Dziękczynienie w 35. rocznicę wizyty św. Jana Pawła II

„Nie bądź chrześcijaninem z nazwy, byle jakim. Budujcie na skale” – przypomniał bp Edward Białogłowski podczas Mszy św. sprawowanej w Katedrze Rzeszowskiej w 35. rocznicę wizyty św. Jana Pawła II w Rzeszowie. Eucharystia była dziękczynieniem za papieską obecność, beatyfikację św. Józefa Sebastiana Pelczara, utworzenie diecezji rzeszowskiej oraz konsekrację kościoła katedralnego.

Wierni zgromadzili się w Katedrze Rzeszowskiej w rocznicę wydarzeń, które na trwałe wpisały się w historię Kościoła rzeszowskiego. Św. Jan Paweł II odwiedził Rzeszów 2 czerwca 1991 r. Podczas tej wizyty konsekrował kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, który stał się katedrą nowej diecezji, oraz ogłosił błogosławionym biskupa Józefa Sebastiana Pelczara.

Mszy św. przewodniczył bp Kazimierz Górny, pierwszy biskup rzeszowski. Eucharystię koncelebrowali księża kanonicy Kapituły Katedralnej w Rzeszowie oraz kapłani pracujący w instytucjach diecezjalnych. Homilię wygłosił bp Edward Białogłowski.

Duchowny przypomniał znaczenie papieskiej wizyty oraz hasło IV pielgrzymki św. Jana Pawła II do Ojczyzny: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”. Jak podkreślił, najpiękniejszą formą wdzięczności za tamte wydarzenia jest sprawowana Eucharystia.

Bp Białogłowski zaznaczył, że przygotowania do spotkania z Ojcem Świętym nie ograniczały się do spraw organizacyjnych. Był to także czas odnowy religijnej, zachęty do życia sakramentalnego, porządkowania sytuacji rodzinnych i podejmowania dzieł miłosierdzia.

Nawiązując do nauczania św. Jana Pawła II wygłoszonego w Rzeszowie, biskup przypomniał papieskie wezwanie do budowania życia na mocnym fundamencie wiary. Ojciec Święty wskazywał wówczas postać bł. Józefa Sebastiana Pelczara jako przykład człowieka wiernie pełniącego wolę Bożą i zachęcał wiernych, by budowali życie na Chrystusie – Skale, która nigdy nie zawodzi.

„Ojciec Święty napominał nas: «Nie bądź chrześcijaninem z nazwy, byle jakim. Budujcie na skale». Skałą jest przede wszystkim Chrystus. Budujcie na Chrystusie, a nie na miałkim piasku. Te słowa pozostają ciągle aktualne i nadal mają kierunkować nas do prawdziwego chrześcijaństwa” – podkreślił bp Białogłowski.

Znaczną część homilii duchowny poświęcił św. Józefowi Sebastianowi Pelczarowi. Przypomniał jego głęboką pobożność eucharystyczną, troskę o rozwój życia religijnego oraz miłość do Matki Bożej. Jak mówił, święty „był biskupem Eucharystii”, zachęcał do udziału we Mszy św., wprowadzał adorację Najświętszego Sakramentu i przypominał, że Eucharystia jest sercem Kościoła, ponieważ w niej Chrystus najowocniej działa.

Bp Białogłowski wskazał również na zaangażowanie św. Józefa Sebastiana Pelczara w budowę świątyń i rozwój duszpasterstwa w diecezji przemyskiej. Zaznaczył, że jego beatyfikacja dokonana przez św. Jana Pawła II pozostaje jednym z najważniejszych duchowych owoców papieskiej wizyty w Rzeszowie.

Kaznodzieja przypomniał także znaczenie konsekracji kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Podkreślił, że świątynia jest znakiem obecności Boga pośród swojego ludu, a zarazem przypomina każdemu ochrzczonemu o powołaniu do świętości. Nawiązał też do kultu Najświętszego Serca Jezusowego, bliskiego zarówno św. Józefowi Sebastianowi Pelczarowi, jak i wspólnocie tworzącej tę świątynię.

Biskup wyraził wdzięczność za powstanie diecezji rzeszowskiej oraz za posługę jej pierwszego biskupa, bp. Kazimierza Górnego. Przypomniał trud organizowania struktur nowego Kościoła lokalnego i tworzenia instytucji diecezjalnych, które przez kolejne lata służyły rozwojowi życia religijnego i społecznego regionu.

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie został wybudowany w latach 1977–1982 według projektu prof. Witolda Cęckiewicza z Krakowa. Świątynię konsekrował św. Jan Paweł II 2 czerwca 1991 r. podczas Mszy św. sprawowanej dla setek tysięcy wiernych zgromadzonych na placu przy kościele.

Rocznicowa Eucharystia była dziękczynieniem za pontyfikat św. Jana Pawła II, dar św. Józefa Sebastiana Pelczara oraz łaski, które przez minione 35 lat towarzyszyły Kościołowi rzeszowskiemu. Modlitwa wiernych była także wyrazem troski o przyszłość diecezji i wierność dziedzictwu pozostawionemu przez jej patronów.