Przemówienie Leona XIV w domu opieki w Annabie | 14 kwietnia 2026

Rok: 2026
Autor: Leon XIV

Ekscelencje,

Drogie Siostry,

Drodzy Bracia i Siostry, dzień dobry! As-salamu alaykum!

Dziękuję wam za przyjęcie mnie w tym Domu! Cieszę się, ponieważ tutaj mieszka Bóg, bo tam, gdzie jest miłość i służba, tam jest Bóg.

Dziękuję Małym Siostrom Ubogich wraz z personelem tego Domu. Dziękuję, Matko Philomeno, za skierowane do mnie słowa powitania.

Dziękuję Ci, Księże Biskupie Desfarges, za twoje słowa, twoje wzruszające słowa! Słuchając ciebie i widząc twoją tutaj obecność, pośród starszych braci i sióstr, spontanicznie rodzi się pragnienie, by chwalić Boga i dziękować Mu. Tak jak uczynił to Jezus tego dnia, gdy rozradował się w Duchu Świętym i powiedział: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie” (Łk 10, 21).

Dziękuję Panu Salahowi Bouchemelowi za jego świadectwo, tak piękne i pocieszające. Myślę, że Pan Bóg, patrząc z Nieba na taki dom jak ten, gdzie staracie się żyć razem w braterstwie, może pomyśleć: a więc jest nadzieja! Tak, ponieważ serce Boga jest rozdzierane przez wojny, przemoc, niesprawiedliwość i kłamstwa. Ale serce naszego Ojca nie jest z ludźmi złymi, z tymi, którzy nadużywają swej siły, z pysznymi: serce Boga jest z maluczkimi, z pokornymi, i wraz z nimi, dzień po dniu wiedzie naprzód swoje Królestwo miłości i pokoju. Tak jak wy staracie się to czynić tutaj w codziennej służbie, w waszej przyjaźni, we wspólnym życiu.

Dziękuję wam, drogie siostry i drodzy bracia, za to spotkanie! Jesteście obecni w mojej modlitwie i z serca zostawiam wam moje błogosławieństwo.

st