Święcenia kapłańskie diakonów Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu

– Kapłan doświadczający miłości Boga ma swoją misję traktować nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim ma ją traktować jako charyzmat, czyli dar otrzymany po to, aby być dla innych – powiedział w homilii abp Adam Szal w czasie Eucharystii podczas której udzielił święceń kapłańskich czterem diakonom Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Nowi kapłani pochodzą z Żurawicy, Kosiny, Lubatówki i Szówska.

Metropolita przemyski zaczął homilię od wskazania na czerwoną stułę znajdującą się na krzyżu. – Przez cały okres wielkanocny szczególnym elementem wystroju kościoła jest czerwona stuła umieszczona na krzyżu. To szczególny symbol męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Symbol triumfu i zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, ale także znak Jego najwyższego Kapłaństwa. Stuła umieszczona na krzyżu przypomina nam, że męka na krzyżu i przelana Krew, na co wskazuje czerwony kolor stuły, były ostateczną, najdoskonalszą Ofiarą, która przyniosła odkupienie całemu światu – wyjaśniał hierarcha.

Kaznodzieja wskazywał, że każdy ochrzczony ma udział w powszechnym kapłaństwie Chrystusa. – W ten sposób w tym widzialnym znaku uświadamiamy sobie tę prawdę, że Jezus Chrystus jest jedynym Kapłanem Nowego Przymierza, a także świątynią, ołtarzem i ofiarą – tłumaczył abp Szal. – Uroczystość święceń kapłańskich w której uczestniczymy jest okazją także do przypomnienia sobie o tym, że my wszyscy mamy udział w kapłaństwie. W tym kapłaństwie, które zostało nam przekazane w momencie chrztu świętego poprzez namaszczenie krzyżmem świętym – dodał hierarcha mówiąc o kapłaństwie powszechnym.

Arcybiskup przemyski wyjaśniał także relacje między kapłaństwem służebnym i powszechnym. – Dzisiaj uświadamiamy sobie w sposób szczególny, że istnieje jeszcze druga forma kapłaństwa Chrystusowego. Mianowicie, Chrystus powołuje w swoim Kościele niektórych mężczyzn do uczestnictwa w swoim kapłaństwie przez specjalny sakrament święceń. To kapłaństwo wynikające ze święceń nazywamy kapłaństwem urzędowym czy służebnym – podkreślił hierarcha. – Jego zadaniem jest służba kapłaństwu wspólnemu ochrzczonych. Przez posługę wyświęconych kapłanów Chrystus działa w swoim Kościele jako Pasterz swojej owczarni, jako kapłan, ofiara, świątynia, jako kapłan odkupieńczej Ofiary i nauczyciel prawdy – mówił abp Szal.

Metropolita przemyski podkreślał, że święcenia kapłańskie są okazją do odnowienia w sobie daru kapłaństwa. – Dzisiejsze święcenia, które są radością archidiecezji, są też okazją do odnowienia w sobie świadomości otrzymanego daru, tego powołania do kapłaństwa, które istnieje w całym Kościele. Dotyczy to wszystkich: tych którzy przyjęli sakrament święceń, ale także i tych, którzy uczestniczą w kapłaństwie na mocy chrztu świętego – mówił.

Abp Szal pytał też na czym polega kapłaństwo. – Odpowiedzią na pytanie czym jest kapłaństwo służebne mogą być słowa dzisiejszej prefacji: „Chrystus nie tylko obdarzył cały lud odkupiony królewskim kapłaństwem, lecz w swojej miłości do braci wybiera ludzi, którzy przez święcenia otrzymują udział w jego kapłańskiej misji i służbie. W Jego imieniu odnawiają Jego Ofiarę, przez którą odkupił ludzi i przygotowują dla Twoich dzieci ucztę paschalną. Otaczają oni miłością lud święty, karmiąc go słowem i umacniając sakramentami” – cytował arcybiskup.

Wyliczając zadania kapłaństwa służebnego abp Szal mówił, że ksiądz „ma być budowniczym mostów między ludźmi, a Panem Bogiem, ma łączyć dwa brzegi”. – Sam ma być zakorzeniony w Miłości Bożej, wierze po to, aby wejść w codzienność ludzką i łączyć dwa światy: Boży i ludzki – podkreślał kaznodzieja. – Mamy głosić prawdziwe Słowo Boże, nie uciekając się do fałszowania go, głosząc prawdę zgodnie ze swoim sumieniem. Istotną cechą powołanego i posłanego jest to, by głosić nie siebie samego, lecz Chrystusa Jezusa jako Pana – dodał.

Inne zadania, które wskazywał abp Szal, to strzeżenie i rozwój wiary. – Naszym zadaniem jest także postępowanie i wzrastanie w Bożej łasce i strzeżenie wiary, która jest porównywana do skarbu ukrytego w naczyniu glinianym. Nasze posługiwanie, nasze chrześcijaństwo, nasze bycie uczniem, jest możliwe dzięki mocy płynącej z Boga, a nie od nas samych – uwrażliwiał hierarcha. – A zatem kapłaństwo, które otrzymają za chwilę diakoni, jest uczestnictwem w misji Chrystusa. Misji, której korzeniem jest miłość. Jest to miłość, która przekracza cele i wymiary doczesnego świata. Miłość, która nie umiera. Jest to miłość na ziemi, ale miłość dla nieba – mówił metropolita przemyski.

Hierarcha przywołał także przykład kapłanów z diecezji przemyskiej, którzy zostali wyniesieni na ołtarze oraz tych, których procesy beatyfikacyjne się toczą. – W dziejach naszej archidiecezji było wielu gorliwych kapłanów. Na ich czele stoją św. Józef Sebastian Pelczar, bł. ks. Jan Balicki, bł. ks. Bronisław Markiewicz oraz bł. ks. Władysław Findysz. Warto wspominać tych gorliwych kapłanów – wyliczał metropolita przemyski. – Dziś wspomnimy kapłanów, którzy swoje święcenia kapłańskie przeżywali około stu lat temu. To Sługa Boży ks. Marcin Tomaka i Sługa Boży ks. Jan Siuzdak. Pierwszy z nich otrzymał święcenia kapłańskie z rak św. Józefa Sebastiana Pelczara 11 czerwca 1922 roku, drugi w 1927 roku z rąk bp Anatola Nowaka – przypomniał. – Patrzymy na te postaci, po to aby budować się, aby ich uszanować, ale także po to, aby przeniknąć duchem ich służby Ludowi Bożemu – mówił abp Adam Szal.

Święcenia kapłańskie przyjęli: ks. Mateusz Bąk z parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Żurawicy, ks. Mateusz Bester z parafii pw. św. Stanisława Biskupa w Kosinie, ks. Gabriel Patrylak z parafii pw. Matki Kościoła w Lubatówce oraz ks. Marek Winiarski z parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szówsku. Po uroczystości księża neoprezbiterzy odebrali z Domu Biskupim stosowne dokumenty potwierdzające otrzymane święcenia kapłańskie, a pod koniec czerwca otrzymają skierowanie na swoje pierwsze parafie oraz na wakacyjne zastępstwa i rekolekcje.