Święcenia kapłańskie we Wrocławiu

W kościele uniwersyteckim pw. Najświętszego Imienia Jezus we Wrocławiu diakon Eryk Cichocki przyjął dziś święcenia prezbiteratu z rąk biskupa pomocniczego archidiecezji wrocławskiej Jacka Kicińskiego CMF. W uroczystości uczestniczył także bp Maciej Małyga oraz liczni kapłani z archidiecezji wrocławskiej i diecezji świdnickiej.

Nowy prezbiter, pochodzący z diecezji świdnickiej, formował się w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Święcenia odbyły się w szczególnym czasie liturgicznym – w Oktawie Zmartwychwstania Pańskiego oraz w wigilię Uroczystości Miłosierdzia Bożego, co – jak podkreślił bp Kiciński – wpisuje je w logikę paschalną odnowy i nowego życia.

Hierarcha zaznaczył, że kapłaństwo ma charakter służebny i wspólnotowy. – Kapłan z ludu jest wzięty i dla ludu ustanowiony. Do ludu też posłany – mówił kaznodzieja.

Odnosząc się do trwającego synodu archidiecezji wrocławskiej, wskazał na trzy kluczowe postawy: – Bardzo ważne są trzy słowa: słuchać, rozeznawać i decydować – oznajmił bp Kiciński.  Zwrócił uwagę na potrzebę jednoczesnej bliskości ludzi i zakorzenienia w Bogu. – Pasterz ma pachnieć owczarnią, ale do tej owczarni ma zanieść zapach Boga – nauczał.

Ostrzegł także przed pokusą tworzenia własnej wizji Chrystusa i Kościoła, podkreślając konieczność wierności Ewangelii i nauczaniu Kościoła. Wskazał na znaczenie modlitwy i życia Słowem Bożym jako fundamentu kapłańskiej tożsamości. – Trzeba wsłuchiwać się w Słowo Boże, medytować je i nim żyć na co dzień – zachęcał diakona.

Bp Kiciński podkreślił także znaczenie posłuszeństwa biskupowi, rozumianego jako gotowość do drogi i dyspozycyjność w działaniu Ducha Świętego. – Posłuszeństwo nie jest niewolą, ale stałą gotowością do drogi! – zaznaczył.

Szczególne miejsce w homilii zajęło wezwanie do budowania jedności we wspólnocie Kościoła. – Jesteś sługą jedności w różnorodności, nie jednolitości – uwrażliwiał bp Kiciński. Jak dodał, misja kapłana realizuje się w świecie pełnym niepewności, gdzie potrzebne jest czytelne świadectwo wiary. – Znak musi stać we właściwym miejscu, by być widoczny i czytelny – przyznał.

Zwrócił również uwagę na znaczenie relacji z drugim człowiekiem, która stanowi istotny wymiar kapłańskiej posługi. – Czas poświęcony drugiemu człowiekowi nigdy nie jest czasem straconym! – zaapelował do diakona.

Na zakończenie zachęcał do wytrwałości w głoszeniu Ewangelii mimo trudności, wskazując na przykład apostołów, którzy mówili: „Nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i słyszeliśmy”.