Święcenia kapłańskie we Wrocławiu przyjmie czterech diakonów

W archidiecezji wrocławskiej czterech diakonów przyjmie święcenia kapłańskie 23 maja. Przyszli neoprezbiterzy nie chcą budować wokół siebie dystansu. Mówią wprost: najważniejsze jest bycie blisko człowieka, autentyczność i świadectwo życia.

Tegoroczni neoprezbiterzy rozpoczynają swoją posługę w symbolicznym momencie – tuż po zakończeniu II Synodu Archidiecezji Wrocławskiej i w wigilię Zesłania Ducha Świętego. Dla nich to nie tylko początek kapłańskiej drogi, ale także wejście w Kościół, który sam szuka nowych dróg dotarcia do człowieka.

– Powołanie kapłańskie postrzegam jako wielki dar, ale też tajemnicę, której nie da się do końca zrozumieć bez osobistej relacji z Bogiem. Czas rozeznawania pokazał mi, jak bardzo potrzebna jest ufność – zaufanie, że to Bóg prowadzi i daje siłę do realizacji tego, do czego powołuje – podkreśla diakon Bartłomiej Sikora z parafii Opatrzności Bożej we Wrocławiu.

Jak przyznaje, jego droga do seminarium dojrzewała długo, a kluczowym momentem była modlitwa przy grobie św. Jana Pawła II w Rzymie.

– Od początku formacji towarzyszy mi św. Jan Paweł II. To właśnie podczas pobytu w Rzymie w 2018 roku, modląc się przy jego grobie, podjąłem decyzję o wstąpieniu do seminarium. Bardzo bliska jest mi także św. Faustyna Kowalska, której prostota i pokora są dla mnie autentycznym świadectwem życia Ewangelią – dodaje diakon z Wrocławia.

Nowi księża nie chcą być jedynie kaznodziejami. Wiedzą, że współczesny człowiek bardziej niż deklaracji potrzebuje obecności i autentyczności.

– Chciałbym być kapłanem, który potrafi jednoczyć ludzi, pomagać im odnajdywać sens życia i prowadzić ich do Jezusa Chrystusa – przyznaje dk. Kacper Dawiec z parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kątach Wrocławskich.

Swoją drogę kapłańską szczególnie wiąże z Maryją i doświadczeniem Fatimy.

– To właśnie w Fatimie podjąłem decyzję o drodze kapłańskiej i jeszcze mocniej doświadczyłem obecności Matki Bożej przy mnie. Maryja uczy mnie całkowitego zawierzenia i zaufania Bogu – opowiada.

W wypowiedziach przyszłych neoprezbiterów często powraca temat nadziei. Nie tej budowanej na chwilowym optymizmie, ale zakorzenionej w przekonaniu, że człowiek jest kochany przez Boga niezależnie od okoliczności.

– Na pewnym etapie formacji seminaryjnej zrozumiałem, że najważniejszym przesłaniem Boga do człowieka są słowa: „Ukochałem cię odwieczną miłością” – mówi dk. Szymon Rojek z parafii Miłosierdzia Bożego w Oławie.

Jak podkreśla, właśnie to doświadczenie chce nieść ludziom w swojej przyszłej posłudze.

– Chciałbym być księdzem, który świadczy o wielkości i aktualności Bożej miłości. Ona nigdy nie ustaje, a więc ciągle daje człowiekowi nadzieję. Kapłan miłości i nadziei – to wyzwanie na współczesne czasy – zaznacza. Podczas seminaryjnej formacji szczególnie bliski stał mu się św. Karol de Foucauld.

Nowe pokolenie księży nie ukrywa również, że współczesne kapłaństwo wymaga pokory. Świadomości własnych ograniczeń, ale także odwagi do bycia pośród ludzi bez oceniania i moralizowania.

– Jestem zakonnikiem i tym, co powinno mnie określać jako osobę konsekrowaną oraz księdza, są przede wszystkim rady ewangeliczne: czystość, ubóstwo i posłuszeństwo – mówi dk. Piotr Ferenc CMF ze Zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów.

Dodaje, że kapłaństwo bez autentycznej relacji z Bogiem szybko staje się pustym działaniem.

– Chcąc prowadzić ludzi do Boga, trzeba samemu pozostawać z Nim w bliskiej relacji. Ogromne znaczenie ma świadectwo życia. Będę starał się zawsze być życzliwy oraz otwarty na ludzi, do których zostanę posłany – podkreśla.

Choć każdy z nowych księży ma inną historię, duchowość i doświadczenie, w ich wypowiedziach wybrzmiewa wspólne pragnienie: być blisko ludzi. Nie z pozycji autorytetu budującego dystans, ale człowieka, który potrafi słuchać, rozumieć i prowadzić do Boga własnym świadectwem.

To pokolenie dobrze rozumie świat mediów społecznościowych, nieustannego pośpiechu i informacyjnego szumu. Wie też, że człowiek XXI wieku często bardziej niż kolejnych opinii potrzebuje obecności, sensu i nadziei.

Ich święcenia odbędą się 23 maja w archikatedrze wrocławskiej pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu o godzinie 10.