Kraków: warsztaty dla prowadzących zespoły synodalne

– Wasza obecność jest też pewną deklaracją, że Was nie tylko obchodzi synod w diecezji, ale że chcecie brać w nim udział aktywny przez prowadzenie zespołów czy ludzi, którzy będą chcieli w synodzie uczestniczyć – mówił kard. Grzegorz Ryś do prowadzących zespoły synodalne w czasie warsztatów, które odbyły się na Kampusie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Zebranych powitał rektor uczelni ks. prof. dr hab. Robert Tyrała wyrażając radość, że uniwersytet jest włączony w prace II Synodu Duszpasterskiego Archidiecezji Krakowskiej.

Kard. Grzegorz Ryś rozpoczął od modlitwy, a później, wskazując na rzeźbę Królowej Jadwigi znajdującą się w Auli Magna Kampusu Jana Pawła II zauważył, że łączy ona Kraków z Łodzią, bo figurę wykonali łódzcy artyści Krystyna i Bogdan Solscy. Podkreślił przy tym, że drugą rzeczą, która łączy dziś Kraków z Łodzią to fakt, że Łodzianie przyjechali do Krakowa, by pomóc „wejść w synod” i nauczyć metody pracy w czasie synodu – rozmowy w Duchu Świętym. W piątek wieczorem odbyły się warsztaty dla tych, którzy w sobotę uczyli tej metody pracy prowadzących zespoły synodalne w Archidiecezji Krakowskiej.

Katarzyna Zielińska z Archidiecezji Łódzkiej zauważyła, że prawdziwa rozmowa to jest dialog. – To, co dała mi osobiście rozmowa w Duchu Świętym, to otwarcie się na dialog, czyli coś, co pozwala bardziej zobaczyć wartość sądów drugiej osoby, nauczyć się czegoś od drugiej osoby, dowiedzieć się czegoś, a nie tylko obronić swoje stanowisko – mówiła dodając: „Każdy człowiek może powiedzieć mi coś wartościowego”.

Dzieląc się doświadczeniem z synodu w Archidiecezji Łódzkiej Katarzyna Zielińska zwróciła uwagę, że realna wiara zbudowana na solidnych fundamentach sprawia, że nie trzeba jej zaciekle bronić w obawie przed drugim, ale można przed nim otworzyć drzwi do swojego domu i usłyszeć coś innego. Podkreśliła, że do takiej postawy potrzebna jest wiara, że nasze fundamentalne wartości nie zostaną zniszczone, gdy zdecydujemy się posłuchać drugiej osoby.

Prelegentka przekazała też kilka rad dotyczących uczestnictwa w rozmowie w Duchu Świętym. Po pierwsze: „słuchać na sposób głęboki”. – Głębokie słuchanie to jest słuchanie, w którym nie tylko nie przerywamy, unikamy oceniania, nie komentujemy, ale skupiamy się nad tym, co słyszymy i dzięki temu możemy doświadczyć poruszeń Ducha, coś może nas dotknąć, w jakiś sposób zastanowić, pokazać nowe wyjścia, nowe drogi, coś może do nas dotrzeć.

Po drugie: „mówienie z serca”, które zakłada odwagę. Katarzyna Zielińska zaznaczyła, że nie chodzi o zaprezentowanie przekonań „swojej bańki”, ale własnych doświadczeń. – Możemy różnić się co do wszystkiego, ale Bóg daje nam zawsze jakiś jeden krok, pierwszy krok, który możemy zrobić razem, dziś – czy to, żeby młodzieży było więcej w parafii, czy żeby liturgia była piękniejsza, czy żeby kawiarenka parafialna zaistniała – jeden krok, razem, na dziś – mówiła łodzianka.

Ks. Sławomir Sosnowski zaznaczył, że dyscyplina rozmowy w Duchu Świętym „otwiera a nie zawęża” – dyscyplinuje tych, którzy mają dużo do powiedzenia, a ośmiela nieśmiałych. Zaznaczył, że każde spotkanie powinno mieć konkretne pytanie, któremu też powinno towarzyszyć „tło teologiczne” – z Pisma Świętego, z dokumentów Kościoła.

Na sobotni warsztat zaproponował pytanie: Czym dla Ciebie dziś jest Twoja parafia oraz czy i w jaki sposób czujesz się za nią współodpowiedzialny? Jako tło teologiczne zaproponował fragment z Pierwszego Listu do Koryntian (1Kor, 12, 1-11), w którym św. Paweł pisał o charyzmatach Ducha Świętego – obdarowaniu na rzecz innych. Nawiązał też do obrazu ciała, które tworzone jest przez żywe komórki – w tym organizmie każdy ma odnaleźć swoją specyfikę i tożsamość, którą najpierw buduje się na obdarowaniu, które człowiek odkrywa w sobie, ale które jest skierowane ku służbie innym.

Ks. Sosnowski zwrócił też uwagę na konieczność podejmowania konkretnych działań wypływających z rozmowy. – Uświadamianie sobie ideału ma sens wtedy, kiedy wiemy, jaki krok zrobić w kierunku tego ideału. Jeżeli nie wiemy, co zrobić i doświadczamy bezradności, to pozostaje frustracja – mówił.

Przywołał też fragment Dokumentu końcowego Synodu o synodalności, który Kościół porównuje do orkiestry, w której różnorodność instrumentów, przy indywidualnym brzmieniu każdego z nich tworzy piękną muzykę. W tym obrazie harmonię w Kościele nadaje Duch Święty.

Ks. Sosnowski zachęcił, by nie bać się wyzwań i pytań oraz by w czasie rozmów szukać rozwiązań dla swojej parafii. – Każdy we wspólnocie parafialnej może odkryć, czym jest obdarowany i do czego powołany w tym gronie – mówił, wracając do pytania, na które mieli odpowiadać uczestnicy podczas warsztatów.