Simoradz – powrót zabytkowej ambony do kościoła św. Jakuba

Do kościoła pw. św. Jakuba Apostoła w Simoradzu na Śląsku Cieszyńskim powróciła po gruntownej konserwacji rokokowo-klasycystyczna ambona z końca XVIII wieku. Jak podkreśla ks. dr Szymon Tracz, konserwator zabytków i obiektów sakralnych diecezji bielsko-żywieckiej, zabytek odzyskał swój pierwotny wygląd. Odsłonił zarazem swą cenną polichromię i bogatą symbolikę teologiczną.

Zawieszona na północnej ścianie łuku tęczowego ambona tworzy drewnianą konstrukcję złożoną z półkolistego kosza, zaplecka i baldachimu, na który prowadzą schody z pełnym parapetem. Jak wyjaśnia ks. Tracz, podczas żmudnych prac konserwatorskich usunięto wtórne przemalowania, przywracając pierwotną dekorację malarską.

– Odsłonięta spod późniejszych warstw prosta marmoryzacja znakomicie eksponuje rzeźbione i złocone ornamenty, które zdradzają moment stylistycznego przejścia od dynamicznego rokoka do bardziej stonowanego i dostojnego klasycyzmu – zaznacza konserwator.

Szczególną uwagę zwraca zwieńczenie baldachimu. W jego podniebiu tradycyjnie umieszczono gołębicę Ducha Świętego, natomiast na wolutowym postumencie znajduje się rzeźba Chrystusa Dobrego Pasterza z otwartą księgą Ewangelii. Nietypowym elementem jest trzymany przez Chrystusa biskupi pastorał oraz aniołek u Jego stóp podtrzymujący mitrę.

– To czytelny przekaz teologiczny: biskupi są prawowitymi następcami apostołów, którym Chrystus – Dobry Pasterz przekazał władzę pasterską. Taka symbolika miała szczególne znaczenie dla katolickiej wspólnoty Simoradza, żyjącej przez wieki w realiach protestanckiego Śląska Cieszyńskiego – tłumaczy ks. dr Tracz.

Monochromatyczna, lekko kremowa kolorystyka rzeźb oraz dekoracyjnych waz została wykonana w modnej pod koniec XVIII wieku technice szypolenu.

Konserwacja była możliwa dzięki zaangażowaniu proboszcza ks. Grzegorza Pala oraz finansowemu wsparciu parafian.