Nagroda sługi Bożej Wandy Malczewskiej dla ks. Dariusza Kowalczyka

Liturgii przewodniczył ks. Marek Fituch, kanclerz Kurii Diecezji Radomskiej. W jej trakcie wierni modlili się o dar beatyfikacji mistyczki z Radomia.

Kapituła doceniła wieloletnią działalność wychowawczą ks. Kowalczyka, realizację programu formacyjno-stypendialnego w ramach Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” oraz propagowanie wartości chrześcijańskich w życiu społecznym. Ks. Kowalczyk odbierając statuetkę powiedział, że towarzyszy mu wzruszenie i wdzięczność. Mówił, że przy Wandzie Malczewskiej „czuje się jak ziarno maku”. – Będę starał się dorosnąć do rangi tej nagrody i na nią zasłużyć. Najwięcej o Wandzie dowiedziałem się od biskupa Piotra Turczyńskiego, który był zafascynowany tą postacią. Cieszmy się, że mieliśmy w mieście takie osoby. Wyróżnienie traktuję jako docenienie naszej fundacji. Dziękuję wszystkim, którzy w okazji Dnia Papieskiego przekazują ofiary, dzięki którym możemy fundować stypendia dla uzdolnionej młodzieży. Przez program formacyjny i stypendialny przez ostatnie 26 lat przekazaliśmy młodym ponad 300 mln złotych. Dziękuję kapitule za wręczenie tej statuetki – mówił ks. Dariusz Kowalczyk.

Nagroda została ustanowiona w celu uhonorowania osób lub instytucji wyróżniających się w pracy oświatowej, społecznej i dobroczynnej na rzecz podniesienia poziomu i jakości życia, zgodnie z postawą Sługi Bożej Wandy Malczewskiej. Nagroda przyznawana jest za wsparcie osób w trudnej sytuacji życiowej i działania na rzecz pełniejszego włączenia w struktury społeczne, za wpieranie rodzin i budowanie więzi w lokalnych środowiskach, za propagowanie postaw patriotycznych i pomnażanie bogactwa narodowego, za działalność wychowawczą, edukacyjną i pomoc w rozwoju duchowym oraz za tworzenie filarów życia społecznego w oparciu o wartości chrześcijańskie. Patronat nad nagrodą sprawuje Biskup Radomski. Nagroda przyznawana jest dorocznie, w rocznicę urodzin Wandy Malczewskiej

Ks. Dariusz Kowalczyk pochodzi z podradomskich Parznic w parafii Kowala. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie przyjął w 1994 r. Przez 2 lata pracował jako wikariusz w parafii pw. św. Brata Alberta w Radomiu, a następnie odbył studia specjalistyczne z katechetyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po powrocie do diecezji podjął zajęcia z alumnami w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu. Był diecezjalnym asystentem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, duszpasterzem akademickim oraz wolontariuszem telefonu zaufania „Linia Braterskich Serc”. Od 2000 roku jest związany z Fundacją Konferencji Episkopatu Polski „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, a w 2016 roku został prezesem zarządu. Razem z Fundacją zajmuje się prowadzeniem programu formacyjno-stypendialnego dla ponad 2000 stypendystów z całej Polski. Cyklicznie organizuje ogólnopolskie obchody Dnia Papieskiego, uroczyste koncerty Dnia Papieskiego oraz galę Nagród TOTUS TUUS na Zamku Królewskim w Warszawie. Przygotowuje coroczne międzynarodowe konferencje naukowe zgłębiające myśl św. Jana Pawła II. Jest pracownikiem dydaktycznym w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu w zakresie katechetyki i duszpasterstwa młodzieży.

Nagrodę im. Sługi Bożej Wandy Malczewskiej stanowi statuetka przedstawiająca postać wybitnej radomianki – autorem rzeźby jest Marek Szczepanik, projekt przygotował Jan Brzuszek.

Wanda Malczewska (1822-1896) urodziła się w Radomiu w rodzinie ziemiańskiej. Po opuszczeniu w wieku 24 lat rodzinnego miasta mieszkała u krewnej w Klimontowie, w klasztorze w Przyrowie. Gdziekolwiek się znalazła, uczyła ubogie dzieci, katechizowała je, rozdawała modlitewniki. Najzdolniejszym pomagała kontynuować naukę. Była mistyczką, przeżywała Mękę Pańską, miała dar przewidywania przyszłości, pojednania osób skłóconych i rozeznawania powołań. Miała wizje wydarzeń z życia Jezusa, przewidziała też wiele faktów z dziejów Polski, jak zwycięstwo nad bolszewikami w sierpniu 1920 r. Zmarła w opinii świętości w Parznie, gdzie na plebanii spędziła ostatnie trzy lata życia jako rezydentka. Pochowana jest w tamtejszym kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa. Do jej grobu pielgrzymują wierni, będący w drodze do dwóch najsłynniejszych polskich sanktuariów maryjnych – na Jasną Górę i do Lichenia.

Proces beatyfikacyjny trwa już długo. Na przeszkodzie stanęły okupacja hitlerowska i czasy komunistyczne. W tym czasie zaginęły akta z zeznaniami 25 naocznych świadków. Odnaleziono je dopiero w 1962 roku. Trybunał do przeprowadzenia procesu informacyjnego powołany został w 1939 roku. Proces beatyfikacyjny Wandy Malczewskiej osiągnął już etap końcowy. W 2006 roku Stolica Apostolska ogłosiła dekret o heroiczności cnót Wandy Malczewskiej i odtąd przysługuje jej tytuł „czcigodnej sługi Bożej”. Brakuje jedynie potwierdzonego kanonicznie cudu, dokonanego za jej wstawiennictwem.

Wanda Malczewska była córką Stanisława Malczewskiego i Marii Julii z domu Żurawskich. Pochodziła z rodu Malczewskich, do którego należy poeta Antoni Malczewski oraz jej bratanek, malarz Jacek Malczewski. Siostra Juliana i Marcina.