Kard. Krajewski podczas Mszy krzyżma: czy jesteś cały dla Boga?

„Jezus jest cały w hostii. Nie ma połowy, nie ma dziewięćdziesięciu procent. Czy ja też jestem cały?” – pytał kard. Konrad Krajewski podczas Mszy Krzyżma w archikatedrze łódzkiej, zapraszając do głębokiego rachunku sumienia nad własnym powołaniem i relacją z Chrystusem.

W wielkoczwartkowe przedpołudnie metropolita łódzki przewodniczył Mszy Świętej w łódzkiej katedrze, podczas której poświęcił oleje święte: olej krzyżma, chorych i katechumenów. Eucharystia zgromadziła biskupów pomocniczych, księży świętujących 50. i 25. rocznicę święceń, diakonów stałych oraz duchowieństwo z całej archidiecezji. Modlono się także za księży, którzy zmarli od ubiegłego Wielkiego Czwartku.

W homilii kard. Konrad Krajewski skupił uwagę wiernych na tajemnicy Eucharystii jako wzorze życia chrześcijańskiego. Podkreślił, że hostia – najuboższy znak złożony z mąki i wody – staje się pełnią obecności Boga. To prowadzi do zasadniczego pytania: czy człowiek, przyjmując Eucharystię, sam staje się „cały” dla Boga i innych, oddany bez reszty w codziennym życiu i powołaniu.

Kaznodzieja odwołał się do obrazu dwóch uczniów Jezusa, którzy – mimo tej samej łaski powołania – wybrali różne drogi. Jeden powrócił do Chrystusa i doświadczył miłosierdzia, drugi zamknął się w sobie i odszedł w „noc”. Jak zaznaczył kaznodzieja, to właśnie brak modlitwy i relacji z Bogiem prowadzi do zagubienia, natomiast jedność z Nim daje siłę przemiany życia i świata.

Kard. Krajewski zwrócił także uwagę na konkretne świadectwa życia świętych, przywołując postacie Jana Pawła II oraz Franciszka jako tych, którzy w sposób radykalny żyli Ewangelią ubóstwa i całkowitego oddania. Ich postawa pokazuje, że siła Kościoła nie wynika z zewnętrznych środków, ale z głębokiej jedności z Chrystusem, pielęgnowanej w modlitwie i codziennym darze z siebie. Homilia zakończyła się modlitwą przypisywaną kard. Newmanowi, będącą prośbą o to, aby życie wierzącego stawało się przejrzyste dla Boga – tak, by inni, patrząc na niego, mogli dostrzec już nie człowieka, lecz samego Chrystusa. To właśnie taka postawa – życie „jak hostia”, całkowicie oddane – stanowi istotę chrześcijańskiego powołania.

Msza Krzyżma jest wyrazem jedności i wspólnoty duchowieństwa diecezji, dlatego po homilii księża odnowili przyrzeczenia kapłańskie.

Na zakończenie metropolita łódzki poświęcił oleje: krzyżma, katechumenów i chorych. Obrzęd ten stanowi czytelny znak wylania łaski Bożej i służy tworzeniu wspólnoty Kościoła. Oleje te przez kolejny rok będą używane podczas udzielania sakramentów.

Przed błogosławieństwem kard. Konrad Krajewski skierował do księży poruszające i bardzo osobiste słowo, w którym – nawiązując do świadectwa Jana Pawła II – podkreślił, że najwięcej mówi się nie słowami, lecz życiem i cierpieniem przeżywanym z Chrystusem. Zachęcił prezbiterów, by wracali do źródła swojego powołania, wyrażonego w geście prostracji, oraz trwali w bliskości Jezusa, pragnąc – jak sam powiedział – „stanąć przed Nim, aby mógł na mnie patrzeć”. Kardynał poprosił również, aby każdy czwartek w archidiecezji łódzkiej stał się dniem szczególnej troski o Eucharystię: modlitwy za kapłanów, wynagrodzenia za grzechy oraz prośby o nowe powołania, a także – tam, gdzie to możliwe – udzielania Komunii Świętej pod dwiema postaciami.

Podkreślił przy tym znaczenie jedności, nazywając prezbiterium swoją najbliższą rodziną i zapewniając o swojej codziennej obecności w katedrze, gotowości do sprawowania Eucharystii, spowiedzi oraz spotkania z każdym księdzem bez formalności: „jeśli jesteśmy rodziną, musimy mieć ze sobą kontakt”. Zapowiedział także dalsze inicjatywy duszpasterskie, które chce rozeznawać wspólnie, w duchu synodalności, oraz podzielił się osobistym doświadczeniem duchowym, wskazując na słowa Matki Teresy z Kalkuty jako pomoc w tym, by ksiądz nie przysłaniał sobą Chrystusa, lecz prowadził do Niego innych.

Po Eucharystii konsekrowane oleje zostały przekazane dziekanom 27 dekanatów archidiecezji łódzkiej.

Msza Krzyżma to jedna z najważniejszych liturgii sprawowanych w Kościele katolickim w ciągu roku, celebrowana w Wielki Czwartek. Gromadzi ona prezbiterów całej diecezji wokół biskupa, podkreślając jedność. W czasie tej Eucharystii odnawiane są przyrzeczenia kapłańskie, a biskup konsekruje krzyżmo oraz święci oleje chorych i katechumenów, które następnie są używane przez cały rok w sakramentach chrztu, bierzmowania, święceń i namaszczenia chorych. Liturgia ta w sposób szczególny ukazuje tajemnicę Kościoła jako wspólnoty zjednoczonej w Chrystusie oraz znaczenie kapłaństwa służebnego, zakorzenionego w Eucharystii.