Modlitwa dziękczynna w 37. rocznicę ocalenia miasta

„Wspominając tamto wydarzenie, odczytujemy je jako znak troski Boga o nas i zaproszenie do wdzięczności za Jego miłosierdzie” – mówił bp Henryk Ciereszko w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego podczas Mszy św. dziękczynnej w za ocalenie Białegostoku po katastrofie pociągu wiozącego ciekły chlor sprzed 37 lat.

W homilii bp Henryk Ciereszko podkreślał, że coroczne spotkanie modlitewne w Sanktuarium jest nie tylko wyrazem wdzięczności, ale także okazją do refleksji nad wiarą i nad tym, w jaki sposób odczytujemy wydarzenia naszego życia w perspektywie działania Boga. Zwrócił uwagę, że doświadczenie zagrożenia często skłania człowieka do wołania o pomoc i do szukania oparcia w Bogu.

Nawiązując do słów Ewangelii: „Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie”, biskup wskazał, że także w odniesieniu do bł. ks. Michała Sopoćki pojawia się pytanie o to, czy potrafimy rozpoznać i docenić dar, jaki Bóg daje poprzez ludzi, którzy wskazują drogę wiary. Przypomniał, że błogosławiony kapłan przez całe życie ukazywał światu tajemnicę Bożego miłosierdzia i uczył zaufania Bogu.

Kaznodzieja zaznaczył również, że wydarzenie sprzed lat można interpretować na różne sposoby – jako szczęśliwy zbieg okoliczności lub jako znak Bożej opatrzności. „Ludzie wiary widzą w nim jednak szczególną troskę Boga o człowieka. Bóg chce dobra każdego człowieka i ratuje w nieszczęściu, gdy do Niego wołamy” – podkreślał.

Na zakończenie bp Ciereszko zachęcał wiernych, aby wspomnienie ocalenia miasta prowadziło do postawy wdzięczności i do głębszego odkrywania obecności Boga w codziennym życiu. Wyjaśniał też, że Wielki Post jest szczególnym czasem, który wzywa do odnowy wiary i do bardziej uważnego odczytywania znaków Bożego działania.

Wspólna modlitwa zgromadziła kapłanów, wspólnotę Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku, siostry zakonne ze Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego, członków Stowarzyszenia Czcicieli Miłosierdzia Bożego, przedstawicieli władz, służb mundurowych oraz mieszkańców miasta.

Liturgię zakończyła modlitwa o kanonizację bł. ks. Michała Sopoćki.

Wcześniej, przed południem, przy Pomniku-Krzyżu upamiętniającym miejsce katastrofy odmówiono modlitwę dziękczynna oraz złożono wieńce i kwiaty. Hołd oddali m.in. przedstawiciele władz miejskich, wojewódzkich i samorządowych, reprezentanci służb mundurowych, w tym strażacy, harcerze oraz delegacje organizacji i stowarzyszeń.

Coroczna Eucharystia w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego przypomina mieszkańcom Białegostoku o wydarzeniu, które na trwałe zapisało się w historii miasta jako znak ocalenia i doświadczenia Bożej opieki – każdego roku mieszkańcy Białegostoku gromadzą się przy relikwiach bł. ks. Michała Sopoćki, aby dziękować Bogu za ocalenie miasta po wypadku kolejowym z 1989 r., gdy przez Białystok przejeżdżał pociąg przewożący ciekły chlor. Wydarzenie to mogło doprowadzić do ogromnej katastrofy ekologicznej i zagrozić życiu tysięcy mieszkańców. W przekonaniu wielu wiernych miasto zostało wówczas ocalone dzięki Bożej opatrzności oraz wstawiennictwu bł. ks. Michała Sopoćki.

9 marca 1989 r. doszło do jednego z najbardziej niebezpiecznych wydarzeń we współczesnej historii Białegostoku. W pobliżu centrum miasta wykoleiły się cztery 50-tonowe cysterny z ciekłym chlorem. Pociąg jadący z ówczesnego Związku Radzieckiego do NRD liczył 32 wagony, w tym 15 cystern przewożących tę silnie trującą substancję.

Specjaliści podkreślają, że gdyby doszło do rozszczelnienia zbiorników i skażenia środowiska, śmiertelnie zagrożone byłoby życie mieszkańców miasta oraz osób mieszkających w promieniu kilkunastu kilometrów. Akcja ratunkowa była jedną z najtrudniejszych w historii podlaskiej straży pożarnej.

Od pierwszych chwil po wydarzeniu wielu mieszkańców Białegostoku uznało ocalenie miasta za szczególny znak Bożej opieki oraz wstawiennictwa bł. ks. Michała Sopoćki. Jeszcze w 1989 r. do Kurii Metropolitalnej Białostockiej trafił memoriał podpisany przez licznych białostoczan „w imieniu wszystkich ocalonych i ufających Miłosierdziu Bożemu”, w którym wyrażono przekonanie, że miasto w wyjątkowy sposób doświadczyło Bożego Miłosierdzia.

Pięć lat po katastrofie w miejscu wykolejenia się pociągu ustawiono pamiątkowy Krzyż-pomnik. Co roku 9 marca mieszkańcy Białegostoku gromadzą się tam oraz w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, aby dziękować Bogu za ocalenie miasta.