Świadectwa życia za klauzurą. Ukazała się książka o klaryskach od Wieczystej Adoracji

Książka, będąca pracą zbiorową sióstr klarysek od Wieczystej Adoracji, przybliża historie mniszek – łączących duchowość franciszkańską i kontemplacyjną – żyjących w klasztorach klauzurowych w różnych częściach Polski. Wśród opowiedzianych świadectw znalazły się także losy dwóch sióstr związanych z klasztorem klarysek w Kętach – Matki Marii Łempickiej oraz s. Janiny Roth.

Jak przypominają pomysłodawcy publikacji, klaryski od Wieczystej Adoracji prowadzą życie zakonne w ukryciu, dlatego wiadomości o nich rzadko pojawiają się w mediach. Tymczasem – jak pokazują zebrane w książce świadectwa – za murami klasztorów toczy się intensywne życie duchowe i wspólnotowe. Bohaterki publikacji nie ukrywają, że ich droga powołania nie jest wolna od słabości i upadków, ale właśnie w tych doświadczeniach uczą się na nowo powstawać i z ufnością podążać ku świętości.

Jedna z opowieści przywołuje niezwykłą historię Marii Łempickiej (1833-1918), która w XIX wieku – w czasie represji po powstaniu styczniowym – podjęła odważną podróż do Petersburga, aby osobiście przekazać prośbę o pomoc dla wygnanych sióstr. Dzięki jej determinacji i spotkaniu z carem Aleksandrem II Romanowem felicjanki klauzurowe otrzymały nowy klasztor w Przasnyszu.

Publikacja przypomina również poruszającą historię s. Janiny Roth (1891-1949), konwertytki z judaizmu, która należała do wspólnoty klarysek w Kętach. Podczas niemieckiej okupacji groziła jej deportacja do obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau. Siostra z wielkim spokojem oczekiwała na decyzję władz okupacyjnych, a wspólnota modliła się o jej ocalenie. Ostatecznie nie została wywieziona, a jako wotum wdzięczności za ocalenie klasztoru i uniknięcie wysiedlenia wspólnota w 1947 roku rozpoczęła fundację nowego klasztoru w Słupsku.

Książkę współtworzą siostry z różnych wspólnot: m.in. s. Agnieszka Banecka z Hajnówki, s. Sylwia Kulik i s. Agnieszka Ostrowska z Pniew, s. Zofia Pawęzka z Bydgoszczy, s. Emilia Pechman i s. Marzena Skwierczyńska ze Słupska, s. Kamila Sajda z Elbląga, s. Teresa Sosnowska z Kłodzka oraz s. Marta Wyszyńska z Kęt.

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Serafin.

Zakon Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji (OCPA) powstał w połowie XIX wieku we Francji. Do jego powstania przyczynili się ks. Jan Chrzciciel Heurlaut i Matka Maria od św. Klary (Wiktoria Józefina Bouillevaux). W 1866 roku do wspólnoty w Troyes wstąpiła Polka Ludwika Morawska, która w 1871 roku przeszczepiła zakon na ziemie polskie.

Początkowo siostry próbowały założyć klasztor w Granowie, a następnie w Gnieźnie. Na skutek germanizacji i Kulturkampfu musiały opuścić Wielkopolskę i osiedliły się we Lwowie, skąd wyszły kolejne fundacje. Obecnie na świecie istnieje 29 autonomicznych domów klarysek od Wieczystej Adoracji, m.in. we Francji, Niemczech, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Indiach i Bangladeszu. W Polsce jest osiem takich domów: w Bydgoszczy, Elblągu, Hajnówce, Kętach, Kłodzku, Pniewach, Słupsku i Ząbkowicach Śląskich.