Ambasador Monako o wizycie papieża: spotka Kościół żywy i zróżnicowany

Już jutro Leon XIV odbędzie swą pierwszą europejską podróż, której celem jest Księstwo Monako. Ambasador tego kraju przy Stolicy Apostolskiej podkreśla, że choć katolicyzm jest w Monako religią państwową, to papież nie przyjedzie do „muzeum katolicyzmu czy religii”, tylko doświadczy „żywego i zróżnicowanego Kościoła”.

Duchowe odrodzenie

Ambasador Philippe Orengo wskazuje, że podobnie jak w sąsiedniej Francji także w tym maleńkim państwie-mieście zauważalne jest powolne duchowe odrodzenie. Ludzie poszukują sensu i transcendencji, a lokalny Kościół stara się ich mądrze przyjąć i towarzyszyć im w tej drodze. „Jeśli weźmiemy pod uwagę, że na 40 tysięcy mieszkańców, możemy przedstawić Ojcu Świętemu 70 katechumenów, jest to fakt niezwykle znaczący” – mówi ambasador. Zauważa, że ważny jest czas, w jakim Leon XIV odwiedza Monako: „Wizyta ma miejsce w przeddzień Niedzieli Palmowej, która wprowadza wszystkich katolików w Wielki Tydzień, co w takim państwie jak nasze, ma szczególne znaczenie”. Ambasador podkreśla, że papieska wizyta ma przede wszystkim wymiar duszpasterski: „Nasz Kościół jest Kościołem żywym, zróżnicowanym, a przesłanie, które stara się nieść na co dzień naszej społeczności, skupiającej przecież 150 narodowości, skierowane jest do wszystkich warstw społeczeństwa”.

Kres pewnego paradoksu

Poprzez swą wizytę Ojciec Święty w pewnym sensie kładzie kres pewnemu paradoksowi. „Jesteśmy jednym z nielicznych państw na świecie, które wpisały religię katolicką do swojej konstytucji. A od ponad 60 lat, odkąd w 1964 r. za pontyfikatu Pawła VI zainicjowano współczesne podróże papieskie i odbyła się jego słynna pielgrzymka do Ziemi Świętej, nie mieliśmy okazji gościć Papieża. Teraz to się dokonuje. Jesteśmy z tego bardzo dumni i wiele od tego oczekujemy” – zauważa ambasador Orengo. Wyraża przekonanie, że „Ojciec Święty bardzo intensywnie interesuje się katolicyzmem w Europie. Nie zaniedbuje przy tym jednak peryferii, ale dodaje do tego, co intensywnie czynił papież Franciszek, przekonanie, że sekularyzacja i desakralizacja w Europie nie są nieuniknione, wręcz przeciwnie”.

Globalne przesłanie

Monakijski dyplomata, który brał aktywny udział w przygotowaniu wizyty, podkreśla, że cieszy się ona ogromnym zainteresowaniem. 15 tysięcy biletów na papieską Mszę rozeszło się w jednej chwili. Ambasador zauważa, że jedno z czterech wystąpień Leon XIV wygłosi z balkonu Pałacu Książęcego, co samo w sobie jest rzadkością. „Przed sobą będzie miał praktycznie całą ludność Monako”. Philippe Orengo wskazuje, że szczególnie symbolicznym momentem wizyty będą odwiedziny papieża w kościele św. Dewoty. Według tradycji został on wybudowany w miejscu, gdzie osiadła łódź wioząca ciało głównej patronki Monako, która zginęła w czasie prześladowań za cesarza Dioklecjana na Korsyce. „To właśnie w tym miejscu papież spotka się z neofitami, katechumenami i młodzieżą” – mówi ambasador. Zauważa, że zwracając się do Monakijczyków, papież nie będzie mówił jedynie do lokalnej społeczności. „Jego przesłanie zawsze ma zasięg uniwersalny – podkreśla. – Będziemy słuchać z żarliwością i uwagą, ale też z głębokim poczuciem odpowiedzialności”.

Doskonała współpraca dwóch najmniejszych państw świata

Ambasador Orengo wskazuje na doskonałe relacje, jakie łączą Księstwo Monako ze Stolicą Apostolską. Obie strony mają wiele wspólnych punktów w kwestiach społecznych, moralnych, etycznych, a nawet bioetycznych. „Podobnie jak Stolica Apostolska możemy pracować w perspektywie długoterminowej. Nie jesteśmy uzależnieni od politycznych uwarunkowań i nie mamy żadnych prawdziwych interesów narodowych do obrony – mówi ambasador Monako. – Naszym nadrzędnym celem, wspólnym ze Stolicą Apostolską, jest stawianie człowieka zawsze w centrum naszych trosk, co sprowadza się przede wszystkim do obrony prawa do życia i integralnej godności ludzkiej”. Ambasador wskazuje, że kiedy w listopadzie 2025 roku książę Albert zatrzymał proces upowszechniania aborcji w Księstwie, „przypomniał o miejscu katolicyzmu w naszym społeczeństwie. O miejscu, jakie wartości chrześcijańskie zajmują w naszych umysłach i jakie powinny zachować w realizacji spraw publicznych”.