Wrocław – modlitwa za abp. Kupnego i bp. Kicińskiego w uroczystość św. Józefa

W 10. rocznicę święceń biskupich bp. Jacka Kicińskiego oraz w dniu imienin abp. Józefa Kupnego w archikatedrze wrocławskiej sprawowano uroczystą Eucharystię pod przewodnictwem bp. Kicińskiego. We Mszy św. uczestniczyli wszyscy biskupi wrocławscy oraz kilkudziesięciu prezbiterów. Wierni modlili się w intencji obu hierarchów.

Homilię wygłosił bp Maciej Małyga, który nawiązał do ewangelicznej sceny odnalezienia dwunastoletniego Jezusa w świątyni. Punktem wyjścia rozważań były słowa: „Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do Ojca?”. Jak zaznaczył kaznodzieja, wydarzenie zagubienia i odnalezienia Jezusa ma „wymiar paschalny”, a szczególne znaczenie mają „trzy dni bez Pana Jezusa”, zapowiadające tajemnicę śmierci i zmartwychwstania.

Bp Małyga podkreślił, że doświadczenie utraty Boga nie jest obce współczesnemu człowiekowi. – To, co kiedyś poruszało, przestaje nas zmieniać; wiara, wspólnota czy nawrócenie mogą stać się jedynie pustymi słowami – mówił.

Jak dodał, konsekwencją jest duchowy niepokój i „ciemność”, przypominająca stan świata po śmierci Chrystusa.

Kaznodzieja zwrócił uwagę, że utrata Jezusa może dokonywać się zarówno niepostrzeżenie – w codziennym zabieganiu – jak i w sposób świadomy, poprzez odrzucenie Boga.

– Najważniejsze w doświadczeniu utraty jest zachowanie nadziei – podkreślił, wskazując na postawę Maryi i Józefa, którzy mimo lęku rozpoczęli poszukiwanie Jezusa. Niekiedy, jak zaznaczył, pozostaje jedynie „nadzieja wbrew nadziei” i zawierzenie Bogu.

Bp Małyga zauważył również, że utrata obecności Jezusa pociąga za sobą stopniowe zanikanie tego wszystkiego, co Jego bliskość wnosiła w życie człowieka. Odwołując się do doświadczenia Wielkiego Piątku, wskazał, że w chwili śmierci Chrystusa „pod znakiem zapytania stanęło wszystko”, a ciężar grzechu i odrzucenia Syna Bożego objawił się w duchowej ciemności świata.

Przywołując postać Marii Magdaleny, płaczącej przy pustym grobie, bp Małyga mówił o lęku człowieka przed powrotem do dawnego życia i duchowej pustki. Podkreślił, że podobne doświadczenia nie są obce także dziś, gdy człowiek mierzy się z poczuciem zagubienia i braku sensu.

Szczególne miejsce w homilii zajęła postać św. Józefa. – Lepiej nie mówić i być, niż mówić i nie być – zauważył, podkreślając znaczenie cichego towarzyszenia drugiemu człowiekowi. Przypomniał także, że Józef był człowiekiem rozeznania i nadziei, zdolnym do podejmowania decyzji w trudnych sytuacjach.

Na zakończenie kaznodzieja zachęcił do modlitwy przez wstawiennictwo św. Józefa, opiekuna Kościoła. Wskazał, że to on prowadzi wierzących także przez doświadczenia duchowej ciemności i pomaga odnaleźć drogę do Chrystusa.

– Jest Panu Bogu za co dziękować, o co prosić i za co przepraszać. Dziękuję za te 10 lat służby dla Kościoła. Tak odczytałem wezwanie i powołanie: by budować jedność człowieka z Bogiem na wzór serca Maryi i serca Jezusa – mówił bp Kiciński. – Dziękuję Bogu za piękne chwile, ale i za te trudne, które uczyły mnie pokory i zaufania.

– Dziękuję za 10 lat posługi bp. Jacka. Ojcze biskupie, zawsze mnie wspomagałeś i zawsze mi pomagasz. Jestem ci wdzięczny za twoją postawę, modlitwę i bardzo serdecznie ci za to dziękuję – przemawiał na koniec liturgii abp Józef Kupny.