Bp Kasyna do nowych diakonów: w logice Ewangelii służba to najwyższy wyraz miłości

Trzech alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie przyjęło w sobotę święcenia diakonatu z rąk biskupa pelplińskiego Ryszarda Kasyny. Hierarcha w homilii przypomniał, że w świecie, który często odrzuca ideę służby i postrzega ją jako zamach na osobistą wolność, Kościół ukazuje Chrystusa – ostateczny wzór pokornego Sługi.

Uroczysta liturgia zgromadziła w Bazylice Katedralnej duchowieństwo, rodziny oraz wiernych z parafii pochodzenia kandydatów. Biskup Ryszard Kasyna, zwracając się do nowo wyświęconych, dokonał wnikliwej diagnozy współczesnej mentalności.

– Dzisiaj mówienie i myślenie o służbie jest coraz bardziej dalekie w życiu tego świata. Dzisiaj rzuca się hasła, iż służenie to atak na wolność i godność człowieka. Tymczasem człowiek, chcąc zlikwidować tę posługę, często sam staje się zniewolony, służąc rzeczom i systemom – zauważył kaznodzieja. W opozycji do tego postawił logikę Ewangelii: – Chrystus stał się sługą. Stał się, można powiedzieć, diakonem. To On usługiwał swoim uczniom przy stole Wieczernika, to On obmywał im nogi. On pragnie przemieniać świat i nas, żyjących w tym świecie, nie realizując władzy, ale realizując służbę.

Hierarcha przypomniał, że diakonat to nieusuwalny wymiar każdego urzędu w Kościele – od kapłana, przez biskupa, aż po papieża. Podkreślił konstytutywne zadanie diakona, jakim jest głoszenie Słowa Bożego, wymagające uprzedniego zasłuchania w głos Ojca.

– Apostołowie, zanim stali się posłańcami, usłyszeli na Górze Przemienienia: „Jego słuchajcie”. Masz być ewangelistą. Masz dawać ludziom ten Boży chleb Słowa, chleb, który daje sens ludzkiemu życiu. Diakon ma być słuchaczem słowa, słuchaczem Jezusa Chrystusa – akcentował biskup pelpliński.

Wskazując na darmowość powołania, która uwalnia od pokusy samostanowienia, bp Kasyna przestrzegał przed opieraniem służby wyłącznie na własnych chęciach. – Żaden człowiek sam z siebie nie dorasta do Bożego Słowa. Postawa „bo ja tak chcę” nie wystarczy. Pełnia ufności i pokory pozwala zaryzykować odważne stwierdzenie: „To nie ja chcę, ale On chce, On mnie posyła”.

Dotykając tajemnicy celibatu, ściśle złączonej ze święceniami, hierarcha zdefiniował diakonat jako całkowite oddanie życia Kościołowi. – To osoba i gotowość do osobistego wycierpienia Ewangelii. Do przyjęcia jej aż do podstaw własnego życia. To wezwanie do bycia żywym chlebem i nieustannego umierania dla własnego egoizmu – podsumował.

Święcenia diakonatu przyjęli: kl. Marek Zaborowski z parafii św. Filipa Neri w Bytowie, kl. Karol Gowkielewicz z parafii Chrystusa Miłosiernego w Chojnicach oraz kl. Szymon Gawiński z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białogórze. Nowi diakoni podejmą teraz posługę słowa, ołtarza i miłosierdzia, przygotowując się do przyjęcia w przyszłym roku święceń prezbiteratu.