Kard. Schönborn: „Chleb jest cenny!”

Na problem marnowania żywności i apelowanie o odpowiedzialne jej wykorzystanie, zwrócił uwagę kard. Christoph Schönborn z okazji jutrzejszej uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Bożego Ciała, w swoim felietonie w bezpłatnej gazecie „Heute”. Przez wiele lat jako arcybiskup Wiednia sam miał zaszczyt przewodzić wielkiej procesji w centrum stolicy Austrii: „Zawsze z utęsknieniem na to czekałem: niosąc tajemniczy kawałek chleba, białą hostię, w jej drogocennym naczyniu przez ulice miasta, przy akompaniamencie śpiewu, muzyki i modlitwy”.

„Ale jakie jest znaczenie tego małego kawałka chleba – hostii? Jedno jest pewne: Chleb jest cenny! To podstawowy produkt spożywczy. Ile pracy, czasu i energii pochłania droga od ziarna do bochenka chleba! Rolnictwo cierpi z powodu suszy, a rosnące ceny chleba są boleśnie odczuwalne”, zauważył kardynał. Mimo to, jak zauważył z niepokojem arcybiskup senior Wiednia, co roku w Austrii wyrzuca się prawie 150 000 ton chleba i ciastek. „Trochę więcej wdzięczności i szacunku by nam się przydało!” – wezwał kardynał.

Zwrócił uwagę, że w Boże Ciało chleb jest czczony również z innego powodu. „W małej, białej hostii obecny jest sam Jezus. Dlatego Boże Ciało jest świętem radosnym: Jezus jest pośród nas, w naszych zaułkach i na naszych ulicach. Pragnie być blisko każdego, niczym chleb powszedni” – napisał kard. Schönborn.

Procesje Bożego Ciała w Austrii

W Austrii Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa wiąże się z wieloma regionalnymi zwyczajami religijnymi, które nieustannie inspirują nowe inicjatywy. Oprócz procesji ulicznych i nad jeziorami, odbywa się nawet specjalne „Biker Corpus Christi”. W Eibenstein w regionie Waldviertel w Dolnej Austrii odbywa się od 25 lat motocyklowe Boże Ciało obchodzone jest na Łące Jubileuszowej, w pobliżu pomnika motocyklisty.

Tradycyjnie, w większości parafii w Boże Ciało, po mszy św. odbywa się procesja ulicami. Podczas tej procesji wierni towarzyszą Najświętszemu Sakramentowi, niesionemu przez księdza w monstrancji i osłoniętemu baldachimem, modlitwami i pieśniami. W wielu miejscach wzdłuż trasy procesji ustawiane są brzozy, a okna dekorowane są kwiatami, świecami i obrazkami religijnymi. W niektórych regionach południowej Austrii zwyczajowo tworzy się również dywany i kompozycje kwiatowe.

Na przykład w niektórych miejscowościach Karyntii i Styrii wczesnym rankiem kobiety układają wielobarwne dywany z kwiatów, tworząc z nich obrazy, medaliony i hasła. W regionie Pongau koło Salzburga jest zwyczaj niesienia w procesji tzw. paradnych tyczek, bogato przybranych przez wiejskie kobiety kwiatami z pól i górskich hal. Niektóre z takich tyczek ważą nawet 60 kg a mogą je nieść w procesji wyłącznie młodzi kawalerowie. Po procesji tyczki zachowywane są w kościołach przez cale lato aż do święta Wniebowzięcia Matki Bożej 15 sierpnia.

W większości miejsc można zobaczyć dzieci rozsypujące płatki kwiatów wzdłuż trasy procesji. Flagi, proporce, stroje ludowe i orkiestry dęte również oddają hołd Najświętszemu Sakramentowi, a stroje komunijne są zakładane ponownie z tej okazji. Często można również zobaczyć funkcjonariuszy służb ratunkowych, bractwa studenckie, wspólnoty religijne, studentów oraz przedstawicieli życia politycznego i społecznego, którzy wyrażają swoją wiarę poprzez udział w procesji.

W niektórych miejscach odbywają się również procesje nad jeziorem, na przykład w Górnej Austrii, gdzie łodzie towarzyszą „Himmelsfuhr”, statkowi przewożącemu Najświętszy Sakrament, przez wodę. Pierwsza wzmianka o procesji na jeziorze Hallstatt pochodzi z 1623 r., a na jeziorze Traunsee – z 1632 r. Łódź, na której umieszczony jest Najświętszy Sakrament, płynie w asyście licznych odświętnie udekorowanych „fur” – łódek, w których siedzą wierni w strojach ludowych. Zwyczaj procesji na jeziorach pochodzi prawdopodobnie stąd, że ze względu na małą przestrzeń w miejscowościach położonych miedzy jeziorem, a łańcuchem górskim nie można było poprowadzić procesji Bożego Ciała inaczej, jak tylko drogą wodną.

Historia

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, potocznie zwana Bożym Ciałem, ma blisko 760-letnią tradycję i jest jednym z najbardziej uroczystych i masowych świąt katolickich. Wyrosło ono na gruncie pobożności eucharystycznej, szczególnie żywej na przełomie XI i XII w. Bezpośrednią inspiracją dla wprowadzenia święta Bożego Ciała były objawienia i cuda eucharystyczne. W 1209 r. św. Juliana z Cornillon, sierota wychowywana w klasztorze augustianek w pobliżu Liége (obecnie Belgia), miała ujrzeć pełną tarczę księżyca jednak z ciemna plama, świadczącą, że w kalendarzu liturgicznym brakuje specjalnego święta na cześć Eucharystii. Dopiero mając 37 lat, już jako przełożona klasztoru, wizję tę Juliana przedstawiła w 1230 r. swojemu spowiednikowi, późniejszemu papieżowi Urbanowi IV. Starania mistyczki o wprowadzenie nowego święta spotkały się jednak ze sprzeciwem miejscowego duchowieństwa i ostatecznie Julienne de Cornillon musiała wyjechać z miasta. Osiadła w Fosses-la-Ville, gdzie po raz pierwszy mogła obchodzić święto Bożego Ciała, ustanowione dla diecezji Liége dekretem ówczesnego biskupa Roberta de Thourotte.

Pierwsza publiczna procesja Bożego Ciała odbyła się w 1251 r. w kościele św. Marcina w Liége. W 1264 r. papież Urban IV zalecił odprawianie procesji w całym Kościele. Pierwsza z nich odbyła się w drugiej połowie XIII w. w Kolonii, a powszechnie zwyczaj ten przyjął się ok. 1400 roku.