Bp Muskus: wierność wezwaniu Pana hartuje się przez przeciwności, kryzysy i wątpliwości

– Wezwanie do pójścia za Dobrym Pasterzem to zaproszenie do drogi bliskości i zaufania, ale także do gotowości na niesprawiedliwość, gorzką samotność, odrzucenie i kpiny – mówił bp Damian Muskus OFM, który przewodniczył Mszy św. odpustowej w parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Krakowie.

W Niedzielę Dobrego Pasterza 60-lecie kapłaństwa obchodził wieloletni proboszcz parafii MB Dobrej Rady ks. Florian Kosek, a 25-lecie – kanclerz Kurii Metropolitalnej w Krakowie ks. Jan Dohnalik. – Każdy taki jubileusz jest dla świata odpowiedzią na pytanie o sens drogi życia przemierzanej nie w imię tradycji, ale z miłości do Ewangelii, nie w maskach i udawaniu, ale w prostocie i prawdzie – mówił bp Muskus.

Przywołał papieża Leona XIV, który w orędziu na tegoroczny Światowy Dzień Modlitw o Powołania napisał o Chrystusie: „Jest to Pasterz, który fascynuje: kto na Niego patrzy, odkrywa, że życie jest naprawdę piękne, jeśli się za Nim podąża”.

– Piękno Dobrego Pasterza rozpoznajemy w kontemplacji, w zachwycie, w spotkaniu na modlitwie, w drugim człowieku. W ten sposób rodzi się więź między Pasterzem a Jego owcami. Tak rodzi się ufność, dzięki której decydujemy się iść za głosem Pasterza – podkreślał krakowski biskup pomocniczy, przekonując za papieżem, że stając się uczniami Pana „sami stajemy się piękni – Jego piękno nas przemienia”.

– Czy Jezus, Dobry Pasterz, was fascynuje? Czy łączy was z Nim taka więź, która powoduje, że wasze życie, pomimo trudów i różnych odcieni szarości, jest naprawdę piękne? Czy patrząc na siebie wzajemnie widzicie, jak sami stajecie się piękni?- pytał biskup zgromadzonych w świątyni wiernych. – Bóg powołał nas do tego, byśmy, dzieląc życie z Chrystusem, idąc Jego śladami, stawali się coraz piękniejsi, odbijali na sobie blask Jego piękna – dodał.

Nawiązując do patronki świątyni, Matki Bożej Dobrej Rady, bp Muskus wspominał, że Maryja jest piękna, bo Jej życie było piękne, „całkowicie oddane Jezusowi, wsłuchane w Boży głos, kształtowane w blasku Jego miłości”, pociągające do naśladowania.

Jak przypomniał duchowny, Maryja nazywana jest wychowawczynią powołań kapłańskich. – Jako Matka Dobrej Rady ma dla całego Kościoła, dla każdego z nas, dla każdego księdza, osoby konsekrowanej, ale też dla ojców i matek rodzin, jedną wskazówkę, która powoduje, że nasze życie staje się piękne i święte: „Uczyńcie wszystko, co Syn wam powie” – zauważył.

Podkreślił, że odpowiedź na to wezwanie to zadanie całego życia. – Nie zawsze są to odpowiedzi proste, bo wierność wezwaniu Pana hartuje się przez przeciwności, kryzysy i wątpliwości. Nie jest to droga usłana różami, ale jeśli nie tracimy z oczu Dobrego Pasterza, jeśli ufamy Mu, staramy się iść Jego śladami i wciąż jesteśmy zafascynowani Jego pięknem, nasze życie nabiera blasku i pociąga innych – zapewnił.

Bp Muskus zwrócił uwagę na to, że obchodzący swoje jubileusze kapłani żyją „w jedności z Umiłowanym, w chwilach dobrych i złych, w momentach, kiedy wypełnia człowieka świadomość wybrania i powołania, i w tych trudniejszych, gdy wydaje się, że jest trudno, gdy przytłacza słabość, zmęczenie, może nawet zwątpienie”. – Tyle lat wierności i wytrwania, modlitw i pracy, ogromu dobra, które Bóg działa w człowieku nie wtedy, gdy ten usiłuje Mu udowadniać swoją wielkość, ale wówczas, gdy staje przed Nim w prawdzie i pokorze – dodał.

– Wezwanie do pójścia za Dobrym Pasterzem to zaproszenie do drogi bliskości i zaufania, do wypełnienia życia nadzieją i sensem. Ale także jest to wezwanie do gotowości na niesprawiedliwość, gorzką samotność, odrzucenie i kpiny – zastrzegł duchowny. Dodał, że naśladowanie Chrystusa wymaga odwagi, bo jest zgodą na piękne życie, ale także na krzyż. – Oznacza wierność Jego Ewangelii nie tylko wtedy, gdy daje to nam pociechę, jest źródłem radości i entuzjazmu, ale zwłaszcza wtedy, gdy wiąże się z osamotnieniem, brakiem zrozumienia i wykluczeniem – stwierdził.

– Każdy, kto mimo trudności i obaw wchodzi na drogę Dobrego Pasterza, jest darem dla Kościoła. Każdy, kto swoim życiem pokazuje piękno Chrystusa, jest darem dla naszych wspólnot. Każdy, kto z ufnością wchodzi przez bramę, którą jest sam Jezus, staje się znakiem nadziei dla Kościoła i świata – podsumował biskup.