W Wilnie rozbrzmiewały świadectwa Bożego Miłosierdzia

Drugi dzień VI Światowego Kongresu Apostolskiego Miłosierdzia (WACOM VI), poświęconego tematowi „Słowo”, zgromadził przedstawicieli całego świata, którzy podzielili się świadectwami wiary, nawrócenia, ewangelizacji i nadziei.

Chociaż prezentowane doświadczenia obejmowały zarówno osobiste historie utraty i pojednania, jak i pracę misyjną w Afryce i na Bliskim Wschodzie, w świadectwach wybrzmiewało to samo przesłanie: Boże Miłosierdzie jest żywe, aktywne i przemienia życie ludzi również dzisiaj.

Przed rozpoczęciem sesji porannej były dowódca Żandarmerii Watykańskiej, Domenico Giani, powitał uczestników i podkreślił, że miłosierdzie jest uniwersalnym językiem, którego najlepiej głosić nie tylko słowami, ale poprzez konkretne czyny służby, współczucia i miłości.

Nicky Gumbel: Świat potrzebuje usłyszeć o Jezusie

Twórca Kursu Alpha, służącego zgłębianiu podstaw wiary chrześcijańskiej, anglikański pastor Nicky Gumbel, rozważał wizję Jezusa dla ludzkości w świetle Ewangelii Mateusza. Przypomniał uczestnikom, że Chrystus postrzegał ludzi jako „znękanych i porzuconych, jak owce nie mające pasterza” (por. Mt 9,36), co jest opisem wciąż aktualnym w świecie naznaczonym lękiem, samotnością i poszukiwaniem sensu. Według Gumbela, sednem Ewangelii jest Boża miłość i miłosierdzie dla każdego człowieka. Zachęcał chrześcijan, by nie zatrzymywali Dobrej Nowiny dla siebie, stwierdzając: „Wierzę, że największą niesprawiedliwością na świecie byłoby przeżyć całe życie i nigdy nie usłyszeć o Jezusie”. Jego przesłanie było wezwaniem do odnowionej ewangelizacji i pomocy ludziom w odkrywaniu żywej relacji z Chrystusem.

John Canavan: Od goryczy do miłosierdzia

Australijski apostoł Bożego Miłosierdzia, John Canavan, podzielił się głębokim, osobistym świadectwem o wierze, cierpieniu i uzdrawiającej mocy Boga. W wieku 22 lat, Canavan był świadkiem nagłej śmierci swojej siostry Kathleen podczas podróży do Europy. Tragedia ta zrujnowała jego wiarę i odciągnęła go od Boga na wiele lat. Wspominając ten okres, opisał siebie jako „zamożnego, ale duchowo bankruta”. Jego powrót do Kościoła rozpoczął się poprzez modlitwę, a ostatecznie poprzez sakrament pojednania. Wspominając tę ​​zmieniającą życie spowiedź, powiedział: „Tego dnia moja dusza przeszła z ciemności do światła, w sakramencie spowiedzi”.

Canavan mówił również o głębokim cierpieniu, jakiego doświadczyła jego rodzina po śmierci córki, Kathleen Canavan, która zginęła w katastrofie lotniczej w Australii w 2019 roku w wieku 23 lat. Wspominając tę ​​tragedię, przyznał: „W tamtym momencie nic nie miało sensu”. Podkreślił jednak, że zaufanie do Bożego miłosierdzia stało się fundamentem, który pomógł jego rodzinie przetrwać żałobę.

Dziś, po ponad trzech dekadach głoszenia orędzia o Bożym Miłosierdziu w Australii i Oceanii, Canavan nadal zachęca innych do pokładania ufności w Chrystusie. Jak przypomniał słuchaczom, cytując św. Jana Pawła II: „Kto szczerze powie: «Jezu, ufam Tobie», znajdzie pocieszenie i pokój”.

Boże Miłosierdzie w Afryce i na Bliskim Wschodzie

Biskup Martin Igwe Uzoukwu z Nigerii, koordynator WACOM dla Afryki i Madagaskaru, wszedł na scenę w towarzystwie apostołów Bożego Miłosierdzia z całej Afryki. Rozpoczął przemówienie radosną, charyzmatyczną modlitwą, po czym podzielił się historią niezwykłego wzrostu popularności nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia na kontynencie afrykańskim.

Prześledziwszy jego rozwój od małych grup modlitewnych w latach 80. XX wieku do powszechnego ruchu obecnego dziś w każdym kraju afrykańskim, biskup podkreślił jego wpływ na ewangelizację, nabożeństwo eucharystyczne, pojednanie i dzieła miłosierdzia. „Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego prawdziwie zakorzeniło się na kontynencie afrykańskim” – powiedział. Pomimo ciągłych wyzwań, przemocy i niestabilności społecznej w wielu regionach, podkreślił, że orędzie miłosierdzia pozostaje źródłem nadziei i odporności: „W międzyczasie możemy doświadczać cierpień i wyzwań, ale Orędzie Bożego Miłosierdzia i nasze nabożeństwo są silnym filarem nadziei, wiary, siły i wsparcia dla naszych ludzi i społeczności”.

Libańska apostołka Bożego Miłosierdzia, Roseline (Rosy) Chaanine, mówiła o szerzeniu się orędzia o Miłosierdziu Bożym w Libanie i na Bliskim Wschodzie. Opisała wysiłki na rzecz tłumaczenia i rozpowszechniania Dzienniczka św. Faustyny ​​w języku arabskim, tworzenia grup modlitewnych i organizacji regionalnych kongresów miłosierdzia. Reprezentując region naznaczony wojną, niestabilnością gospodarczą i prześladowaniami, Chaanine podkreśliła, że ​​zaufanie leży u podstaw przesłania o Bożym Miłosierdziu. „To jest sedno nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia: Zaufanie. Musimy ufać Bożemu miłosierdziu, nawet gdy wszystko wydaje się ciemne” – powiedziała. Zakończyła swoje wystąpienie, zachęcając uczestników do modlitwy Koronką do Bożego Miłosierdzia w języku arabskim za Liban, Bliski Wschód i cały świat.

Matt Fradd: Miłosierdzie zaczyna się od prawdy

Na zakończenie katolicki pisarz, mówca i gospodarz podcastu Matt Fradd, poruszył kwestię związku między Bożym Miłosierdziem a nawróceniem. Odwołując się do obrazu strażaka ratującego ludzi z płonącego domu, Fradd argumentował, że ludzie nie mogą w pełni docenić Bożego miłosierdzia, jeśli najpierw nie uznają swojej potrzeby zbawienia. „Dobra nowina, bez złej nowiny, często jest odbierana jako żadna nowina” – powiedział.

Fradd zaznaczył, że rzucił wyzwanie współczesnej kulturze, która unika niewygodnych prawd o grzechu i walce duchowej. Zachęcał chrześcijan do szczerości w kwestii swoich słabości, odrzucania eufemizmów i regularnego korzystania z sakramentu spowiedzi. Stwierdził, że „Bóg zna nasz grzech i woła nas po imieniu. Ale diabeł zna nasze imię i woła nas po imieniu”. Według Fradda, prawdziwa wolność zaczyna się, gdy człowiek staje twarzą w twarz z prawdą o sobie i pokłada ufność w miłosiernym Sercu Jezusa Chrystusa.

Choć występujący pochodzili z różnych kontynentów, kultur i mieli różne doświadczenia życiowe, ich świadectwa zbiegały się wokół jednej prawdy: Miłosierdzie Boże to nie tylko nabożeństwo czy koncepcja teologiczna. To żywy wyraz miłości Boga, która leczy zranione serca, odnawia wspólnoty i inspiruje misję Kościoła na całym świecie.

Motywem przewodnim, który spajał całą poranną sesję, była modlitwa powierzona św. Faustynie, znana obecnie na całym świecie.