Ks. Jan Świerc, pierwszy proboszcz parafii salezjańskiej w Kielcach, wśród nowych błogosławionych

W gronie dziewięciu błogosławionych, beatyfikowanych dzisiaj w sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, jest ks. Jan Świerc SDB, który pracował w Kielcach i był pierwszym salezjańskim proboszczem parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kielcach.

Uroczystej Mszy św. beatyfikacyjnej przewodniczy kard. Marcello Semeraro. Biorą w niej udział wierni dwóch salezjańskich parafii w Kielcach: pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i pw. Matki Bożej Częstochowskiej z duszpasterzami.

Ks. Jan Świerc był jednym z pierwszych salezjanów – Polaków. Pod koniec XIX wieku wyjechał do Turynu, skończył tam szkołę salezjańską i odkrył powołanie. Wstąpił do zakonu, skończył studia i w 1903 r. został wyświęcony na kapłana. Po powrocie do Polski, najpierw pracował w Oświęcimiu, gdzie znajdował się pierwszy polski dom salezjanów.

Do Kielc przyjechał w 1918 r ., aby w trudnych powojennych czasach rozwijać duszpasterstwo, budować kościół i równocześnie tworzyć środowisko pozwalające salezjanom realizować misję wychowawczą, głównie wśród powojennych sierot. Ks. Jan Świerc był w Kielcach przez trzy lata, tworząc podwaliny pod dalszą, prężną działalność salezjanów w mieście.

W tym czasie ks. Świerc zorganizował duszpasterstwo przy budującym się kościele Krzyża Świętego, jak i przy trzech kaplicach na terenie bardzo rozległej wówczas parafii. Wychowawczą misję salezjańską w oparciu o ideały ks. Jana Bosko realizował, przejmując opiekę nad ochronką św. Antoniego przy ul. Składowej oraz otwierając w 1920 r. Oratorium. W pamięci wiernych zapisał się nie tylko jako dobry organizator, ale przede wszystkim jako duszpasterz o ojcowskim sercu, co podkreślali wielokrotnie w swoich listach jego wychowankowie.

W 1923 r. wrócił do Oświęcimia i zorganizował 25-lecie działalności salezjańskiej w Polsce oraz pierwszą pielgrzymkę Salezjanów Współpracowników do Rzymu. W 1924 r. przez siedem miesięcy był misjonarzem w Ameryce. Od listopada 1925 r. do października 1934 r. był dyrektorem i proboszczem w Przemyślu. 15 sierpnia 1934 r. został mianowany dyrektorem domu we Lwowie przy kościele Matki Boskiej Ostrobramskiej. Poważna choroba przerwała tam jego działalność, ale już w lipcu 1938 r. podjął pracę duszpasterską jako proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Krakowie i dyrektor tutejszej salezjańskiej wspólnoty.

23 maja 1941 r. w Krakowie wraz z innymi współbraćmi został aresztowany. Z domu przy ul. Konfederackiej wszyscy zostali przewiezieni do krakowskiego więzienia Montelupich. Następnie transportem razem inteligencją krakowską i Żydami 26 czerwca 1941 r. przewieziono więźniów z więzienia Montelupich do KL Auschwitz. Salezjanów było dwunastu – 11 księży i 1 koadiutor. Przeznaczono ich do karnej kompanii na bloku śmierci. Numer obozowy kapłana to 17352.

Swoje życie ks. Świerc zakończył nazajutrz po przybyciu do obozu w Auschwitz. Skatowany, zmarł 24 maja 1941 r., z imieniem Jezus na ustach, o czym zaświadczyli naoczni świadkowie. Zginął w 64. roku życia, 42. ślubów zakonnych i 38. kapłaństwa.

Pierwszy proboszcz salezjański zostanie upamiętniony w kieleckim kościele św. Krzyża.