Mozambik żegna zamordowanego biskupa

W Mozambiku pożegnano zamordowanego bp. Osória Citorę Afonso, ordynariusza diecezji Quelimane i administratora apostolskiego Beiry. Mszy żałobnej w katedrze Matki Bożej Wyzwolenia w Quelimane przewodniczył nuncjusz apostolski w Mozambiku abp Luís Miguel Muñoz Cárdaba. Jak relacjonuje Fides, po Eucharystii ciało biskupa przewieziono samolotem do Nampuli, gdzie zaplanowano dalsze uroczystości pogrzebowe i pochówek.

Bp Osório Citora Afonso został zamordowany 6 czerwca w swojej rezydencji w Quelimane. Papież Leon XIV przyjął wiadomość o jego śmierci „z bólem” i zapewnił o modlitwie za wiernych diecezji Quelimane i Beiry oraz całego Mozambiku „w tej godzinie zagubienia”.

Dar pokoju wróci

Za zamordowanego biskupa modlono się także w Rzymie. Homilię wygłosił kard. Luis Antonio G. Tagle, przypominając lata pracy bp. Citory w Dykasterii ds. Ewangelizacji.

Kard. Tagle przypomniał słowa Jezusa: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”. Wskazał, że właśnie taką misję realizował bp Osório: przez głoszenie Słowa Bożego, rekolekcje, spotkania biblijne i bliskość wobec ludzi.

„Dar, który otrzymał darmo, darmo dawał” – mówił kardynał. Dodał, że gwałtowna śmierć biskupa pozostawia wszystkich „poruszonych i zranionych”. „Drogi Osório, nie będziesz pozbawiony pokoju. Dar pokoju Jezusa wróci do ciebie. Spoczywaj w pokoju” – powiedział kard. Tagle.

Przyjaciel misji

Biskupa wspominał także kard. Protase Rugambwa, arcybiskup Tabory w Tanzanii i jego były współpracownik w Dykasterii ds. Ewangelizacji. „Tragiczna śmierć naszego drogiego współbrata biskupa pozostawiła nas bez słów” – napisał.

Kardynał podkreślił, że zabity biskup był „człowiekiem Bożym, kapłanem łagodnym, pokornym, wykształconym i subtelnym”, Nazwał go „przyjacielem, który chętnie dzielił się swoimi poglądami” i „osobą obdarzoną wieloma pięknymi cechami”.

Ostatnie świadectwo

Kard. Rugambwa przytoczył ostatnią wiadomość, którą otrzymał od bp. Citory 25 maja. Biskup pisał w niej o posłudze w Quelimane i Beirze, o wizytacjach duszpasterskich, formacji księży i współpracy świeckich oraz katechistów.

„Nie ukrywam, że odległości i rytm są wymagające, ale widzieć duchowieństwo i wspólnoty przyjmujące tego ducha jedności, jest dla mnie powodem wielkiej pociechy” – pisał bp Citora. Prosił też: „Proszę pamiętać o mnie przed Panem, abym mógł być mądrym pasterzem dla obu owczarni”.