Prymas Polski: czy kapłan jest wciąż światu potrzebny?

Dokładnie pięćdziesiąt lat temu pytanie to zadał kard. Stefan Wyszyński udzielając święceń kapłańskich ośmiu diakonom gnieźnieńskiego seminarium duchownego. Dziś powtórzył je wobec nich abp Wojciech Polak podkreślając, że „kapłańskie powołanie i wierność łasce święceń są nie tylko potrzebne, ale stanowią szansę tej służby, której świat zdaje się nie dostrzegać, ale której głęboko pragnie”.

Dokładnie pięćdziesiąt lat temu pytanie to zadał kard. Stefan Wyszyński udzielając święceń kapłańskich ośmiu diakonom gnieźnieńskiego seminarium duchownego. Dziś powtórzył je wobec nich abp Wojciech Polak podkreślając, że „kapłańskie powołanie i wierność łasce święceń są nie tylko potrzebne, ale stanowią szansę tej służby, której świat zdaje się nie dostrzegać, ale której głęboko pragnie”.

Do katedry gnieźnieńskiej – wieczernika swoich święceń kapłańskich – przyjechali księża jubilaci z abp. Tomaszem Petą, metropolitą Astany w Kazachstanie, który również w 1976 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk bł. Stefana Wyszyńskiego. Przywołując tytułowe pytanie z homilii Prymasa Tysiąclecia i odnosząc je do słuchanego w liturgii słowa ostatniego listu św. Pawła Apostoła abp Polak mówił o kapłańskiej wierności, która „rodzi przyszłość”, dając świadectwo radości powołania i pokornej służby braciom.

– W rozbitym i podzielonym świecie, który z jednej strony charakteryzuje się – jak to widzimy – szybkim tempem życia i nieustanną potrzebą bycia w kontakcie, z drugiej zaś zamknięciem się w sobie, wycofaniem, izolacją i indywidualizmem, nasza radosna i pełna pasji posługa kapłańska, pomimo wszystkich naszych ludzkich słabości, będzie rodzić nadzieję i nieść skuteczną odpowiedź na wielki głód autentycznych i szczerych relacji – podkreślił Prymas.

– Czy więc dziś kapłan jest jeszcze światu potrzebny? – pytał Prymas.

– Nasze kapłańskie powołanie i nasza wierność darowi i łasce święceń nie tylko są nadal światu potrzebne – mówił dalej – ale są wciąż nową szansą służby braciom, której świat często nie dostrzega, ale której głęboko pragnie: spotkanie bowiem wierzących i wiarygodnych świadków Miłości Boga – wiernego i miłosiernego – jak mówi papież Leon XIV – stanowi nadrzędną drogę ewangelizacji.

Metropolita gnieźnieński podziękował też kapłanom jubilatom za ich „wierność tej Chrystusowej drodze”, prosząc słowami św. Pawła, by nadal „podążali za sprawiedliwością, pobożnością, za wiarą i miłością, za wytrwałością i łagodnością”.

– Umocnieni łaską jubileuszu idźcie więc dalej, powtarzając dziś Bogu z ufnością jeszcze raz wasze: tak, adsum, jestem, jestem na Twoje wezwanie, idę dalej z Twoją, Bożą pomocą. A radość, która także nam się dziś tutaj udziela, radość kapłaństwa, która promieniuje na innych i pozwala dostrzegać promienie życia szczęśliwego, oddanego Bogu i ludziom, oddanego Kościołowi, oddanego w miłości i służbie, niech i was ożywia i nadal odważnie prowadzi – mówił na koniec Prymas.

Mszy św. przewodniczył metropolita Astany abp Tomasz Peta. Eucharystię koncelebrowali kapłani jubilaci, bp Radosław Orchowicz oraz bp Carlos Alfredo Cabezas Mendoza, ordynariusz diecezji Guayana w Wenezueli, gdzie misjonarzem jest jeden z jubilatów ks. Florian Cieniuch.

Jubileusz 50-lecia kapłaństwa obchodzą: abp Tomasz Peta, o. Józef Blaszak OFM Conv., ks. Florian Cieniuch, ks. Romuald Drążkowski, ks. Czesław Kroll, ks. Ireneusz Oliwkowski, ks. Ludwik Duda.