Uczczono ofiary katastrofy smoleńskiej, wśród nich Gorzowian.

W 16. rocznicę katastrofy smoleńskiej podobnie jak w latach ubiegłych przedstawiciele władz państwowych, miejskich i wojewódzkich złożyli kwiaty na grobach śp. Anny Borowskiej oraz jej wnuka śp. Bartosza Borowskiego na cmentarzu komunalnym w Gorzowie Wielkopolskim. Modlitwę przy grobach poprowadził ks. porucznik Wojciech Nowak, kapelan 15. Lubuskiej Brygady Obrony Terytorialnej.

O godzinie 8:41 delegacje oddały hołd ofiarom. W imieniu Prezydenta RP, Prezesa Rady Ministrów oraz Wojewody Lubuskiego wiązanki złożyli Maciej Siwicki wicewojewoda lubuski oraz Radosław Wróblewski dyrektor generalny LUW.

W imieniu Wicepremiera – Ministra Obrony Narodowej kwiaty złożył ppłk Jerzy Klocek, Zastępca Dowódcy 15 Lubuska Brygada Obrony Terytorialnej wraz z por. Barbarą Bystrzycką z 35 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej.

W imieniu Prezydenta Miasta Gorzowa Wielkopolskiego wiązankę złożył Bartosz Kmita Sekretarz Miasta w asyście Andrzeja Jasińskiego Komendanta Straży Miejskiej. Modlitwę  poprowadził ks. porucznik Wojciech Nowak, kapelan 15. Lubuskiej Brygady Obrony Terytorialnej.

10 kwietnia 2010 roku w Smoleńsku w katastrofie Tu-154 M zginęło 96 osób, w tym prezydent Lech Kaczyński i jego małżonka Maria, oraz ostatni prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski.

W skład delegacji, która leciała na uroczystości 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, byli Anna Borowska i jej wnuk Bartosz Borowski.

Anna Borowska należała do Gorzowskiej Rodziny Katyńskiej, od początku jej powstania czyli od 1998 r. Była jej wiceprzewodniczącą. Działała również w Apostolacie Maryjnym przy katedrze WNMP w Gorzowie Wielkopolskim. Jej ojciec ppor. Franciszek Popławski był legionistą pod dowództwem Józefa Piłsudskiego. W 1939 r. został aresztowany i osadzony w Kozielsku a w kwietniu 1940 r. zamordowany w Katyniu. Anna Borowska pośmiertnie została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

– Dla Anny Borowskiej – Katyń – to było wielkie dzieło, dlatego po 10 latach nieobecności chciała koniecznie stanąć na tamtej ziemi. Poleciała tam z wnukiem Bartoszem, który miał się nią opiekować – wspominała wiele lat temu nieżyjąca już Maria Surmacz, prezes Gorzowskiej Rodziny Katyńskiej.

Bartosz Borowski miał 31 lat. Ukończył studia inżynierskie na Akademii Rolniczej w Szczecinie, planował kontynuować studia magisterskie. „Babcia opowiadała bardzo często o Katyniu i polskich oficerach. Syn wzrastał w atmosferze patriotycznej, decyzję o wyjeździe wraz z babcią podjął sam, nikt go nie nakłaniał. Podczas rodzinnego spotkania przed wylotem Bartosz powiedział, że nie ma bezpieczniejszego samolotu niż prezydencki. Oni pojechali tam po to, aby obudzić tych, którzy tam śpią a sami tam zostali” – wspominała przed laty Danuta Borowska, matka Bartosza i synowa Anny.

Pomnik Bartosza Borowskiego ufundowała jego żona. Przedstawia on mężczyznę w garniturze z anielskimi skrzydłami z rękami w kieszeniach, opartego o bok nagrobnej płyty. Pozioma płyta jest wzdłuż pęknięta, na jednym płacie widnieje napis Smoleńsk 2010, na drugim rzeźba samolotu Tu – 154.

W kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzowie Wlkp. została odsłonięta 31 marca 2011 r. tablica poświęcona pamięci gorzowian, którzy zginęli w katastrofie smoleńskiej. Fundatorami tablicy są Gorzowska Rodzina Katyńska i oddział Związku Sybiraków.

Anna Borowska i jej wnuk Bartosz zostali pochowani 20 kwietnia 2010 roku na cmentarzu komunalnym w Gorzowie.