14 nowych kapłanów dla diecezji tarnowskiej

W katedrze Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie podczas liturgii pod przewodnictwem biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża, czternastu diakonów przyjęło sakrament święceń prezbiteratu. Nowo wyświęceni kapłani, odpowiadając na usłyszane w sercu wezwanie „Pójdź za mną”, wyrazili swoje ostateczne i decydujące „TAK” wobec Boga i Kościoła.

Uroczysta Msza święta rozpoczęła się procesją wejścia, po której biskup Andrzej Jeż przywitał zgromadzonych w katedrze oraz radiosłuchaczy Diecezjalnego Radia RDN. Wprowadzając wiernych w liturgię, biskup tarnowski zwrócił uwagę na ponadczasowy charakter Chrystusowego kapłaństwa na tle przemijających instytucji ludzkich.

– Instytucja Bożego ustanowienia jest bardzo trwałym zjawiskiem, procesem, rzeczywistością. Różne instytucje świeckie, monarchie, systemy polityczne, gospodarcze, modele ekonomiczne, podpisywane różnego rodzaju umowy pokojowe, międzynarodowe, bardzo szybko się rozpadają, przemijają, dezaktualizują, a kapłaństwo Chrystusa trwa, jest nadzieją dla świata, dla Kościoła – podkreślił hierarcha, wzywając do gorliwej modlitwy, by nowi prezbiterzy byli kapłanami na wzór Serca Jezusowego.

W homilii bp Jeż nawiązał do trudnych, pełnych wyzwań współczesnych czasów. Zauważył, że im większy opór stawia świat, tym bardziej wyrazisty i potrzebny staje się dar kapłaństwa. Dzieląc się osobistym wspomnieniem ze swoich święceń w okresie przełomu 1989 roku, biskup tarnowski wskazał, że chociaż rzeczywistość przyniosła inne wyzwania niż powszechnie oczekiwany spokój, to obecna konfrontacja z laicyzującym się światem nie jest powodem do niepokoju.

– To nie oznacza, że jest źle. Jest bardzo dobrze, bo w takiej sytuacji oporu Kapłaństwo Chrystusowe w nas może wyrazić się mocniej, zdecydowanie. I wiemy wtedy, że jesteśmy, że żyjemy, że rzeczywiście wchodzimy w jakąś konfrontację, ale nie militarną. Konfrontację, która jest drogą Jezusa Chrystusa – mówił biskup.

Nawiązując do bliskości kopalni w Bochni i dziedzictwa św. Kingi, bp Jeż przypomniał ewangeliczną symbolikę soli jako konserwantu i substancji poprawiającej smak. Wskazał, że zadaniem kapłana jest sprawianie, by „smak świata był lepszy”. Podkreślił ogromną, choć często pomijaną przez współczesne media, rolę parafii w budowaniu tkanki społecznej, patriotycznej, charytatywnej i kulturalnej.

Biskup przestrzegał młodych księży przed uleganiem narracjom o braku własnej wartości, jakie próbują sączyć nieprzychylne Kościołowi środowiska. Jednocześnie wezwał do głębokiej pokory: „Sam musisz poczuć w sobie godność kapłaństwa, jego wielkość (…) Sól bez ziemi nie spełni swojego zadania, nie poprawi jakości, nie doda smaku. To uczy nas zarówno pokory, jak i konieczności bycia dla innych ludzi. Uczy szacunku wobec każdego człowieka”.

W kontekście bycia „światłem świata” biskup zachęcał neoprezbiterów do odwagi i transparentności, przypominając słowa papieża Leona XIV, że kapłan nie żyje po to, by się eksponować, ani po to, by się ukrywać – jego życie ma być spójne i całym sobą odsyłać do Boga.

Neoprezbiterzy po raz pierwszy stanęli przy ołtarzu, by wspólnie z biskupem celebrować Najświętszą Ofiarę. Otoczmy ich naszą gorącą modlitwą, aby pracując na wyznaczonych im placówkach duszpasterskich, nieustannie odnawiali w sobie duchowy smak i z mocą głosili Ewangelię Chrystusa.