Bp Roman Pindel poświęcił kościół św. Marii Magdaleny w Mazańcowicach

Kościół pw. św. Marii Magdaleny został 9 maja poświęcony. Choć świątynia od blisko 125 lat służyła wiernym, dopiero teraz została uroczyście i na zawsze oddana Bogu przez obrzęd poświęcenia – dedykacji. Mszy św. i obrzędowi przewodniczył bp Roman Pindel. Wydarzenie zgromadziło licznie parafian, duchowieństwo, przedstawicieli władz samorządowych, organizacji społecznych oraz gości związanych z parafią.

W homilii bp Pindel nawiązał do własnego udziału w obchodach 650-lecia konsekracji katedry wawelskiej w 2014 roku. Przypomniał średniowieczne obrzędy dedykacyjne i podkreślił, że współczesna liturgia poświęcenia świątyni zachowała niemal niezmienioną strukturę od wieków.

Hierarcha objaśnił dawny zwyczaj oczekiwania wiernych przed zamkniętymi drzwiami świątyni oraz symboliczny obrzęd kreślenia alfabetu greckiego i łacińskiego na posadzce, wyrażający powszechność Kościoła.

Odnosząc się do czytanego fragmentu z Księgi Nehemiasza, biskup podkreślił, że świątynia jest miejscem szczególnego słuchania słowa Bożego i spotkania wspólnoty z Bogiem. Zachęcił, by każde zgromadzenie liturgiczne było przeżywane jako święto, promieniujące na całe życie rodzinne i społeczne.

– Nasza świątynia jest znakiem żywego Kościoła, który tworzą wierni. Umocnieni Eucharystią mamy przez cały tydzień świadczyć o wierze i okazywać miłość oraz miłosierdzie – stwierdził bp Pindel.

Historia parafii i kościoła pw. św. Marii Magdaleny jest nierozerwalnie związana z dziejami miejscowej wspólnoty, której początki sięgają średniowiecza.

Decyzję o budowie świątyni podjęto pod koniec XIX wieku. Inicjatorem i głównym organizatorem przedsięwzięcia był ówczesny proboszcz z Międzyrzecza, ks. Jan Budny, który podjął starania o wzniesienie kościoła dla rozwijającej się wspólnoty. Budowa była ogromnym wysiłkiem mieszkańców – angażowali się oni finansowo i osobiście, ofiarując pracę, materiały budowlane oraz wsparcie organizacyjne.

Murowaną świątynię wzniesiono w stylu neogotyckim. Jej architektura nawiązuje do tradycyjnego budownictwa sakralnego przełomu XIX i XX wieku: strzelista wieża, ceglana bryła, ostrołukowe okna i harmonijne proporcje nadają jej charakterystyczny, podniosły wygląd.

Kościół poświęcił 9 czerwca 1901 roku ks. prałat Karol Hudziec, wikariusz generalny z Cieszyna. Od tego momentu stał się centrum życia religijnego mieszkańców.

Na przestrzeni lat kościół był wielokrotnie odnawiany i modernizowany. Prowadzono prace konserwatorskie obejmujące dach, elewację, wnętrze, instalacje techniczne, ogrzewanie i posadzkę. Szczególnie intensywne działania podjęto w ostatnich latach, przeprowadzając kompleksową termomodernizację i gruntowną konserwację zabytkowej substancji świątyni.

Zwieńczeniem ponad wieku historii oraz wieloletnich starań renowacyjnych stała się uroczysta konsekracja kościoł