Bp Mendyk: znajdujemy odwagę, aby głosić prawdę w kulturze, która preferuje język „politycznie poprawny”

Diakon Paweł Kulesza z parafii pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Wałbrzychu przyjął święcenia prezbiteratu, a akolita Krzysztof Kądziołka z parafii pw. Świętej Rodziny w Chełmsku Śląskim – święcenia diakonatu. Uroczysta liturgia odbyła się 27 czerwca w katedrze pw. św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy.

Szafarzem święceń był bp Marek Mendyk. W homilii biskup świdnicki mówił o kapłańskim sercu, które powinno być oddane Najświętszemu Sercu Jezusa. Podkreślił, że to z Chrystusa wypływa oczyszczenie ludzkiej słabości oraz siła do odważnego głoszenia Ewangelii.

– Kapłańskie serce oddane Najświętszemu Sercu Jezusa zawsze rozpozna słabość, z której musi zostać oczyszczone, i siłę do oczyszczenia, która niezawodnie pochodzi od Chrystusa. W Sercu Jezusa znajdujemy też odwagę, aby z miłością głosić prawdę w kulturze, która preferuje język „politycznie poprawny”, niezależnie od tego, czy przystaje on do prawdy czy nie, i aby w sposób integralny przeżywać moją katolicką wiarę w społeczeństwie, którego standardem jest tolerancja oraz kompromis nawet w sprawach, które są złe ze swej natury – mówił bp Mendyk.

Biskup zachęcał nowo wyświęconych do życia zgodnego z nauką Kościoła, opartego na pokorze, cierpliwości i bezinteresownej służbie. Wskazał także na duchowy sens kapłańskiego celibatu, który – jak mówił – najgłębiej można zrozumieć, patrząc na przykład Chrystusa Najwyższego Kapłana.

– W takim stopniu, w jakim składam moje kapłańskie serce w Najświętszym Sercu Jezusa, zostało ono oczyszczone z samolubstwa i nieuporządkowanych uczuć, które niszczą miłość celibatariusza, a moje serce zapłonęło czystą i bezinteresowną miłością wobec osób powierzonych mej kapłańskiej pieczy. W Sercu Jezusa łatwiej zrozumieć, że pierwszym i najważniejszym powodem kapłańskiego celibatu jest przykład Chrystusa Najwyższego Kapłana – powiedział bp Mendyk.

W homilii biskup świdnicki mówił również o misji chrześcijan w świecie. Zwrócił uwagę, że uczniowie Chrystusa są na co dzień „rozrzuceni jak ziarna” w różnych środowiskach życia – w rodzinach, szkołach, uczelniach i miejscach pracy. Jak podkreślił, szczególnym momentem jednoczenia jest Eucharystia oraz życie wspólnotowe.

– Nowy etap jednoczenia rozpoczyna się tam, gdzie chrześcijanie zmieniają „środowisko życia”. Opuszczają swoje miejsca codziennego funkcjonowania i schodzą się, zbierają się, gromadzą na spotkaniach religijnych. Pozostawiają wiele spraw, które w ich środowisku były ważne i konieczne, ale w drodze na Eucharystię już nie są potrzebne. Dokonuje się oddzielenie ziaren od słomy i plew – mówił.

Bp Mendyk zaznaczył, że droga życia chrześcijańskiego nie jest „przesłodzoną wizją szczęścia”. Posługując się obrazem ziarna i młyna, wskazywał, że duchowy wzrost często dokonuje się przez doświadczenia trudne, wymagające oczyszczenia z egoizmu.

– Obraz drogi życia chrześcijańskiego nie jest przesłodzoną wizją szczęścia. W końcu przychodzi „doświadczenie młyna”. Myślę o małych grupach, wspólnotach, gdzie dokonuje się swoiste „zmielenie ziarna”. Gdzie członkowie tych wspólnot dzielą się tym, co jest w ich wnętrzu. Powstaje jedność zewnętrzna i wewnętrzna. Ten proces zaczyna się w życiu wspólnot, także w życiu rodzinnym, przyjacielskim, towarzyskim. Tam są zwyczajne młyny życiowe, kruszące skorupy naszego egoizmu – powiedział biskup.

Hierarcha podkreślił, że wspólnoty są ważnym miejscem dojrzewania człowieka i chrześcijanina.

– Natura człowieka sprawia, że potrafi on złączyć się z innymi ludźmi bardziej niż zjednoczone są ziarna w wypieczonym chlebie. A jednocześnie nie gubi nic ze swoich osobistych cech i wartości. „Starcie na proch”, choć jest dla człowieka czymś bolesnym, tak naprawdę służy jego duchowemu wzrostowi. Poprzez śmierć prowadzi bowiem droga do życia – mówił bp Marek Mendyk.

Liturgia zakończyła się życzeniami skierowanymi do nowo wyświęconego prezbitera i diakona oraz wspólnymi fotografiami. Dk. Krzysztof Kądziołka z parafii pw. Świętej Rodziny w Chełmsku Śląskim będzie przez najbliższy rok przygotowywał się do święceń prezbiteratu poprzez dalszą formację duchową i intelektualną, aby móc podjąć posługę duszpasterską w macierzystej diecezji legnickiej.

Ks. Paweł Kulesza po raz pierwszy sprawował Najświętszą Ofiarę w swojej rodzinnej parafii pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Wałbrzychu. Prymicje odbyły się 28 czerwca o godz. 12.00. Po święceniach kapłan dołączył do grona tegorocznych neoprezbiterów.

Hasłem posługi kapłańskiej ks. Pawła Kuleszy są słowa św. Pawła: „Wystarczy Ci mojej łaski” (2 Kor 12,9).

– Niech ten dzień stanie się dla nas wszystkich okazją do dziękczynienia Bogu za dar nowego kapłana, do wspólnej modlitwy o świętość jego życia i owocność posługi oraz do wyproszenia nowych powołań kapłańskich i zakonnych. Serdecznie zapraszamy wszystkich parafian, rodziny, przyjaciół oraz gości do udziału w tej pięknej uroczystości – poinformowała parafia pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Wałbrzychu.