„Być przy nich w chwili smutku i cierpienia”. Kustosz Ziemi Świętej odwiedził Liban

Nie zważając na nieustanne bombardowania, Kustosz Ziemi Świętej odwiedził franciszkańskie wspólnoty w Bejrucie, Harissie i Tyrze oraz chrześcijan w Deir Mimas, którzy odmówili opuszczenia swych domów, leżących na pograniczu z Izraelem. Ojciec Francesco Ielpo, który na co dzień rezyduje w Jerozolimie, podkreślił, że jego obowiązkiem jest wspieranie braci, by mieli siłę nieść pomoc cierpiącej ludności. „Tragedia jest niewyobrażalna – powiedział franciszkanin. – Jedną rzeczą jest jednak mierzyć się z nią samemu, a inną jest mieć kogoś przy sobie”.

Włoski franciszkanin jest „strażnikiem miejsc świętych”, a tym samym najwyższym przedstawicielem katolików w regionie. W czasie błyskawicznych odwiedzin w Libanie doświadczył ogromu kolejnej tragedii, która dotyka ten kraj. Jak mówi, ludzie są wyczerpani kolejnym konfliktem, półtora roku po poprzednim. Z ponad milionem przesiedleńców, w tym ponad trzystoma tysiącami dzieci, tysiącem ofiar śmiertelnych i przedłużającym się kryzysem gospodarczym, trwający kryzys humanitarny „jest najgorszym, jakiego kraj ten doświadczył od dziesięcioleci”.

Zmierzyć się z bezsilnością

„Bliski Wschód zmusza cię do zmierzenia się z bezsilnością. Widzisz dobro, które się nie urzeczywistnia. Zdajesz sobie sprawę, że nie możesz zmienić sytuacji, że nie jesteś w stanie pomóc, być blisko wszystkich tak, jak byś chciał. Odkrywasz, że jesteś «bezużytecznym narzędziem»” – podkreśla franciszkanin po swej wizycie w Libanie. Jak mówi, w takiej sytuacji „możesz poddać się rozpaczy, przerażeniu, przygnębieniu. Albo uwierzyć w to, co mówi Ewangelia: właśnie za pomocą bezużytecznych i nieco zniszczonych narzędzi Jezus buduje Królestwo”. Ojciec Ielpo podkreśla, że pojechał do Libanu, by być przy cierpiących Libańczykach w chwili ich smutku i udręki, a także po to, by zobaczyć, jak jeszcze można im pomóc.

Franciszkanie w hojnej służbie potrzebującym

56-letni franciszkanin wyznaje, że chciał „na własne oczy zobaczyć dzieło, jakie Pan dokonuje poprzez rodzinę franciszkańską. Aby po raz kolejny się nim zachwycić, wzruszyć i podziękować Panu. Jednocześnie pragnąłem również okazać bliskość braciom w tym czasie bólu”. Pochodzący z Włoch zakonnik wskazuje, że w tym czasie ogromnej udręki, zachwyciło go poświęcenie, z jakim franciszkanie opiekują się najbiedniejszymi z biednych. „Tymi, którzy uciekają, tymi, którzy pozostają pod bombardowaniami, tymi, którzy stracili wszystko i potrzebują jedzenia, lekarstw, koców, schronienia przed deszczem oraz – co nie mniej ważne – pocieszenia, wsparcia i otuchy – mówi ojciec Ielpo. – Wojna zabija ciała. Ale także ducha, który w nich mieszka. Powoduje traumy, podziały, podejrzliwość, spirale nienawiści i urazy. W obliczu całego tego zła człowiek potrzebuje, by nie być sam. Potrzebuje poczuć, że ktoś bierze go za rękę i idzie obok niego w ciemności”.

Dostrzegać w ciemności światła Pana

Ojciec Ielpo wyznaje, że od świętego Franciszka z Asyżu uczy się teraz „zdolności dostrzegania w ciemności światła Pana”. W przeciwnym razie, jak mówi, stajemy się cyniczni, zdesperowani, pełni urazy wobec wszystkich i wszystkiego, a to niczemu nie służy. Franciszkanin dodaje, że w wielu sytuacjach trwającej wojny najbardziej liczy się trwanie przy cierpiących i okazywanie im solidarności. To właśnie, jak mówi, robią franciszkanie w Bejrucie, Harissie czy znajdującym się na pograniczu Tyrze, gdzie w klasztorze schronienie znalazło 150 muzułmańskich uchodźców. Zakonnik przywołuje dramatyczną sytuację w Deir Mimas, nad brzegiem rzeki Litani, gdzie 120 rodzin chrześcijańskich odmówiło opuszczenia swoich domów. Jak mówi, oni potrzebują nie tylko naszej modlitwy, ale też konkretnej pomocy. Ich decyzja o pozostaniu jest gestem oporu wobec szalejącego zła i świadectwem dla świata.

Modlitwa trwa mimo zamkniętych drzwi

„Już trzeci rok z rzędu Ziemia Święta przygotowuje się do Wielkanocy w warunkach wojny… To ogromne cierpienie widzieć miejsca Zmartwychwstania w uścisku konfliktu” – przypomina „strażnik miejsc świętych”. Odnosząc się do obecnej sytuacji wojny, podkreśla, że jest to tragedia o niewyobrażalnych rozmiarach, która wszystko wywraca do góry nogami. „Nic nie uchodzi jej destrukcyjnym skutkom: edukacja, opieka zdrowotna, praca, relacje międzyludzkie. Nawet publiczne okazywanie swojej wiary. To dodatkowy ból”. Ojciec Ielpo zauważa zarazem, że uroczystości wielkanocne w Ziemi Świętej się odbędą. „Pytanie brzmi, czy z udziałem ludu Bożego, czy bez niego. Zależy to od obostrzeń dotyczących zgromadzeń, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa obywateli. Niestety, nie jest to pierwszy raz, kiedy obowiązują ograniczenia” – mówi franciszkanin. Przypomina, że Bazylice Bożego Grobu wspólnota franciszkańska, która tam mieszka, nie zaprzestała ani na jeden dzień modlitwy i sprawowania liturgii w imieniu całego Kościoła. „Czyni to – podkreśla kustosz Ziemi Świętej – pomimo wszystkich trudów i cierpień związanych z obecną sytuacją, aby każdy ochrzczony mógł znaleźć się «wewnątrz» miejsca Zmartwychwstania, nawet jeśli jego fizyczne drzwi pozostają zamknięte”.