup napisał, że uczestników modlitwy głęboko porusza zarówno miejsce kaźni niezliczonych ofiar, jak i rozważanie męki i śmierci Jezusa oraz świadectwa osób, które doświadczyły wyzwolenia z nałogów.

Duchowny przypomniał również, że tegoroczna Droga Krzyżowa ma szczególny charakter, ponieważ przypada 40. rocznica jej zainicjowania przez parafię św. Maksymiliana i Bractwo Trzeźwości w Oświęcimiu. Podkreślił, że przez cztery dekady w modlitwie tej uczestniczyły rzesze wiernych, którzy przechodzili Drogę Krzyżową przez miejsce określane przez św. Jana Pawła II mianem „Golgoty XX wieku”.

Na zakończenie bp Bronakowski zapewnił o swojej duchowej łączności z uczestnikami modlitwy oraz udzielił im pasterskiego błogosławieństwa, powierzając Bogu sprawę trzeźwości narodu i wszystkich zaangażowanych w apostolstwo trzeźwości.