Jasna Góra: 90. Ogólnopolska Pielgrzymka Akademicka

Jak podkreślali organizatorzy „przez 90 lat zmieniały się pokolenia, granice, ustroje i cały świat wokół, a jednak zawsze znajdowali się młodzi ludzie, którzy przyjeżdżali na Jasną Górę, by zawierzyć Bogu i Maryi to, co najważniejsze”. Mszą św. w jasnogórskiej Bazylice zakończyła się dwudniowa 90. Ogólnopolska Pielgrzymka Akademicka. Jest ona realizacją przyrzeczeń złożonych w 1936 r., w których młodzież zobowiązała się dochować wierności Kościołowi i Stolicy Apostolskiej i kierować się w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym i narodowym zasadami wiary.

Dwudniowa pielgrzymka zgromadziła młodych na co dzień formujących się przede wszystkim w duszpasterstwach akademickich i przebiegała pod hasłem: „Oto Jestem, poślij Mnie”. Młodzi podejmowali refleksję i szukali odpowiedzi na pytania: kim jestem, gdzie przynależę, jaka jest moja tożsamość, odkrywali siebie przed Bogiem.

– Skoro już wiem kim jestem, wiem, że jestem kochany i ulepiony przez Boga, nasz motyw gliny pojawia się przez całą pielgrzymkę, to pytanie brzmi, do czego jestem posłany, jak to rozeznać i podjąć właściwą decyzję w tej codzienności, wybierając Boga – wyjaśniała Beata Kiedrowska z duszpasterstwa akademickiego „Martyria” w Bydgoszczy na co dzień jest studentką położnictwa, wkrótce obroni pracę magisterską.

Studenci mieli m.in. okazję uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez s. Angelikę Mrówkę ze Zgromadzenia Misjonarek Chrystusa Króla na temat „5 kroków do dobrej decyzji”, spotkać się ze znanym kaznodzieją i rekolekcjonistą, dominikaninem o. Tomaszem Nowakiem i Asią Banaszkiewicz, której wielką pasją jest uwielbienie Boga śpiewem.

O podejmowaniu decyzji, rozeznawaniu powołania, odnajdywania się w rozpędzonym niekiedy świecie rozmawiał też z uczestnikami pielgrzymki Wojciech Czuba znany w sieci jako „Ślimak na pustyni”. – Fundamentalnie ważne nie jest wcale to, w jaki sposób będziemy realizować powołanie, tylko jak to powołanie sobie obierzemy. Jeżeli zrozumiemy, że naszym powołaniem jest bycie dzieckiem Bożym i realizowanie tego już dzisiaj i teraz, to wychodzimy z zupełnie innego miejsca, innej płaszczyzny w proces podejmowania decyzji, w życiową drogę – mówił Czuba w wywiadzie dla Radia Jasna Góra.

Zdaniem ks. Tymoteusza Białkowskiego z duszpasterstwa „Martyria” w Bydgoszczy temat podejmowania decyzji należy do najistotniejszych, zwłaszcza dla młodych ludzi. – To też nasze orędzie tej pielgrzymki, by uczyć się podejmowania decyzji w Bożym Duchu,  by były one ewangeliczne i przemieniały rzeczy z tego świata,  przyczyniały się do budowania świata pokoju i miłości – mówił duszpasterz.

Mszy św. wieczornej w pierwszym dniu pielgrzymki przewodniczył delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa akademickiego bp Maciej Małyga. Nawiązując do tematyki spotkania, czyli o rozeznawaniu życiowej drogi, powołania, bp Małyga przypomniał młodym, że ten proces jest najpierw szukaniem prawdy, bo „decyzje potrzebują prawdy”, a decyzje podejmowane z pominięciem prawdy to błędne decyzje. Uwrażliwiał, że szukanie prawdy, to nie tylko „sprawa rozumu”, ale to żywa miłość do Jezusa rodzi rozeznanie, które jest darem Ducha Prawdy.

O 21.00 bp Małyga poprowadził także Apel Jasnogórski, podczas którego tradycyjnie studenci odnowili Rotę Ślubowania, którą po raz pierwszy złożyli ich rówieśnicy w 1936 r.

Tradycja ślubowania znalazła kontynuację w corocznych pielgrzymkach studenckich, również pod okupacją hitlerowską. W dwóch takich tajnych pielgrzymkach, w 1942 r. oraz w 1943 r., brał udział krakowski student Karol Wojtyła. Po wojnie komunistyczna władza bardzo szybko zaczęła utrudniać organizowanie majowej pielgrzymki akademickiej. W okresie stalinowskim, mimo formalnego zakazu, odbywała się ona każdego roku.

Trudnym czasem dla pielgrzymki był też rok 2020 i pandemia Covid-19. Wtedy na Jasną Górę przyjechała tylko nieliczna grupka studentów z Bydgoszczy, „by w głębokiej ufności powierzyć Maryi swoją młodość, Ojczyznę oraz całe środowiskowo akademickie”.

Korzenie duszpasterstwa akademickiego w Polsce sięgają początków Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pierwszym duszpasterzem krakowskich żaków był św. Jan Kanty, który oprócz opieki duchowej, wspierał studentów materialnie.