Wierni zielonogórskiej parafii przekazali dary o wartości 22 tys. zł

Od 8 lat wierni parafii pw. św. Stanisława Kostki w Zielonej Górze procesją z darami w czasie Triduum Paschalnego odpowiadają na konkretne potrzeby parafii. W tym roku do ołtarza przynieśli dary o wartości blisko 22 tys. zł. Tak jest co roku – to efekt formacji liturgicznej i zaangażowania świeckich w życie parafii.

Pomysł jak podkreślają parafianie zrodził się z potrzeby serca i przykładania dużej wagi do edukacji liturgicznej przez kolejnych proboszczów. – To właśnie ona stopniowo budzi w ludziach wrażliwość i świadomość liturgiczną. Proces ten wymaga czasu – u nas również trwał kilka lat. Zaczęło się od formacji służby liturgicznej – precentorek, lektorów i ministrantów – prowadzonej przez poprzedniego proboszcza, dziś bp. Adriana. Dziś formacja ta jest kontynuowana podczas comiesięcznych spotkań prowadzonych przez obecnego proboszcza oraz świeckich – wyjaśnia Iwona Szablewska, wiceprzewodnicząca Duszpasterskiej Rady Parafialnej i precentorka. – Zapraszamy każdego do czynnego udziału w liturgii – nie tylko przy ołtarzu, ale także poprzez troskę o jej materialny wymiar. Gdy człowiek odkrywa, że dbając o naczynia, szaty, świece, komunikanty czy wino troszczy się o to, co najbliższe Chrystusowi, zaczyna przeżywać Eucharystię głębiej. Z tej świadomości i doświadczenia wspólnoty naturalnie zrodziła się procesja z darami w obecnej formie – dodaje.

Wspólnie wszyscy podkreślają, że robią to dla Chrystusa, nie dla siebie. – Procesja z darami to konkretny sposób włączenia się w liturgię i wzięcia odpowiedzialności za jej piękno i godność. Pomaga wiernym przeżywać Eucharystię bardziej świadomie i osobiście, a jednocześnie odpowiada na wezwanie Kościoła do pełnego i czynnego udziału w liturgii – podkreśla Zielonogórzanka. – Bardzo ważnym wymiarem tego dzieła jest zaangażowanie świeckich. Cała organizacja – od ustalenia potrzeb po rozliczenie – powierzona jest osobie świeckiej we współpracy z proboszczem oraz radami parafialnymi. Powstaje jawna lista potrzeb z dokładnymi opisami i cenami, a darczyńcy mogą wybrać konkretny dar. Wszystkie wydatki są transparentne, dokumentowane i udostępniane do wglądu, a zbiórka kończy się pełnym rozliczeniem – dodaje.

Dzięki temu procesja z darami jest nie tylko pięknym znakiem liturgicznym, ale też realnym doświadczeniem współodpowiedzialności za Kościół. – To wspólnota, która działa razem – przejrzyście i z serca. Dary z dwóch procesji – w Wielki Czwartek i podczas odpustu parafialnego – pokrywają wszystkie potrzeby liturgiczne na cały rok. To nasza wspólna troska i konkretna odpowiedź na potrzeby naszej świątyni – wyjaśnia I. Szablewska. – Kiedy człowiek uświadamia sobie, że troszcząc się o bieliznę ołtarzową, naczynia i szaty liturgiczne, świece, komunikanty, wino, kadzidło czy węgielki, troszczy się o piękne i godne sprawowanie liturgii – zaczyna przeżywać Eucharystię inaczej, głębiej. To przecież wszystko jest najbliższym otoczeniem naszego Pana Jezusa Chrystusa – a jak moglibyśmy nie troszczyć się o samego Boga? Kiedy wierni mają świadomość, że te wszystkie potrzebne rzeczy nie spadną z nieba i nie przyśle ich ani biskup, ani kuria, ale że są one konieczne w naszej świątyni i mają konkretną cenę – wtedy z radością i zaangażowaniem chcą o nie zadbać. To właśnie z tej świadomości i doświadczenia wspólnoty zrodziła się procesja z darami w obecnej formie – dodaje.

Na uroczystą procesję z darami na Wielki Czwartek zebraliśmy w tym roku zebrali 21 tys. 550 zł. – To piękne i bardzo konkretne świadectwo zaangażowania naszej wspólnoty – zwłaszcza że jesteśmy niewielką parafią. W przygotowanie i ofiary włączyło się blisko 300 osób – z rodzin, wszystkich wspólnot parafialnych oraz osób, które wsparły nas przy okazji Niedzieli Palmowej. Trzeba zaznaczyć, że w naszej małej parafii w niedzielę regularnie uczęszcza ok 450 osób na wszystkie Msze – wyjaśnia Zielonogórzanka. – To pokazuje ogromną wrażliwość na liturgię i troskę o jej piękno – wszystko dla naszego Pana Jezusa Chrystusa. Każda ofiara, niezależnie od jej wysokości, ma taką samą wartość, bo za każdą stoi serce i konkretna odpowiedzialność za wspólnotę – dodaje.

W tym roku do ołtarza przyniesiono m.in.: cztery dalmatyki diakońskie, dwa obrusy ołtarzowe, bieliznę kielichową, paschał, 24 świece woskowe ołtarzowe, świeczki wotywne, 4 kg kadzidła, sześć kartonów węgielków z drzewa kadzidłowego, 20 tysięcy komunikantów i hostie oraz 18 litrów wina mszalnego. W tym roku wierni postawili sobie także konkretny cel: nowy, zamykany konfesjonał, dostosowany do potrzeb osób starszych i niedosłyszących. – W naszym niewielkim kościele przestrzeń do spowiedzi jest niezwykle ważna, dlatego chcemy ją uczynić bardziej komfortową i godną. Jest to również odpowiedź na zalecenia księdza biskupa po wizytacji kanonicznej z ubiegłego roku. Na ten cel przekazaliśmy już 13 702 zł i nadal zbieramy środki bo całkowity koszt to ponad 45 tys. zł – wyjaśnia I. Szablewska.

W tej parafii można śmiało powiedzieć, że całe wyposażenie liturgiczne jest owocem darów parafian składanych podczas dwóch procesji: w Wielki Czwartek oraz w czasie odpustu parafialnego. Dzięki temu każdego roku udaje się zabezpieczyć wszystkie potrzeby związane ze sprawowaniem liturgii, a łączna wartość tych ofiar w skali roku wynosi zwykle od 30 do 50 tysięcy złotych.

Przykładowo w ubiegłym roku na Wielki Czwartek zebrali aż 34 tys. 900 zł, co pozwoliło zrealizować szczególnie duży zakup: nowoczesny system wyświetlania pieśni o wartości ponad 30 tysięcy złotych. Wcześniej doposażali także stanowisko muzyczne, zakupili monstrancję na dużą hostię. Systematycznie uzupełniają także naczynia liturgiczne, obrusy, świece i wszystkie inne elementy potrzebne do godnego sprawowania Eucharystii. – Dzięki takiemu zaangażowaniu świeckich ksiądz proboszcz nie musi martwić się o rzeczy potrzebne do liturgii – to właśnie świeccy biorą odpowiedzialność za tę przestrzeń i ją realnie współtworzą – wyjaśnia wiceprzewodnicząca Parafialnej Rady Duszpasterskiej. – Warto też podkreślić, że nie chodzi tu o pieniądze i żadną rywalizację – nikt się nie licytuje. Najważniejsza jest wspólna troska i odpowiedzialność za Kościół, który jest naszym domem – dodaje.

Zielonogórzanie podkreślają, że procesja z darami to coś więcej niż tylko przekazanie przedmiotów potrzebnych do sprawowania Eucharystii. – To konkretny znak miłości i odpowiedzialności parafian za piękno i godność liturgii. Każdy dar przynoszony do ołtarza jest wyrazem troski o to, by przestrzeń modlitwy była zadbana, a celebracja Mszy Świętej odbywała się z należnym szacunkiem i pięknem. To wspólne dzieło całej wspólnoty – żywe świadectwo, że liturgia jest sercem Kościoła – podkreśla I. Szablewska i dodaje: – T buduje to żywą wspólnotę. Wokół ołtarza jest miejsce dla każdego – to właśnie tam gromadzimy się jako parafia, bo Eucharystia jest centrum naszego życia. To z niej czerpiemy i w niej odnajdujemy źródło życia. Procesja z darami pomaga to odkrywać jeszcze głębiej – przestaje być „akcją”, a staje się doświadczeniem odpowiedzialności za Kościół i realnej jedności. Angażują się dzieci, młodzież, rodziny i seniorzy – każdy znajduje swoje miejsce. Wzrasta świadomość liturgiczna i poczucie, że parafia to nasz wspólny dom. Owocem jest także większe piękno i godność liturgii, ale przede wszystkim przemiana serc.

Inicjatywa inspiruje też innych. – Wiele parafii w naszej diecezji przygotowuje dziś w Wielki Czwartek piękne procesje z darami. To budujące widzieć, jak dobro się rozprzestrzenia, a wspólna troska o liturgię staje się źródłem jedności i odnowy. Zachęcamy świeckich, by mieli odwagę brać odpowiedzialność za tę sferę życia parafialnego i chętnie dzielimy się naszym doświadczeniem oraz dobrymi praktykami – podkreśla wiceprzewodnicząca PRD. – Liturgia nie kończy się za drzwiami kościoła – po zakończonej Mszy Świętej trwa w twoim i moim życiu, codziennie przemieniając nas w święty przybytek w Panu, w mieszkanie Boga – dodaje.

Proboszczem parafii pw. św. Stanisława Kostki w Zielonej Górze jest ks. Robert Patro.