Abp Guzdek: prawdziwa intronizacja dokonuje się w sercu

„Piękny obraz Najświętszego Serca Jezusa powieszony w naszym pokoju nie wystarczy. Prawdziwa intronizacja dokonuje się wtedy, gdy człowiek mówi Jezusowi: «Panie, Ty kieruj moim sercem. Ty bądź moim Królem»” – mówił abp Józef Guzdek podczas Mszy św. sprawowanej w archikatedrze białostockiej w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. W liturgii uczestniczyli przedstawiciele parafialnych Wspólnot Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa z archidiecezji białostockiej.

Rozpoczynając homilię, arcybiskup zwrócił uwagę, że człowiek od wieków posługuje się słowami, gestami i obrazami, aby przekazywać najważniejsze treści. Podobnie Kościół wykorzystuje obrazy i symbole, które pomagają wiernym lepiej zrozumieć tajemnice wiary.

„Jednym z najważniejszych obrazów ukazujących Boga jest Serce Jezusa. Nie chodzi tutaj jedynie o fizyczny organ, ale o symbol całej Jego Osoby, Jego miłości, dobroci, miłosierdzia i wierności” – wyjaśniał.

Odwołując się do Ewangelii, przypomniał, że Serce Jezusa pozostaje otwarte dla każdego człowieka – zarówno sprawiedliwego, jak i grzesznika. Wskazał na postacie Zacheusza, kobiety cudzołożnej, św. Piotra i Apostołów, którzy doświadczyli miłosierdzia Chrystusa pomimo swoich słabości i upadków.

Najpełniejszym znakiem tej miłości – podkreślał – było przebicie boku Chrystusa na krzyżu. Z otwartego Serca Jezusa wypłynęły krew i woda, które Ojcowie Kościoła odczytywali jako symbole sakramentów, z których Kościół nieustannie czerpie życie.

Metropolita białostocki przypomniał również historię kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wspomniał objawienia św. Małgorzaty Marii Alacoque, przez które Chrystus przypomniał światu o swojej miłości i pragnieniu ludzkiej odpowiedzi. Nawiązał także do przesłania św. Faustyny Kowalskiej i bł. ks. Michała Sopoćki, którzy przypominali współczesnemu człowiekowi prawdę o Bożym miłosierdziu.

„Na naszej podlaskiej ziemi prawdę o Bogu, który ma miłosierne serce, niestrudzenie głosił ks. Michał Sopoćko” – zaznaczył.

Abp Guzdek przywołał także nauczanie św. Jana Pawła II, autora encykliki Dives in misericordia, oraz papieża Franciszka, który wielokrotnie podkreślał, że stylem Boga są bliskość, miłosierdzie i czułość.

Szczególne słowa skierował do obecnych w świątyni członków Wspólnot Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Podkreślił, że ich modlitwa i formacja pomagają wiernym uznać Chrystusa za Króla serc, myśli i codziennych wyborów.

Nawiązując do idei intronizacji Najświętszego Serca Jezusa, arcybiskup podkreślił, że nie może ona ograniczać się do zewnętrznych znaków religijnych. Jak zaznaczył, jej istotą jest osobiste uznanie Chrystusa za Pana własnego życia i podporządkowanie Mu swoich myśli, decyzji oraz codziennych wyborów.

Arcybiskup zachęcał wiernych do rachunku sumienia i refleksji nad własną relacją z Chrystusem. Pytał, czy serca wierzących pozostają otwarte na Jego obecność, czy też zostały zamknięte przez grzech, pychę, brak przebaczenia lub religijną obojętność.

Przypomniał również znaczenie praktyki dziewięciu pierwszych piątków miesiąca, podkreślając, że nie jest ona „magicznym sposobem zapewnienia sobie zbawienia”, lecz szkołą miłości, wierności oraz wynagradzania Najświętszemu Sercu Jezusa za grzechy własne i całego świata.

Na zakończenie homilii metropolita białostocki zachęcił do modlitwy o nawrócenie tych, którzy oddalili się od Boga, oraz do powierzania Najświętszemu Sercu Jezusa własnych rodzin, Ojczyzny i całego świata.

„Niech Najświętsze Serce Jezusa króluje w naszych sercach, w naszych rodzinach, Ojczyźnie i w całym świecie. A my odpowiadajmy każdego dnia ufnością, miłością i wiernością na Jego nieskończoną miłość” – apelował.

Eucharystię koncelebrowali kapłani opiekujący się parafialnymi wspólnotami Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. W archikatedrze modlili się również uczestnicy tegorocznych Wokalnych Warsztatów Uwielbienia, którzy przygotowują się do niedzielnego Koncertu Uwielbienia „Bogu Dźwięki”.

Liturgię zakończyło wystawienie Najświętszego Sakramentu i wspólne odmówienie litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa.